N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Friday, 22 November 2013

SwamiNarayan - Episode 9

 రాంప్రతాప్ వివాహం - సుహాసిని వదినగారు

ధర్మదేవ్, భక్తిమాత ఒకసారి తమ పెద్ద కుమారుడి వివాహం చెయ్యలని నిశ్చయించారు. రాంప్రతాప్ చాలా అందగాడు, మంచి అవయవ సౌష్టవం కలవాడు. అయినప్పటికీ ఘనశ్యాం యొక్క అందం అందరిని సమ్మోహనపరిచేది. ఏదో తెలియని ఆకర్షణ ఘనశ్యాం ముఖంలో తాండవిస్తుండేది. ఆఖరికి దేవతలే ఆయన వెంట తిరుగుతూ ఉండేవారు, ఆయన లీలలను చూడటానికి. అనుకున్నట్లుగానే సుహాసిని అనే వధువుని కోడలుగా తమ ఇంటికి తెచుకున్నారు ధర్మదేవ్ దంపతులు. వివాహం చాలా వైభవంగా జరిగింది. సుహాసిని స్వతహాగా నెమ్మదస్తురాలు, మంచి సంస్కారవంతమైన కుటుంబం నుంచి వచ్చింది. సుహాసిని ఆ ఇంట్లో అడుగు పెట్టినప్పటినుంచి ఘనశ్యాం ఆమెని ఒక్క క్షణం కూడా వదిలిపెట్టి ఉండేవాడు కాదు. ఆమె కూడా క్రమక్రమంగా ఘనశ్యాం యొక్క బాధ్యతలన్నీ తానే చూసుకునేది. 

ఆమె ఘనశ్యాంకి తల్లిలా పాలు తాగించడం, కబురులు చెపుతూ గోరుముద్దలు తినిపించడం, తల దువ్వటం, బట్టలు వెయ్యడం ఇలా అన్నీ తానే స్వయంగా చేసేది. ఒకసారి ఘనశ్యాంకి ఇష్టమయిన లడ్డుని సుహాసిని దగ్గరుండి తినిపించింది. వారి ఇంటి పూజామందిరంలో ఒక శ్రీ కృష్ణుడి ప్రతిమను పెట్టి పూజిస్తుండేవారు. ఆ రోజు ధర్మదేవ్, భక్తిమాత పూజామందిరంలోకి రాగానే శ్రీ కృష్ణుడి పెదవుల దగ్గర కొన్ని లడ్డు ముక్కలు ఉండటం గమనించి ధర్మదేవ్ "మన సుహాసిని ఏమైనా నైవేద్యం పెట్టిందేమో" అని అనగా భక్తిమాత "లేదండి, మన సుహాసిని అసలు పూజామందిరంలోకి రాలేదు, వచ్చేంత తీరిక కూడా ఆమెకి లేదు, ఎపుడు ఘనశ్యాం పనితోనే సరిపోతుంది. మరి ఈ అద్భుతం ఎలా జరిగి ఉంటుందో" అని అనుకుంటుండగా సుహాసిని ఆ మాటలు విని చాలా ఆశ్చర్యపోయింది. ఇంతకు మునుపే తను ఘనశ్యాంకి లడ్డు తినిపించటం, వారు పూజించే కృష్ణుడి విగ్రహానికి ఆ మరకలు అంటటం, ఆమెకి ఆశ్చర్యంతో ఏమి అర్థం కాలేదు. సుహాసినికి వారి తల్లితండ్రులు పుట్టింటి నుంచి వచ్చేటపుడు ఒక ఖరీదైన బంగారు ఉంగరాన్ని ఇచ్చారు. ఆమె ఎప్పుడు ఆ ఉంగరాన్ని చూసుకుంటూ, కనిపించిన ప్రతివారికి ఈ ఉంగరం ఎంత బాగుందో కదా, మా పుట్టింటి వారు ఇచ్చారు అని పదే పదే చెబుతూ ఉండేది. ఆ ఉంగరం అంటే ఆమెకి అంత ఇష్టము, వ్యామోహము ఏర్పడింది. ఒకరోజు ఘనశ్యాంని దగ్గర కూర్చోపెట్టుకుని తల దువ్వుతూ  ఆ ఉంగరాన్ని ఘనశ్యాం కి చూపి "ఈ ఉంగరం చూసావా, ఎంత బాగుందో కదా. మా పుట్టింటి వారిచ్చారు" అని అంది. ఘనశ్యాం ఆ మాటకి నవ్వి ఊరుకుండిపోయాడు.

