N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Thursday, 12 December 2013

SwamiNarayan - Episode 11



ఇక్కడ సుహాసిని తన పనులన్నీ ముగించుకుని చేతులు కడుక్కుని తన ఉంగరం కోసం వెతగ్గా అది కనపడలేదు. అసలే అది తనకు చాలా ప్రియమయిన ఉంగరం, కనపడకపోయేసరికి చాలా గాభరా పడింది. "ఎలా పోయిందో, ఇంతవరకు ఇంట్లో ఏ వస్తువు పోలేదు కదా, మరి నా ఉంగరం ఎలా మాయమయ్యింది? బహుశా ఘనశ్యాం మహారాజ్  బాల్యచపలత్వంతో ఏమైనా తీసుకున్నాడా?" అనే అనుమానం వచ్చింది. 

ఆమె భర్తని, కుటుంబ సభ్యులని పిలిచి "నాకెంతో ప్రీతికరమయిన మా పుట్టింటివారు ఇచ్చిన ఉంగరాన్ని ఘనశ్యాం మహారాజ్  తస్కరించాడు" అని చెప్పింది. వారందరూ ఆ మాట విని ఆశ్చర్యపోయారు. ఏమిటి ఘనశ్యాం మహారాజ్  ఉంగరం దొంగిలించాడా, సుహాసిని ఎందుకలా చెప్తోంది" అని ఒక సందిగ్ధావస్తలో అందరూ ఉండిపోయారు. అపుడు రాంప్రతాప్ "నువ్వు చెప్పింది కనుక నిజమైతే నేను ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని తప్పక శిక్షిస్తాను" అని కోపంగా ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని వెతుకుతూ బయటికి వెళ్ళాడు. అక్కడ ఘనశ్యాం మహారాజ్  మిత్రులందరినీ "మీరు త్వరగా ఈ మిఠాయిలని తినేసి మిగిలినవి మీ ఇంటికి తీసుకుపోయి ఇంట్లో పంచండి" అని తొందరపెట్టసాగాడు. దానికి వారు "ఘనశ్యాం మహారాజ్  ఎందుకు అంత తొందర పెడుతున్నావు ఇంటికి తీసుకుపొమ్మని?" అని తిరిగి ప్రశ్నించగా "ప్రసాదం అనేది అందరు తినాలి కదా. మనము తినాలి, ఇంట్లో వాళ్ళకి కూడా పెట్టాలి, అందుకే ఈ మిగిలిన మిఠాయిలను ఇంటికి తీసుకువెళ్ళండి" అని బదులిచ్చాడు. 

"ఎందుకంత గాభరా పడుతున్నావు ఘనశ్యాం మహారాజ్ , మనమేమైనా దొంగతనం చేసి తింటున్నామా, హాయిగా కబుర్లు చెప్పుకుంటూ తీరికగా తిందాము" అని వారు అనగా, "అవును, ఇది దొంగతనం చేసిన ధనంతోనే కొన్నాను, కనుక మీరు గబగబా తినండి" అని బదులిచ్చాడు ఘనశ్యాం మహారాజ్ . దూరంగా వస్తున్న రాంప్రతాప్ ని చూసిన ఆ పిల్లలు "అదిగో అన్నయ్య వస్తున్నాడు" అని చెప్పి వారు ఆ మిగలిన మిఠాయిలని మూటకట్టుకుని పారిపోయారు. ఘనశ్యాం మహారాజ్  దగ్గరికి రాంప్రతాప్ వడివడిగా వచ్చి ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని పట్టుకుని "ఘనశ్యాం మహారాజ్ , నిజం చెప్పు వదిన ఉంగరం నువ్వు దొంగిలించావా" అని అడిగాడు. దానికి ఘనశ్యాం మహారాజ్  తత్తరపాటుతో "వదిన ఎక్కడ ఉన్నారు?" అని అడుగగా "ఇంకెక్కడ ఉంటారు, ఇంట్లోనే ఉన్నారు" అని సమాధానం చెప్పాడు రాంప్రతాప్. "అయితే ఆమె ఇంట్లోనే ఉంటే ఆ ఉంగరం ఆమె వేలికే ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఆమె ఎప్పుడూ ఆ ఉంగరాన్ని వదిలిపెట్టదు, అది ఆవిడ దగ్గరే ఉంటుంది" అని బదులిచ్చాడు. 

