N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Wednesday, 8 January 2014

SwamiNarayan - Episode 14

 జలదేవత - ప్రసాదం
ఒకరోజు ఘనశ్యాం తన మిత్రులతో చపయ్య దగ్గర ఉన్న ఒక తటాకం దగ్గరకు వెళ్ళటం, అక్కడ ఇసుకలో ఆడుతూ పాడుతూ కేరింతలు కొడుతూ ఆటల్లో మునిగిపోయి ఉన్నారు. అంతా అయిపోయాక ఘనశ్యాం తన దగ్గర ఉన్న మధుర పదార్థాలను స్నేహితులకి పంచుతూ ఉన్నాడు. ఆ సమయంలో తటాకంలో జలదేవత ఇలా అనుకుంది “నేను ఏ రకంగా భగవాన్ నుంచి ఆ ప్రసాదాన్ని తీసుకోగలుగుతాను. ఏ విధంగా నేను స్వామిని అర్థించాలి, నాకు తెలియట్లేదు. ఏ రకంగానైనా నేను స్వామివారి హస్తస్పర్శతో పావనమయిన ఆ ప్రసాదాన్ని ఎలాగైనా గ్రహించాలి” అని ఆలోచించి ఒక ఉపాయం తోచగా మారువేషంతో ఆ బాలకుల దగ్గరకి వెళ్లి ఘనశ్యాం తో “అయ్యా, నేను చాలా ఆకలిగా ఉన్నాను. నా క్షుద్భాధ తీర్చడానికి మీ దగ్గరున్న ప్రసాదం కొంచం నాకు అనుగ్రహించండి” అని అడగ్గా ఘనశ్యాం మనసులో “ఈ జలదేవత మారువేషంలో ప్రసాదం తీసుకోవడానికి వచ్చాడు” అని గ్రహించి “నువ్వు నిష్కల్మషంగా, సరళంగా కాకుండా మారువేషంలో నా ప్రసాదాన్ని అడుగుతున్నావు. ఎవరైతే నిర్మల మనసుతో అర్థిస్తారో వారికే నా ప్రసాదం దొరుకుతుంది. నీకు ప్రసాదం దొరకదు, నువ్విం క వెళ్ళవచ్చు. నన్ను మోసం చెయ్యలేవు” అని చెప్పగా ఆ జలదేవత "భగవాన్ నా రూపాన్ని గ్రహించినట్లున్నారు, ఇంకొక ఉపాయం నాకు తోచింది, స్వామి వారి స్నేహితులు ఎంతో పుణ్యాత్ములు. 

స్వామి వారి పాదస్పర్శ వలన, స్వామి వారి ప్రసాదం కిందపడగా అవి తిన్న పశుపక్ష్యాదులు, క్రిమికీటకాలు కూడా పుణ్యం చేసుకున్నాయి. నాకు ఆ భాగ్యం లేకపోయింది. ప్రసాదం తిన్నాక ఎలాగో వీరు తటాకంలో చేతులు కడుక్కోడానికి వస్తారు కదా అప్పుడైనా ఆ ప్రసాదం తిని నేను తృప్తి పడతాను. ఆ ప్రసాదపు చిన్న చిన్న ముక్కలైన  నాకు దొరక్కపోతాయా” అని భావించి చాపలా మారిపోయి తటాకంలో ప్రవేశించాడు. స్నేహితులు చేతులు కడుక్కోటానికి తటాకం వద్దకు వెళ్తుండగా వారిని వారించి “వద్దు, అక్కడ చేతులు కడుక్కో వద్దు, ఇంటికి వెళ్లి మనం శుభ్రంగా చేతులు కడుక్కుందాం” అని చెప్పగా "ఏమైంది ఇక్కడ కడుక్కుంటే బాగుంటుంది కదా" అనగా "వద్దు ఇక్కడ మొసళ్ళు ఉంటాయి, మనం చేతులు కడుక్కోడానికి వెళ్ళినప్పుడు అవి మనల్ని పట్టుకుంటే చాలా ప్రమాదము, అందుకే మనం ఇంటికి వెళ్లి చేతులు కడుక్కుందాము" అని చెప్పాడు.