కాళిదాసు మరణం

ఘనశ్యాం అలా పెరిగి పెద్దవాడవుతున్నాడు. ఘనశ్యాం చుట్టూ ఎప్పుడు ఆయన తోటి బాలకులు వెంట ఉండేవారు. వారందరూ చీకు చింత లేకుండా ఆ చుట్టుపక్కల ఉన్న తోటల్లో, వనాలలో ఆటలాడుకుంటూ, చెట్లు ఎక్కుతూ, పళ్ళు కోసుకుంటూ అల్లరి చేస్తుండేవారు. అతనిని అందరు తమ నాయకుడిలానే భావించేవారు.  ఒకసారి ఘనశ్యాం ఇంట్లో కనపడకపోయేసరికి ఇంట్లో వారందరూ ఎక్కడికి వెళ్ళాడా అని కంగారుపడుతూ ఉన్నారు. ఆ రోజు కూడా ఘనశ్యాం తన స్నేహితులతో కలిసి దగ్గరలోని వనంలో ఆడుకుంటుండగా అక్కడికి కాళిదాసు వచ్చాడు. ఇదే మంచి సమయమని భావించిన కాళిదాసు మెల్లగా ఘనశ్యాం మిత్రులను ఎలాగైనా దూరం చెయ్యాలనే దురాలోచనతో వారిని పిలిచి మిఠాయి సృష్టించి ఇచ్చి వారిని ఇంటికి పంపివేసాడు. కాళిదాసుని చూడగానే కొంతమంది పిల్లలు భయభ్రాంతులయ్యి పరిగెత్తుకుంటూ ధర్మదేవ్ ఇంటికి వెళ్లి విషయం చెప్పగా, అక్కడి పరివారమంతా ఆ వనం వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లారు.

ఈ లోపు కాళిదాసు తన తాంత్రిక విద్యలతో ఘనశ్యాం ని సంహరించాలని ప్రయత్నించాడు. ఘనశ్యాం కాళిదాసు చేతికి చిక్కకుండా అటు ఇటు మాయమవుతూ ఆటపట్టించసాగాడు. తన మాయాశక్తితో ఘనశ్యాం ఎటు పారిపోకుండా ఉండేట్లుగా చుట్టూ ఉన్న వృక్షాలను కూల్చివేశాడు కాళిదాసు. క్షణంలో మహావృక్షాలన్నీ కూకటివేళ్ళతో సహా కూలిపోయి ఘనశ్యాంని దిగ్బంధనం చేసాయి. ఇదే అదనుగా భావించి తన తాంత్రిక శక్తులను ఉపయోగించి ఒక శూలంతో ఘనశ్యాంని సంహరించే ప్రయత్నం చేస్తుండగా, ఆయన మాత్రం ఇదంతా ఒక వినోదక్రీడగా భావించి కాళిదాసు చేతికి దొరక్కుండా నానా తిప్పలు పెడుతున్నాడు. అప్పటికీ ఆ దుర్మార్గుడి మనస్సు మారలేదు. చివరికి ఘనశ్యాం మీద అతను తన చేతిలోని శూలాన్ని విసరగా ఘనశ్యాం తన దైవికశక్తితో దానిని వచ్చిన దారినే వెనక్కి పంపి, అది  కాళిదాసు గుండెల్లో గుచ్చుకోగా అతను హాహాకారాలు చేస్తూ కిందపడిపోయాడు. అయినా ఆ దుర్మార్గుడు తన దుష్టబుద్ధిని వదులుకోలేదు. ఘనశ్యాం ఒక చెట్టు  కింద నిలబడటం గమనించి తన తాంత్రిక శక్తితో ఆ వృక్షం కూకటి వేళ్ళతో కూలిపోయేట్లుగా సంకల్పించాడు. పెద్ద శబ్దంతో ఆ వృక్షం పెకిలింపబడి సరిగ్గా ఘనశ్యాం ఉన్న చోట పడటం, సరిగ్గా అదే సమయంలో ఘనశ్యాం తన సంకల్పంతో ఆ వృక్షాన్ని కాళిదాసు మీద పడేలా చేసాడు. 

