N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Wednesday, 8 January 2014

SwamiNarayan - Episode 12

 ఘనశ్యాం మహారాజ్  - విఖ్యాతి
ఈ విధంగా ఘనశ్యాం మహారాజ్  అయోధ్యానగరంలో ఎన్నో లీలలు ప్రదర్శించారు. తన లీలల ద్వారా మనుషుల్లో ఉన్నటువంటి అరిషడ్వర్గాలని ఒక్కొక్కటిని తన ప్రేమభావంతో, కరుణాభావంతో నిర్మూలించారు. అనతికాలంలోనే ఘనశ్యాం మహారాజ్  యొక్క పేరు దశదిశలా మారుమోగిపోయింది. ఒకరోజు చపయ్య గ్రామం నుంచి చాలామంది గ్రామస్తులు అయోధ్యనగరం వచ్చి ధర్మదేవ్ ని కలిసి "మీరు చేసిన పని ఏమి బాగోలేదు, మీరు మమ్మల్ని మరచిపోయారు. ఇంత కాలం మీకు మేము అస్సలు గుర్తే రాలేదు" అనగా రాంప్రతాప్ కొంచెం కలవరపడి "అదేమిటి, మేమేమి చేసాము? మిమ్మల్నందరిని ఎలా మరచిపోతాము? మిమ్మల్ని, చపయ్య గ్రామాన్ని ఏనాటికి మరచిపోలేము. కావాలంటే ఆ శ్రీరాముడు మీద ఒట్టు" అని ఒట్టు పెట్టబోగా వారు అతనిని వారించి "మేము ఎందుకొచ్చామంటే ఘనశ్యాం మహారాజ్  అయోధ్యనగరంలో చేస్తున్న లీలలు, మనుషుల్లో వస్తున్న మంచి మార్పుని మేము వింటున్నాము. ఘనశ్యాం మహారాజ్  సుహాసిని వదినగారికి ఉంగరంపై ఉన్న వ్యామోహాన్ని తొలగించి భక్తిభావాన్ని పెంచడం, అలాగే  మిఠాయి దుకాణదారుని దగ్గర ఆయన చేసిన లీల అందరు చెప్పుకుంటున్నారు. కాసేపు మిఠాయి దుకాణంలో కూర్చున్నందుకే ఇప్పుడా దుకాణం పెద్ద పుణ్యక్షేత్రంగా మారిపోయింది. ఎవరు అయోధ్యకి వచ్చినా తప్పక ఆ అంగట్లోకి వెళ్లి మిఠాయి రుచి చూడవలసిందే. ఆ దుకాణదారునిలో ఉన్నటువంటి అత్యాశని నిర్మూలించి ధర్మాన్ని ప్రతిష్టించారు. అందువల్లే అతను చేసిన మిఠాయి తినడంవల్ల మనుషుల్లో చాలా మార్పులు వస్తున్నాయని మేము విన్నాము. కాబట్టి మా మనవి ఏమనగా మీ కుటుంబం తిరిగి చపయ్య గ్రామానికి వచ్చెయ్యాలి. ధర్మదేవ్, నీ కొడుకు మీద నీకున్న అధికారం కన్నా మాకే అతని మీద అధికారం ఎక్కువ, కాబట్టి మీరు మా అభ్యర్ధనను మన్నించి చపయ్యకి తిరిగిరండి.