రాంప్రతాప్ "సరే ఇంటికి పద, ఆమెనే కనుక్కుందాం" అని ఘనశ్యాం మహారాజ్ తో ఇంటికి వెళ్ళాడు. ఇక్కడ సుహాసిని మనసులో రాంప్రతాప్ కోపంగా ఘనశ్యాం మహారాజ్  కోసం వెళ్ళినప్పటినుంచి "అయ్యో ఉంగరం పోతే పోయింది, ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని మావారు శిక్షిస్తారేమో" అనే ప్రేమతో కూడిన భయం ఏర్పడింది. ఇంటికి రాగానే ఘనశ్యాం మహారాజ్  "అందరికన్నా నేను చిన్నవాడిని కాబట్టి ఇంట్లో ఏమి తప్పు జరిగినా, ఏది విరిగిపోయినా అంతా ఘనశ్యామే చేసాడు" అని అందరు నా మీద చాడీలు చెప్తుంటారు ఎందుకంటే నేను ఏమి తెలియని అమాయకుడిని కాబట్టి, అందరు నామీదే నిందలు వేస్తారు" అని అనటం ప్రారంభించాడు. అపుడు ధర్మదేవ్ ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని దగ్గరికి తీసుకుని "నాయనా మన ఇంట్లో అన్ని ఉన్నాయి, నీకేమి కావాలో అవన్నీ తక్షణం నువ్వు పొందగలవు కదా. అయినా కూడా నువ్వు  ఎందుకు దొంగతనం చెయ్యవలసి వచ్చింది చెప్పు. వదిన నీ మీద అలా అబద్దం ఎందుకు చెబుతుంది చెప్పు. 

చిన్ననాటినుండే నువ్వు దొంగతనాలు చేస్తే, అది అలవాటుగా మారితే ఎలా చెప్పు? నిజం చెప్పు, ఆ  ఉంగరం ఏమి చేసావు" అని ప్రేమగా ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని అడిగాడు. అపుడు సుహాసిని కూడా "నువ్విలాగే దొంగతనం చేస్తే మరి పెద్దయ్యాక నీకు తగిన వధువు దొరకదు" అని వెక్కిరింపుగా అనగా ఘనశ్యాం మహారాజ్  మనసులో "నేను కృష్ణావతారంలో ఎంతోమంది భార్యలను పొందినా ఏమి సుఖపడలేకపోయాను; రామావతారంలో ఏకపత్నీవ్రతునిగా ఉన్నా, ఏమి సుఖపడగలిగాను? అయినా ఈ జన్మలో నేను ఇటువంటి జంజాటలలో, బంధనాల్లో ఇరుక్కోదలచుకోలేదు, నా కార్యక్రమం, నా ప్రణాళిక వేరే" అని అనుకున్నాడు. ఈలోపల సుహాసిని "ఘనశ్యాం మహారాజ్  మీద నేను ఊరికే చాడీలు చెప్పట్లేదు. ఇందాక ఘనశ్యాం మహారాజ్  కోసం నా భర్త బయటకు వెళ్ళినపుడు ఘనశ్యాం మహారాజ్  మిత్రులు కొందరు వచ్చి ఇక్కడ కూర్చున్నారు. నేను ఇల్లు ఊడుస్తూ అటు వెళ్ళగా అక్కడ నాకు వారు తినగా మిగిలిన మిఠాయి అక్కడ పడి ఉండడం చూసి, నేను వారిని "ఈ మిఠాయి మీకు ఎలా వచ్చింది” అని అడుగగా వారు "మాకు ఘనశ్యాం మహారాజ్  చాలా మిఠాయిలు కొనిచ్చాడు, అవే మేము తింటున్నాము" అని చెప్పారు. ఘనశ్యాం మహారాజ్  మిత్రుల పేర్లతో సహా ఆమె జరిగినదంతా చెప్పగా రాంప్రతాప్ చాలా కోపంగా మిఠాయి అంగడి దగ్గరకి వెళ్ళాడు. ఆ దుకాణదారు రాంప్రతాప్ ని గుర్తించి సాదరంగా లోనికి ఆహ్వానించాడు. అప్పడు రాంప్రతాప్ "నిజం చెప్పు, చిన్న పిల్లవాడైన ఘనశ్యాం మహారాజ్  నుంచి నువ్వు ఉంగరం తీసుకున్నావా, లేదా? అది ఎంతో విలువైన ఉంగరం, దాన్ని తీసుకుని నువ్వు ఏదో కొంత మిఠాయి ఇవ్వడం అన్యాయం. శుద్దమయిన ఆవు నెయ్యితో అన్ని పదార్థాలు చేస్తానని గొప్పగా చెప్పుకుంటావు కదా కాని నీ ధర్మం ఏమి బాలేదు" అని తిట్టిపోశాడు. 