అపుడు జలదేవత “నేను మోసంతో నా నిజరూపం ధరించకుండా స్వామి దగ్గరకి వెళ్ళాను, అందుకే స్వామి నన్ను అనుగ్రహించలేదు” అని భావించి పశ్చాత్తాపపడి తన నిజరూపంతో స్వామివారి ముందు ప్రత్యక్షమయ్యి "స్వామీ నా నిజరూపంతో నిర్మలంగా మిమ్మల్ని నేను అర్థించి ఉంటే  నాకు ప్రసాదం ఇచ్చేవారు. అలాంటి గుణాలే కదా మీకు ప్రియమైనవి. నేను నా తప్పుని తెలుసుకున్నాను, నన్ను మన్నించండి. నేను చాలా పశ్చాత్తాపపడుతున్నాను. ఇప్పుడు నిర్మల హృదయంతో అర్థిస్తున్నాను, నాకు కూడా కొంచెం ప్రసాదం పెట్టండి" అని అర్థించగా అపుడు ఘనశ్యాం ఆయన వైపు అనుగ్రహపూర్వకంగా నవ్వి తన చేతిలోని ప్రసాదాన్ని ఇవ్వగా అతను ఎంతో భక్తిశ్రద్ధలతో ఆ ప్రసాదాన్ని స్వీకరించాడు. ఎవరైతే నిర్మలహృదయంతో, నిష్కపటంగా ఉండి ప్రార్తిస్తారో ఆ ప్రార్థనను ఆయన వెంటనే స్వీకరిస్తారు. ఎవరైతే తప్పులు చేసి, పశ్చాత్తాపపడి ఆయనని అర్థిస్తారో వాళ్ళని క్షమించి అనుగ్రహిస్తారని ఈ లీల మూలంగా తన భక్తులకు చెప్పారు.
ఏకాదశి - ఉపవాస దీక్ష మహిమ
ఘనశ్యాం ప్రతిరోజూ ఊరిలోని ఆలయానికి వెళ్తూ ఉండేవారు , ఒకరోజు అలా గుడికి వెళ్ళినపుడు ఆ గుడి ప్రధానపూజారి భక్తులందరిని ఉద్దేశిస్తూ “ఈ రోజు ఏకాదశి, ఈ రోజు ఉపవాసదీక్ష ఉండవలసిన అవసరం లేదు” అని చెప్పగా ఘనశ్యాం ఆయనను ఉచ్ఛస్వరంతో "మీరు ఏకాదశి వ్రతంలో ఉపవాస దీక్ష చేయ్యకర్లేదని చెప్తున్నారు ఎందుకో తెలుసుకో వచ్చునా"  అని అడిగాడు. అపుడు పూజారి "అన్నం ప్రాణంతో సమానము, అటువంటి అన్నాన్ని మరి ఏకాదశి రోజున తినకుండా ఉంటె అది ప్రాణత్యాగం చేయవలసి ఉంటుందేమో. అయినా ఈ ఏకాదశి వ్రాత దీక్ష సత్యయుగంలో, త్రేతాయుగంలో, ద్వాపర యుగంలో చేసేవారు. ఈ కలియుగంలో ఎవరు చేయటం లేదు. ఈ ఏకాదశి వ్రతం కేవలం పూరి జగన్నాథ్ దగ్గర బంధింపబడి ఉంది అక్కడే ఇది ఆచరించాలి" అని చెప్పగా ఘనశ్యాం గద్దించిన స్వరంతో "మీరు ఇపుడు చెప్పినదానికి ప్రమాణం ఏమైనా చూపిస్తార? భాగవతంలో ఉన్నదా, రామాయణంలో ఉన్నదా ఇంకెందులో అయినా మీరు చెప్పినదానికి రుజువు చూపించగలరా. ఏకాదశి వ్రతం చెయ్యకూడదని ఎక్కడా చెప్పబడి లేదే?" అనగా ఆ పూజారికి ఏదో మత్తులాంటిది ఆవహించి అతడు" యమలోకంలో ఉన్నట్లు భావించబడ్డాడు. 

అక్కడ యమదూతలు అతనిని పీడించసాగారు. సాక్షాత్తు భగవానుడి ముందే అసత్యం పలికావు, ఏకాదశి వ్రతం అనగా ఉపవాస దీక్ష, ఆ రోజంతా ఉపవాసం ఉండడం, భగవంతుని ప్రార్థించడం, మనస్సు దేవుని మీద కేంద్రీకరించడం అనేవి అవసరం లేదని సాక్షాత్తు భగవాన్ ఘనశ్యాం ముందు అసత్యం చెప్పావు కాబట్టి నువ్వు యమపురికి వచ్చావు. నిన్ను శిక్షించక తప్పదు అనగా అతను తను చేసిన పొరపాటుకి పశ్చాత్తాప పది వారిని క్షమించమని వేడుకున్నాడు. ఈలోగా అతనికి స్పృహ వచ్చి జరిగినది ఎదురుగా ఎవరో  కాదు సాక్షాత్తు నరనారయనుడే అని భావించి ఆయన పాదాల మీద పది క్షమాపణ కోరుతూ నేను నిజంగానే అసత్యం చెప్పను, ఏకాదశి వ్రతం చెయ్యల్సినది అని భక్తులందరికీ ఇతనెవరో కాదు సాక్షాత్తు భగవత్ స్వరూపుడు , నేను ఇతనితో అబద్ధం చెప్పను, అందుకు నేను క్షమాపణ చెప్తున్నాను, మనమందరం కూడా ఇక నుంచి ఏకాదశి రోజు ఉపవాస దీక్షలో ఉంది ఆ భగవంతుడి నామం చేస్తూ గడుపుదామని చెప్పాడు. ఈ రకంగా ఘనశ్యాం ఆ పూజారిలో మంచితనాన్ని నిద్రలేపి అతనిలో మార్పు తేవడం జరిగింది.
  
