N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Saturday, 30 November 2013

SwamiNarayan - Episode 10

కేవటుడు (పడవ నడిపేవాడు)

ఒక మంచిరోజు చూసి ధర్మదేవ్ తన కుటుంబసభ్యులతో అయోధ్యనగరానికి బయలుదేరడానికి సంసిద్ధమయ్యాడు. ఊరి ప్రజలంతా కూడా కన్నీటితో వారికి వీడ్కోలు చెప్పగా మొదటగా ఎడ్లబండి మీద కొంతదూరం ప్రయాణించి ఒక నదీ తీరానికి చేరుకున్నారు. ఆ నది దాటితే వారు అయోధ్యనగరానికి సులభంగా చేరుతారు. అపుడు అక్కడ ఒకే ఒక పడవ ఉంది. ఆ పడవనడిపే కేవటుడు వారికి నమస్కరించి తన పడవ ఎక్కవలసిందిగా ప్రార్ధించాడు. వారందరూ పడవ ఎక్కి వారి ధ్యాసలో వారుండగా పడవ నడిపేవాడి దృష్టి ఘనశ్యాంమహారాజ్ మీద పడి అతను ఒక తెలియరాని తన్మయావస్థలో ఉండిపోయాడు. అది గమనించిన రాంప్రతాప్ "ఏమిటయ్యా నువ్వు, పడవ సరిగా నడపకుండా నిద్రావస్థలో ఉన్నట్లున్నావు. కొంచెం నీ ధ్యాస పడవ నడపటం మీద పెట్టు" అని మందలించగా ఆ కేవటుడు మనసులో ఇలా అనుకున్నాడు "ఆహా భగవంతుని స్వరూపమయిన ఈ బాలుడిని కేవలం ఒక్కసారి చూడగానే నేను ధ్యానస్థితిలోకి వెళ్ళిపోయాను, నిరంతరం మీతోనే ఉంటున్న ఈ బాలుడిని చూసి మీరెందుకు ఆ ధ్యానస్థితిలో ఉండట్లేదు". మెల్లగా నావ తీరం చేరగానే అందరూ పడవ దిగి ఒడ్డుకి చేరుకున్నారు. రాంప్రతాప్ కేవటునికి తమను ఒడ్డు దాటించినందుకు ఒక్క రూపాయి ధనం ఇవ్వబోగా అతను దానిని తిరస్కరించాడు. అపుడు రాంప్రతాప్ "నువ్వు మమ్మల్ని సురక్షితంగా తీరం దాటించావు, దానికి ప్రతిఫలంగా నువ్వు తప్పక ఈ ధనాన్ని తీసుకోవాలి" అని బలవంతంగా అతనికి ధనాన్ని ఇవ్వబోయాడు. అతను మనసులో "భావసాగారాన్నే అవలీలగా దాటించగలిగే శక్తి ఉన్న ఈ బాలుడిని నేను నావలో ఈ తీరాన్ని దాటించడం ఏమిటి, ఆయనే నాకు ఈ అవకాశాన్ని ఇచ్చాడు, కాని ఈ కుటుంబసభ్యులకి ఇతని మహత్తు తెలియనట్లున్నది" అనుకుని, అతను మరల ఆ ధనాన్ని తిరస్కరించాడు. ఈలోగా ధర్మదేవ్ రాంప్రతాప్ ని "ఏం జరుగుతోందక్కడ, మనం త్వరగా బయలుదేరాలి" అని అడుగగా రాంప్రతాప్ అటు తిరిగి "ఈ కేవటుడు నేనిచ్చే ధనాన్ని తీసుకోవట్లేదు" అని ఇటు తిరిగి చూసి అక్కడ తమను దాటించిన నావ కాని, ఆ కేవటుడు కాని కనుచూపు మేరలో కనపడకపోయేసరికి ఆశ్చర్యపోయాడు. ఇదంతా గమనిస్తున్న ఘనశ్యాంమహారాజ్ మాత్రం ఒక చిరునవ్వు నవ్వి ఊరుకున్నాడు. అందరు తిరిగి తమ ప్రయాణాన్ని అయోధ్య వైపు సాగించారు.