ఆ దెబ్బకి కాళిదాసు మృత్యువాత చెందాడు.  ఇదంతా కాళిదాసు యొక్క శిష్యుడైన ఒక తాంత్రికుడు గమనించి, గురువుగారు చనిపోవటం చూసి క్రోధావేశాలతో ఎలాగైనా సరే మీ కోరికని నేను తీరుస్తాను, ఆ ఘనశ్యాంని నేను సంహరిస్తాను అని శపధం చేసాడు. ఈ లోపల ధర్మదేవ్, భక్తిమాత, సుహాసిని, ఊరిలోని జనులు అక్కడికి ప్రవేశించారు. ఎటు చూసిన పెద్ద పెద్ద వృక్షాలు పడి ఉండటం, ఒక వైపు కాళిదాసు మృతదేహం, మరొక చోట విలాసంగా కూర్చున్న ఘనశ్యాంని చూసారు. సుహాసిని పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి ఘనశ్యాంని ఆత్రంగా దగ్గరకు తీసుకుని, అతనికి ఏమైనా అయ్యిందేమో అని అతడిని తడిమి వెతుకుతూ, ఘనశ్యాంలో ఒక దివ్యశక్తిని గమనించి ఆమె "నువ్వు మా ఘనశ్యాంవి కావు, నువ్వు సాక్షాత్తు భగవంతునివే" అంటూ ఆయనకు పాద నమస్కారం చెయ్యటం చూసి అందరు ఆశ్చర్యపోయారు. తరువాత అందరు ఆనందంగా ఇళ్ళకు చేరుకున్నారు.

కాని ధర్మదేవ్ మాత్రం చాలా దీర్ఘాలోచనలో పడిపోయాడు. అది గమనించిన భక్తిమాత కారణమడుగగా "మనం ఇక్కడనుంచి అయోధ్యకి మన నివాసం మారిస్తే బాగుంటుందేమో అని నాకు అనిపిస్తున్నది, ఎలాగు మనకి అయోధ్యలో కూడా ఇల్లు ఉంది కదా" అని అన్నాడు. "ఎందుకు స్వామీ మనమిప్పుడు అయోధ్యకి వెళ్ళడం" అని అడుగగా "చూస్తున్నావు కదా, కాళిదాసు మన ఘనశ్యాంని చంపటానికి చాలా ప్రయత్నాలు చేసాడు, మొదట కొన్ని రాక్షసులని పంపాడు, మరిప్పుడు తానే స్వయంగా వచ్చి చంపడానికి ప్రయత్నించాడు. అందుకే మనం ఇక్కడ నుంచి అయోధ్య వెళ్లిపోదాము, కావాలంటే మన ఆఖరి కుమారుడైన ఇచ్ఛారామ్ని ఇక్కడ మన బంధువుల దగ్గిర ఉంచుదాం" అని అన్నాడు ధర్మదేవ్. ఇదంతా వింటున్న సుహాసిని "మనము ఎందుకు భయపడాలి, మన ఘనశ్యాం అంటే సాక్షాత్తు భగవంతుడే" అనగా ధర్మదేవ్ ఆశ్చర్యపోయి "నువ్వు ఘనశ్యాంని దేవునిగా  ఎందుకు భావిస్తున్నావు " అని అడగ్గా "అవును అతను ముమ్మాటికి దేవుడే" అని ఆమె జవాబు ఇచ్చింది. భక్తిమాత, ధర్మదేవ్ స్వామి యొక్క అవతారం రహస్యంగా ఉంచవలసిన కారణంగా "లేదు, ఘనశ్యాంకి ఎటువంటి శక్తులు లేవు, అతను చిన్న పిల్లవాడు మాత్రమే. మనం ఈ గ్రామం వదిలి అయోధ్య నగరంలో ఉండటం మంచిది" అని అనగా సుహాసిని "మరి శ్రీ కృష్ణుడు కూడా చిన్న పిల్లవాడుగా ఉనప్పుడే కదా పూతనని సంహరించాడు. అయినా నేను మీ ఆజ్ఞని శిరసావహిస్తాను" అని చెప్పడం జరిగింది.