సుహాసిని వదిన గారికి శ్రీ పాద ఘనశ్యాం మహారాజ్ పాదంలో బ్రహ్మండ దర్శనం


                         ఒకసారి  ఘనశ్యాం  తన మిత్రులతో  వూరంతా  తిరిగి మధ్యాహ్నం వేళకి  ఇంటికి వచ్చిసుహాసిని వదినా!, సుహాసిని వదినా! మా అందరికి   బాగా ఆకలి వేస్తున్నది. త్వరగా మాకు ఏదైనా తినడానికి  పెట్టు అని గొడవ చేయసాగారు. అతని మిత్రులు కొందరు సుహాసిని వదిన లడ్డూలు చేయడం చూసి, లడ్డూలు కావాలి మాకు అని గంతులు వేయసాగారు. అపుడు సుహాసిని వదిన గారు అందరినీ కాళ్ళు, చేతులు కడుక్కుని రండి, వూరంతా తిరిగి దుమ్ము కొట్టుకుని వచ్చారు, ముందు  కాళ్ళు, చేతులు కడుక్కుని రండి తప్పకుండా  లడ్డూలు పెడతానని చెప్పింది. ఘనశ్యాం మహారాజ్ మాత్రం  తన మంకుపట్టు  వదల్లేదు. నాకు బాగా ఆకలి వేస్తున్నది, ముందు లడ్డూలు పెట్టు తరువాత కాళ్ళు, చేతులు కడుక్కుంటాం అని మారాం చేయసాగాడు. ఈ లడ్డూలు దేవునికి ముందుగా నైవేద్యం పెట్టాలి. ఆ తరువాత మీకు లడ్డూలు ఇస్తాను. కాళ్ళు, చేతులు కడుక్కుని రండి అని పురమాయించింది. ఘనశ్యాం ముందు నాకు ఆకలి వేస్తున్నది, ఆ పరమాత్మునికి నీవు నైవేద్యం పెట్టినా అది నాకే చెందుతుంది. ముందు నాకు లడ్డూలు పెట్టు, నాకు ఆకలి వేస్తున్నది అని మారం  చేయసాగాడు.  సుహాసిని వదిన అతని చేయి పట్టుకుని గబగబా పెరట్లో వున్న బావి దగ్గరకు తీసుకుని వెళ్ళింది. నీవు చెప్పిన మాట వినవు, వూరంతా తిరిగి దుమ్ము ధూళి కొట్టుకుని వస్తూ వుంటావు చేతులు, కాళ్ళు కడుక్కుని  రమ్మని చెపితే నా మాట వినడం లేదు అని బలవంతంగా కూర్చోపెట్టి ముందు చేతులను శుభ్రంగా కడిగి బట్టతొ తుడిచి తరువాత ఘనశ్యాం మహరాజ్ పాదం తన ఒడిలో పెట్టుకుని శుభ్రం చేయసాగింది.

శుభ్రం చేస్తుండగా, ఆమె దృష్ఠి ఘనశ్యాం మహరాజ్ పాదంపై పడి తెలియని ఆనందంతో ఆమె ఆశ్చర్యంలో మునిగిపోయింది. ఆమెకు ఆ పాదంలో విశ్వమంతా కనిపించింది. బ్రహ్మాండాలు, ముల్లోకాలు దర్శనమిచ్చాయి. కాని ఆమె ప్రభువు యొక్క మాయ వల్ల వెంటనే తెప్పరిల్లి కన్నీళ్ళు కారుస్తూ, ఘనశ్యాం మహరాజ్ నీవు ఏదో ఒక రోజు మహాచక్రవర్తివి అవుతావు. అలా ఐనప్పుడు నువ్వు నన్ను మర్చిపోవు కదా! అని ధుఃఖంలో ఆర్తితో కన్నీరు కారుస్తుండగా ప్రాధేయపడింది. ఘనశ్యాం మహరాజ్ అప్పుడు, వదినా! నీవు చెప్పినట్టు నేను మహారాజునో, చక్రవర్తినో ఐతే తప్పకుండా అది నేను నీకు  ఇచ్చేస్తాను అని చెప్పాడు. సుహాసిని వదిన గారు నీవు నన్ను మర్చిపొవద్దు నీవు చాలా  పెద్దవాడివి అవుతావని చెప్పింది. వదినా! నీవు నా హృదయంలొ వుంటావు నిన్ను మర్చిపోవడం అనేది జరగదు అని చిరునవ్వు నవ్వుతూ అక్కడి నుండి లేచాడు. సుహాసిని వదిన గారు మళ్ళీ ఆ మాయా ప్రపంచంలోనే పడిపోయినారు.