మీరు బయలుదేరే వరకు మేమిక్కడే ఉంటామని" వారు భీష్మించుకుని కూర్చోనగా వారు చపయ్యకి వెళ్ళడానికి సిద్ధమయ్యారు. అయోధ్యావాసులు వారికి కన్నీటితో వీడ్కోలు తెలుపగా, ముఖ్యంగా మిఠాయి దుకాణం యజమాని కన్నీటి పర్యంతం అయిపోయి "ప్రభు, నాలో ఉన్న అత్యాశని తొలగించి నా కళ్ళు తెరిపించారు, నీ ఋణం నేను తీర్చలేను" అని చిన్నపిల్లవాడిలా  ఘనశ్యాం మహారాజ్  కాళ్ళకి నమస్కరించాడు. "మమ్మల్ని మాత్రం మర్చిపోకండి" అని అయోధ్యావాసులు ఘనశ్యాం మహారాజ్ కి, వారి కుటుంబానికి పదేపదే చెపుతూ వీడ్కోలు ఇవ్వటం జరిగింది. ఇవన్నీ అదృశ్యరూపంలో ఉండి గమనిస్తున్న దేవతలు "స్వామివారు చపయ్య వెళ్ళడానికి గల కారణం ఏమిటో, ఎవరు ప్రేరేపించారో" అని అనుకుంటుండగా వారిలో ఒకరు "ఏముంది చపయ్యలో కూడా తన లీలలు ప్రదర్శించి మనుషుల్లో మార్పు తీసుకురావాలేమో, మనకేమి తెలుసు" అని అనుకోవడం జరిగింది. సకుటుంబ పరివారంతో ధర్మదేవ్ మరల చపయ్య గ్రామానికి తరలి వచ్చాడు.
పాలదొంగ
చపయ్యలో తిరిగి నివాసమేర్పరచుకున్న ధర్మదేవ్ కుటుంబం పాడిపంటలతో,  సిరిసంపదలతో, పేరుప్రతిష్టలతో విరాజిల్లుతూ ఉన్నది. ఇక్కడ కూడా ఘనశ్యాం మహారాజ్  తన మిత్రబృందంతో యధాప్రకారంగా చిన్నచిన్న అల్లర్లు చేస్తూ, ఊరంతా తిరగడం పరిపాటి అయిపోయింది. ఒకసారి సుహాసిని ఆవులిచ్చే పాలలో నీటిశాతం ఎక్కువగా ఉండటం గమనించింది. ఒకరోజు ఘనశ్యాం మహారాజ్  ఇంటికి రాగానే అతని చెవి మెలివేసి గట్టిగా "ఘనశ్యాం మహారాజ్  నేను కొద్దిరోజుల నుండి గమనిస్తూనే ఉన్నాను, మన ఇంటి పాలలో తేడా కనపడుతోంది, ఎక్కువ నీళ్ళు కలిసి చాలా పల్చగా ఉంటున్నాయి.

నిజం చెప్పు, ఏం చేస్తున్నావు నువ్వు?" అని గద్దించి అడిగింది. అప్పుడు ఘనశ్యాం మహారాజ్  "ఎప్పుడూ నీకు నామీదనే అనుమానమా వదినా? మన ఇంట్లో ఆవులకి చాలా దూడలు ఉన్నాయి కాబట్టి, వాటి అన్నింటికీ పాలు సరిపోవు కాబట్టి పాలు కొంచెం పలచగా వస్తున్నాయేమో, నాకేం తెలుసు. నువ్వు నన్ను అనవసరంగా నిందిస్తున్నావు. శ్రీకృష్ణుడు కూడా ఇలాగే అపనిందల పాలయ్యాడు. మట్టి తిన్నాడని అందరు చెప్తే అతనిని వాళ్ళమ్మ కూడా నీలాగే నిందించింది." అనగా సుహాసిని "అవును, కృష్ణుడు మట్టి తింటే యశోద శిక్షించింది, నీక్కూడా అలానే అవుతుంది జాగ్రత్త" అని వెళ్ళిపోయింది. మాములుగానే ఘనశ్యాం మహారాజ్  తన మిత్రులతో మర్నాడు సమావేశమై ఆవులకి పాలు పితకడం పూర్తయ్యాక అక్కడ ఉన్న పాలల్లో కొంతభాగాన్ని తలా ఒక గ్లాసు తన స్నేహితులకి ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.

వారు ఆ పాలు తాగుతూ "ఎంత మధురంగా ఉన్నయో"  అని మరలా మరలా పాలు తాగారు. ఆ తాగినంత పాలవరకు నీళ్ళు నింపే పనిలో ఘనశ్యాం మహారాజ్  ఉండగా, సుహాసిని అతనిని పట్టుకుని అతని చెవి మెలేస్తుండగా ఘనశ్యాం మహారాజ్  "వదినా నా చెవి ఊడిపోతుంది, వదిలేయ్. నేనేం తప్పు చేసాను చెప్పు" అని బ్రతిమలాడసాగాడు. సుహాసిని "దొంగా నువ్వు చేస్తున్న పని తప్పు కదా" అంటే "నేనేం తప్పు చేస్తున్నాను, మిత్రులకి నేను పాలు ఇవ్వడం తప్పా?" అనగా "నేను నువ్వు పాలు ఇచ్చినందుకు దండించట్లేదు, కాని దానిలో నీళ్ళు కలిపి నీకేం తెలియదని అబద్ధం చెప్పావు, అది తప్పు కాదా, ఇంకోసారి ఇటువంటి పని చెయ్యకు"  అని మందలించి వదిలేసింది.