అయోధ్యా నగరం - ఘనశ్యాం బాల్యక్రీడలు

చపయ్య గ్రామంలో మాదిరిగానే అయోధ్యలో కూడా ఆనతి కాలంలోనే ఘనశ్యాంమహారాజ్ జనమందరికీ చేరువ అయ్యాడు. పిన్నలు, పెద్దలు అందరు అతని ఆకర్షణకి లోనయ్యారు. ఒకరు వారి ఇంటికి ఆహ్వానించి పాలు తాగించేవారు, ఇంకొకరు మిఠాయి తినిపించేవారు, మరొకరు అతన్ని అలా చూస్తూ తన్మయత్వంతో అలాగే ఉండిపోయేవారు. అనతి కాలంలోనే అతనికి ఒక మిత్రబృందం ఏర్పడింది, అతను ఎక్కడికి వెళ్ళిన వీరందరూ అతని వెంటే ఉండేవారు. ఒక రోజు ఘనశ్యాం సుహాసిని దగ్గరకు "వదినా, వదినా ఎక్కడ ఉన్నావు, ఏం చేస్తున్నావు?" అని పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు. ఆమె "ఏమిటి ఘనశ్యాంమహారాజ్, నీ పెత్తనాలన్ని అయిపోయాయా, ఏమిటి ఇలా వచ్చావు?" అని అడుగగా "వదినా, నన్ను అందరూ వారి ఇంటికి పిలిచి ఏదో ఒకటి పెడుతుంటారు, నేను మాత్రం ఎవరిని ఎపుడు మన ఇంటికి పిలవలేదు, ఏమి పెట్టలేదు. ఈ రోజు నా మిత్రులందరినీ మన ఇంటికి పిలుస్తాను, మరి నువ్వు ఏమైనా మిఠాయిలు చేసి పెడతావా?" అని గోముగా అడిగాడు. సుహాసిని "నీకు చాలా మంచి ఆలోచన వచ్చింది. ఎప్పుడు వేరే వాళ్ళ ఆతిధ్యం తీసుకోవడమే కాదు, మనం కూడా వారికి ఆతిధ్యం ఇచ్చి, వారి ఋణం తీర్చుకోవాలి. నేను తప్పకుండా మిఠాయిలు చేసి పెడతాను"  అని చేతులు శుబ్రంగా కడుక్కుని తమ పుట్టింటి వారిచ్చిన ఉంగరాన్ని అలమారలో పెట్టేసి రొట్టెలు తయారు చేసే ప్రయత్నంలో నిమగ్నమయ్యింది. ఘనశ్యాంమహారాజ్ "వదినా ఎందుకు నువ్వు ఉంగరం తీసి పక్కన పెట్టావు?" అని అడుగగా "నాయనా, మనం దేవుడికి ప్రసాదం వండేటప్పుడు, ఆయనకి నైవేద్యం పెట్టినపుడు కానీ ఉంగరం పెట్టుకుంటే ఆ ఉంగరానికి ఉన్న మాలిన్యం ప్రసాదానికి అంటుకోవచ్చు, దాని వల్ల ప్రసాదం శుచిగా శుభ్రంగా ఉండదు, అందుకే నేను వంట చేసేటపుడు ఆ ఉంగరాన్ని పక్కన పెట్టి చెయ్యి శుభ్రంగా కడుక్కుని వంట చేస్తాను" అని సమాధానం చెప్పింది. "అయినా ఈ ఉంగరం అంటే నాకు చాలా ఇష్టం, మా పుట్టింటివారు నాకు బహుమతిగా ఇచ్చారు కదా" అని ఆ ఉంగరం పైన ఉన్న ప్రేమని వ్యక్తపరచింది సుహాసిని. వదినగారికి తన ఉంగరం పైన ఉన్న వ్యామోహానికి ఘనశ్యాంమహారాజ్ నవ్వుకున్నాడు. వదినగారు తన పనిలో నిమగ్నమై ఉండగా మెల్లగా ఆ ఉంగరాన్ని తీసుకుని బయటపడ్డాడు.