దానికి అతను "క్షమించండి, నా పని వత్తిడిలో నేను మీ దగ్గరకు రాలేదు, మీ ఘనశ్యాం మహారాజ్  ఖరీదైన ఉంగరం ఇచ్చిన మాట వాస్తవమే, నేను నా పనులన్నీ ముగించుకుని మీ ఇంటికి వచ్చి ఆ ఉంగరం ఇద్దామనుకున్నాను. ఘనశ్యాం మహారాజ్  ఎలా ఉన్నాడు, ఆయనకి నా నమస్కారాలు చెప్పండి" అనగా, "చాలు చాలు నువ్వింకేమి మాట్లాడకు"  అని ఆ ఉంగరం తీసుకుని బయలుదేరుతుండగా ఆ దుకాణదారు రాంప్రతాప్ ని బ్రతిమాలుతూ "ఈ వేడి వేడి జిలేబిలు కుంకుమ పువ్వుతో చేయించాను, దయ చేసి తీసుకువెళ్ళండి" అని ఇవ్వగా రాంప్రతాప్ ఇంటికి వచ్చి అందరికి జరిగిన సంగతి చెప్పి సుహాసినికి "మీ పుట్టింటి వారు ఇచ్చిన ఉంగరం ఇదిగో" అని ఆ ఉంగరాన్ని ఇచ్చాడు. అప్పుడు సుహాసిని "ఇది భగవంతుని స్పర్శ పొందిన ఉంగరం, ఇంతకు మునుపు దీని విలువ ఒక మాదిరిగా ఉండేది, కాని ఇప్పుడు దీని విలువ వెల కట్టలేనిది" అని ఇదివరకటి వ్యామోహం నశించి ఆమె  భక్తిభావంతో ఆ ఉంగరాన్ని కళ్ళకద్దుకుని చేతికి ధరించింది. ఆ రకంగా మన ఘనశ్యాం మహారాజ్  సుహాసిని లోని వ్యామోహాన్ని నశింపచేసి ఆమెలో చాలా మార్పు తీసుకొచ్చాడు.

ఘనశ్యాం మహారాజ్  - విక్రయదారుడి అవతారం

  ఈ సంఘటన సద్దుమణిగిన కొన్నిరోజుల తర్వాత ఒక రోజు ఘనశ్యాం మహారాజ్  మిఠాయి అంగడి దగ్గరకి వెళ్లి, అతనిని కుశలప్రశ్నలు వెయ్యగా ఆ దుకాణదారు "అయ్యా, నేనేం బాగున్నాను, ఏమి లేదు. నువ్వు నాకు ఉంగరాన్ని ఇచ్చావు, అంతవరకు బానే ఉంది. తరువాత మీ అన్నయ్య రాంప్రతాప్ వచ్చి నన్ను చాలా దుర్భాషలాడి, ఆ ఉంగరాన్ని వెనక్కి తీసుకున్నారు. 