భవానీ దత్తు - పళ్ళ దొంగతనం
ఘనశ్యాం మహారాజ్  ఒకరోజు తన మిత్రులతో  "రోజు పాలు తాగటం అంత ఆసక్తిగా లేదు, మనం ఈ రోజు పళ్ళు తిందాము. ఈకాలంలో ఏ పళ్ళు బాగా కాస్తాయి, చెప్పండి" అని అడిగాడు. అందరూ ముక్తకంఠంతో "ఇది అల్లోనేరేడు పళ్ళు వచ్చే కాలం" అని చెప్పగా ఘనశ్యాం మహారాజ్  "పదండి, నేరేడు చెట్టు ఎక్కడుందో నాకు తెలుసు" అని తన మిత్రబృందంతో కలసి ఊరిలోనే ఉన్న ఒక పెద్ద నేరేడుచెట్టు వద్దకు వెళ్ళాడు. ఆ చెట్టు నిండా నేరేడుపళ్ళు పుష్కలంగా ఉన్నాయి.

కాని అక్కడ ఒక తోటమాలి ఆ చెట్టుకిందే పడుకుని ఉన్నాడు. ఘనశ్యాం మహారాజ్  మిత్రులతో "మీరందరూ ఇక్కడే సిద్ధంగా ఉండండి, నేను పైకెక్కి చెట్టుకొమ్మలను ఊపుతాను, కిందపడిన నేరేడు పళ్ళను ఏరి జేబుల్లో నింపుకోండి. నేను కిందకొచ్చాక అందరం కలసి తిందాము" అని తన ప్రణాళిక చెప్పాడు. అపుడు వారు "మా సంగతి పర్వాలేదు, తోటమాలి లేస్తే పారిపోతాము. మరి నీ సంగతి ఏమిటి, చెట్టు మీద ఉంటావు కదా" అని అడిగారు. "పర్వాలేదు, నా సంగతి నేను చూసుకుంటాను. మీరు మాత్రం నేను చెప్పిన పని చెయ్యండి" అని ధీమాగా చెట్టు ఎక్కి కొమ్మలను ఊపసాగాడు. టపటపా అని ఆ జంబూఫలాలు కిందపడగా మిత్రులందరూ వాటిని తమ జేబుల్లో నింపుకోసాగారు. ఆ అలికిడికి లేచిన తోటమాలి జరిగినది గ్రహించి కర్ర పట్టుకుని తిట్టుకుంటూ చెట్టు వద్దకు రాసాగాడు. తోటమాలి లేవడం చూసిన మిత్రులంతా తలో దిక్కు పారిపోయారు. అతను పారిపోతున్న వారిని దుర్భాషలాడుతూ చెట్టు పైన ఉన్న ఘనశ్యాం మహారాజ్ ని చూసి "ఓహో నువ్వింకా పైనే ఉన్నావా, కిందకి రా నీ పని చెప్తాను. ఈ భవానీదత్ అంటే ఎవరనుకున్నావు, కిందకిరా నీ ఎముకలు విరగగొడతాను " అని గద్దించాడు. దానికి ఘనశ్యాం మహారాజ్  ప్రశాంతంగా "ఎందుకు నువ్విలా చిన్నపిల్లాడి మీద నిర్దాక్షణ్యంగా అరుస్తున్నావు. నువ్వు చేస్తున్న పనేమీ నాకు నచ్చలేదు, ఇప్పుడే నేను కిందకి దిగొస్తున్నాను.

నీకు ఇంత సంపద ఉంది, పాడిపంటలు ఉన్నాయి, ఇంటి నిండా ధాన్యం, కావలసినంత ధనం ఉంది. అయినప్పటికీ నీది కాని ఈ చెట్టు మీద ఎందుకు అధికారం ప్రదర్శిస్తున్నావు. దారి పక్కన ఉన్న ఈ చెట్టు నీ సొంతం కాదు కదా, ఎందుకంత అత్యాశ. భగవంతుడు ఇచ్చిన దానితో సంతృప్తి చెందాలి కదా, నీది కాని వాటి మీద నువ్వు అజమాయిషీ చేసి ఇతరులను దోచుకుంటున్నావు. నిజం చెప్పు, ఈ చెట్టు నీది కాదు కదా? చిన్న పిల్లలం, మేమెంత తింటాము. ప్రకృతిమాత ఇచ్చిన ఫలాలను అందరం పంచుకోవాలన్న చిన్న నియమం కూడా నీకు తెలియదా?" అని అడుగగా "నువ్వు దొంగతనం చేసి తిరిగ నాకే నీతివాక్యాలు చెబుతున్నావా, ఈ భవానీదత్తు సంగతి నీకు తెలియదు, చెట్టు దిగిరా నీకు బుద్ధి చెపుతాను" అని అరిచాడు. ఘనశ్యాం మహారాజ్  "ఇదిగో దిగొస్తున్నాను, నాకేమి భయం లేదు, నువ్వేం చేసుకుంటావో చేసుకో. ఇలా అత్యాశతో నువ్వుంటే లక్ష్మీదేవి దూరంగా వెళ్ళిపోతుంది" అని చెట్టు దిగి ధైర్యంగా అతనికెదురుగా నిలబడ్డాడు.