సుహాసిని వదినగారి వ్యామోహనాశనం
మానవుడి జీవితంలో భగవంతుని గురించి తెలుసుకోవటానికి, ఆయన చూపిన దారిలో ప్రయాణించడానికి అరిషడ్వర్గాలు (కామ, క్రోధ, లోభ, మోహ, మద,మాత్సర్యాలు)  అవరోధాలుగా నిలుస్తాయి. ఈ బంధాలలో చిక్కుకున్న మానవుడు ముందుకు ప్రయాణం సాగించలేడు. వ్యామోహం కూడా అటువంటిదే, ఏ వస్తువు పైన కాని, ఏ మనిషిపైన కాని మనకి వ్యామోహం ఉన్నంతకాలం దేవుని సన్నిధి చేరలేము. ఈ బంధాలలోనే చిక్కుకుని జననం, మరణం అనే కాలచక్రంలో నలిగిపోతుంటాము.


ఇప్పుడు ఘనశ్యాంమహారాజ్ చేసిన చమత్కారం చూడండి. ఘనశ్యాంమహారాజ్ ఇల్లు వదిలి మెల్లగా తన మిత్రులందరినీ తీసుకుని ఒక ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు. వారితో ఘనశ్యాం "ఎప్పుడు కూడా మీరు నన్ను మీ ఇంటికి పిలిచి ఏదో ఒకటి తినిపిస్తూ ఉంటారు కదా, ఈసారి నేను మీకు చక్కటి మిఠాయిలు తినిపిస్తాను, నాతో రండి" అని వారందరినీ కూడపెట్టుకుని అయోధ్యనగరంలో ప్రసిద్దమయిన ఒక మిఠాయి దుకాణానికి వెళ్ళాడు. ఆ దుకాణదారు ఘనశ్యాంమహారాజ్ ని గుర్తుపట్టి "ఘనశ్యాంమహారాజ్, రా బాబు మీకేమి కావాలో చెప్పండి. ఇక్కడ చేసే మిఠాయిలు అన్ని శుద్దమయిన ఆవు నెయ్యితో చేస్తాము. అయోధ్యలో ఎక్కడెక్కడ వారు నా దగ్గరే మిఠాయి కొనుక్కుని వెళతారు. ఆఖరికి శ్రీరాముడి మందిరంలో నైవేద్యానికి కూడా నా దుకాణంలోనే మిఠాయి కొంటారు. మీకు ఏమి కావాలో చెప్పండి" అని చాలా వినయంగా అడిగాడు. ఘనశ్యాంమహారాజ్ తన మిత్రులందరినీ "మీకు ఏమేం కావాలో చెప్పండి" అనగా వారిలో ఒకడు నాకు లడ్డు కావాలి, ఇంకొకడు జిలేబి కావాలి, ఇలా ఎవరికివారు తమకు కావలసిన దానిని అడుగుతుండగా ఘనశ్యాంమహారాజ్ వారిని వారించి దుకాణదారుతో "అయ్యా మీ దుకాణంలో ఉన్న అన్ని మిఠాయిలలో కొంతభాగం మా మిత్రులకి ఇవ్వవలసినది" అని చెప్పి తన దగ్గర ఉన్న వదినగారి ఉంగరం అతనికి ఇచ్చాడు. దుకాణదారు అంత ఖరీదైన  ఉంగరం అతని చేతికి ఘనశ్యాంమహారాజ్ ద్వారా రావటం చూసి ఆశ్చర్యపోయి, తేరుకుని ఏమి మాట్లాడకుండా తన భార్యని పిలిచి ఆమె చేతికి ఆ ఉంగరం ఇచ్చి ఘనశ్యాంమహారాజ్ మిత్రులకి కావలసిన మిఠాయిలను ఇచ్చి పంపేశాడు. ఆ మిఠాయిలను పట్టుకుని వాళ్ళు ఒక క్రీడా మైదానంలోకి వెళ్లారు. వారిలో కొందరు ఘనశ్యాంమహారాజ్ ని "నువ్వు మాకు మీ ఇంట్లో ఆతిధ్యం ఇస్తావనుకుంటే ఇలా దుకాణంలో కొనిపెట్టావేమిటి?" అని అడగ్గా ఘనశ్యాంమహారాజ్ "చెట్టు యొక్క ఫలాన్ని ఆరగించండి, అంతే కానీ చెట్టు గురించి ఎందుకు మీ ఆలోచన" అని నవ్వుతూ చెప్పాడు.