నాకు దాన్ని ఆయనకి ఇవ్వక తప్పలేదు ఎందుకంటే ఇవ్వకపోయి ఉంటే నా పరువుప్రతిష్టలు బజారున పడేవి. ఊరిలో నాకున్న మంచి పేరు పోతుంది. నాకు అలా ఇచ్చేయడం వల్ల వ్యాపారంలో నష్టం కూడా వచ్చింది. పైగా మీ అన్నయ్య కోపాన్ని తగ్గించడానికి నేను స్వచ్చమయిన నెయ్యి, కుంకుమపువ్వు వేసిన  ఒకటిన్నర కిలో జిలేబిని ఆయనకి ఇవ్వవలసి వచ్చింది. ఇంకా ఇప్పుడు నువ్వు నన్ను బాగున్నావా అని అడుగుతున్నావా, ఏమి చెప్పమంటావు నాయన నా దుస్థితి" అని తన గోడు వెళ్ళబోసుకున్నాడు. అపుడు ఘనశ్యాం మహారాజ్  చిరునవ్వుతో "అయ్యా నేను ఏ వస్తువు తీసుకున్నా ఇచ్చిన వారికి ఎటువంటి నష్టం రాకుండా చూస్తాను, ఒక వేళ వచ్చినా ఆ నష్టాన్ని పూడ్చడానికి ప్రయత్నిస్తాను. నేను ఏ వస్తువు ఊరికే తీసుకోను" అనగా దుకాణదారు సంతోషంతో "ఐతే మరి నువ్వు ఉంగరానికి బదులు డబ్బులు తీసుకొచ్చావా?" అని అడగ్గా ఘనశ్యాం మహారాజ్  నవ్వుతూ "నా దగ్గర డబ్బులు ఎందుకు ఉంటాయి, నేను చిన్నపిల్లవాడిని కదా" అనగా "మరి నువ్వు ఏ రకంగా నా నష్టాన్ని భర్తీ చేస్తావు. పొద్దున్నుంచి ఇక్కడే కూర్చున్నాను, ఏ ఒక్కరు మిఠాయి కొనడానికి రాలేదు. సరుకంతా అలాగే ఉండిపోయింది, నాకు ఇది కూడా నష్టమే"  అని దిగులు పడుతుండగా ఘనశ్యాం మహారాజ్ "నువ్వు నన్ను కొద్దిసేపు మీ అంగట్లో ఆ గద్దె మీద కూర్చోనివ్వు, మిగతాదంతా నేను చూసుకుంటాను" అని అన్నాడు. 

దుకాణదారు ఒకసారి ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని చూసి మారుమాట్లాడకుండా తన గద్దె దిగిపోయి, ఆ స్థానాన్ని శుభ్రం  చేసి ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని అక్కడ కూర్చోపెట్టాడు. క్షణాల్లో ఒకరి తరువాత ఒకరు రావటం, దుకాణంలోని సమస్త మిఠాయిలు కూడా అమ్మకం అయిపోవడం జరిగింది. మధ్యమధ్యలో ఆ దుకాణదారు పట్టలేని ఆనందంతో ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని కృతజ్ఞతాభావంతో చూడసాగాడు. క్షణాల్లో దుకాణం అంతా ఖాళీ అయిపోయింది. అతను ఎంతో ఆనందంతో ఘనశ్యాంమహారాజ్ ని తీసుకుని వారింటికి వెళ్లి "అయ్యా మీరెంతో అదృష్టవంతులు, ఎంతో గొప్పవాడిని మీ బిడ్డగా కన్నారు. 

కేవలం ఘనశ్యాం మహారాజ్  కూర్చడం వల్ల నా అంగట్లో నెల రోజుల సరుకంతా అర్థగంటలో అమ్ముడయిపోయింది. నా నష్టమంతా భర్తీ అయిపోయి లాభం కూడా వచ్చింది. ఒక అరగంటలో నా కష్టాలన్నీ తీర్చాడు. ఇటువంటి మీ కుమారుడు మిమ్మల్ని ఈ భావసాగారమనే సాగరం నుండి మోక్షం అనే ఒడ్డుకి తప్పక చేరుస్తాడు" అని ఎంతో ఆనందంతో తన కృతజ్ఞతని తెలియచేసి వెళ్ళిపోయాడు. కుటుంబసభ్యులు ఎంతో ఆనందంతో ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని దగ్గరకి తీసుకున్నారు. ఈరకంగా ఘనశ్యాంమహారాజ్  తన లీల ద్వారా మనుషుల్లో ఉన్నటువంటి ఆశ, వ్యామోహల్ని తన ప్రేమభావంతో నిర్మూలించి ఆ దుకాణదారునిలో ఎంతో మార్పు తెచ్చారు.