N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Monday, 26 May 2014

SwamiNarayan - Episode 21



సేవక్ రామ్

ఇలా నీలకంఠ్ తన ప్రయాణాన్ని సాగిస్తూ మెల్లగా తిరుపతి మహాక్షేత్రానికి దగ్గరలో వచ్చారు. మార్గమధ్యంలో అరణ్యంలో అతనికి ఎవరో రోదిస్తున్నట్లు వినిపించి అటువైపు వెళ్ళగా ఒక సన్యాసి అస్వస్థతో బాధపడుతూ, దుమ్ము ధూళితో దారిలో పడిపోయి ఏడుస్తూ కనిపించాడు. నీలకంఠ్ ఎంతో సానుభూతితో ఆయన వద్దకు వెళ్లి "మహానుభావా ఎవరు మీరు, మీకు వంట్లో బాగోలేదా" అని అడగ్గానా పేరు సేవక్ రామ్, నేను తీర్థయాత్రలకు వచ్చాను, చాలా రోజులుగా నాకు అస్వస్థతగా ఉంది,  వాంతులు విరోచనాలు అవుతున్నాయి.  నన్ను నీవెలాగైనా మా ఇంటికి చేర్చాలి, కాస్త సాయం చెయ్యవా" అని అడుగగా సరే అని నీలకంఠ్  ఆయనను మెల్లగా లేవదీసిపదండి మీ చేతిలో ఉన్న మూటని నాకివ్వండి, నేను పట్టుకుంటాను” అనగా వెంటనే సేవక్ రామ్ కాస్త కఠినంగా మూటని నువ్వు తాకడానికి వీలు లేదు” అని తన హృదయానికి గట్టిగా హత్తుకున్నాడు


సరే మూటని మీ దగ్గరే పెట్టుకోండి, నా చేయి పట్టుకుని నడవండి” అని అతనిని కొంతదూరం నడిపించి తీసుకువెళ్లగా అతను నడవలేక ఒకచోట చతికిలపడిపోయినాడు. అప్పుడు నీలకంఠ్మీ శరీరం బాగా మలినమై ఉన్నది,  మీ దుస్తులు కూడా దుమ్ము కొట్టుకుపోయి ఉన్నాయి. మీకు నేను స్నానం చేయించి మంచి బట్టలు వేస్తాను” అని ఆయనను దగ్గరలో ఉన్న తటాకం దగ్గరకు తీసుకువెళ్ళి శుభ్రంగా స్నానం చేయించి ఆయన మలిన వస్త్రాలను శ్రద్ధగా ఉతికి, ఆయనకు మంచి బట్టలు వేసారు. నీలకంఠ్ విధంగా సేవక్ రాంకి పరిచర్యలు చేయసాగారు. ఆయన స్వయంగా వంట చేసి దగ్గరుండి తినిపించడం ఇలా అన్ని సేవలు చేస్తుండేవారు. రోజు కూడా  సేవక్ రామ్ తన దగ్గర అదనంగా ఉన్న దుప్పటిని నీలకంఠ్ కు ఇవ్వలేదు, ఎంత చలి అయినా నీలకంఠ్ ఒర్చుకునేవారు. అసలు నీలకంఠ్ అన్నం తిన్నాడా లేడా అనేది కూడా సేవక్ రామ్ పట్టించుకునేవాడు కాదు

ఇలా కొద్ది రోజులు గడిచాక నీలకంఠ్ ఒక రోజుసేవక్ రామ్ గారు కొద్దిగా డబ్బులు ఇవ్వండి” అనగాదేనికి డబ్బులు” అని ప్రశ్నించగాబియ్యము, పప్పులు నిండుకున్నాయి పక్క ఊరిలోకి వెళ్లి కొనుక్కు వస్తాను” అని చెప్పగా సరే అని కొంత డబ్బు ఆయన చేతిలో పెట్టి డబ్బులకి లెక్క చెప్పాలి, అనవసరంగా డబ్బును వ్యయపరచద్దు” అని చెప్పి పంపించాడు. కొన్ని రోజులు గడిచేసరికి సేవక్ రామ్ స్వస్థత పొందాడు. ఒక రోజు అతను నీలకంఠ్ తోటిరోజు అన్నము, పప్పు తిని మొహం మొత్తింది, నీకేమైనా తీపి పదార్థాలు చెయ్యడం వచ్చా” అని అడుగగా  క్షణం నీలకంఠ్ గారికి తన వదిన అయిన సుహాసిని చేసి పెట్టే లడ్డూలు గుర్తుకు వచ్చాయి. దగ్గరకు తీసుకుని తనకు ఆవిడ ఎంతో ప్రేమగా లడ్డూలు తినిపించేది. అప్పుడు ఆయననాకు లడ్డూలు చెయ్యడం వచ్చు” అనగాఅవి నాకెంతో ఇష్టం, చేసిపెట్టు” అని ఆజ్ఞాపించగా నీలకంఠ్ స్వయంగా లడ్డూలు చేసి సేవక్ రామ్ కి నివేదించాడు. అతను ఒక లడ్డు తినిఆహ ఎంత రుచిగా ఉంది!” అని మెచ్చుకోగా నీలకంఠ్ కు తన వదినగారు మరొక్క మారు జ్ఞాపకం వచ్చారు. అప్పుడు నీలకంఠ్మరి సేవక్ రామ్ గారు నా దగ్గర డబ్బులు అయిపోయాయి, వంట చెయ్యడానికి సరుకులు కొనాలి కొంత డబ్బు ఇవ్వండి” అనగాఎందుకు డబ్బులు, లడ్డూలు ఉన్నాయి కదా  రెండు రోజులు నేను లడ్డూలతోనే భోజనం చేస్తాను” అని డబ్బులు ఇవ్వడానికి తిరస్కరించాడు. కనీసం నువ్వు ఒక  లడ్డూ తిన్నావా అని నీలకంఠ్ ను అడగడం కూడా చెయ్యలేదు సేవక్ రామ్. అయినప్పటికీ నీలకంఠ్ యదాప్రకారం ఆయనకు సేవలు చేస్తూనే ఉన్నాడు

ఒకరోజు బాగా చలిగా ఉన్న రోజు రాత్రి నీలకంఠ్ ఒక చెట్టు కింద ఖాళీ కంచం ఎదురుగా పెట్టుకుని సుహాసిని వదినగారి గూర్చి ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు. ఆయన ఎన్నో రోజులుగా నిరాహారిగా ఉంటున్నా, చలికి విధమైన రక్షణ లేకపోయినా సేవక్ రామ్ పట్టించుకున్న పాపాన పోలేదు. అయినప్పటికీ నీలకంఠ్ అలానే ఆయనకు సేవలు చేస్తున్నాడు. అకస్మాత్తుగా కంచంలో ఒక దుప్పటి, కొంచెం నైవేద్యము కనిపించాయి. అక్కడ సుహాసిని వదినగారు దేవుని మందిరంలో పెట్టిన దుప్పటి, నైవేద్యము మాయమయ్యాయి. ఇదంతా చూస్తున్న భూమాత, సమయదేవత కళ్ళు చెమర్చాయి. మనుషుల్లో ఎంత స్వార్థపరులు ఉన్నారు, సేవక్ రామ్ అంత అస్వస్థతగా ఉన్నపుడు నీలకంఠ్ ఎంతో దయతో తన యాత్రను మానుకొని ఆయనకు సేవ చేసారు, స్వయంగా ఇతని మలిన వస్త్రాలు ఉతికారు, వంట చేసి పెట్టారు. కాని కనీసం ఒక్కరోజు నీలకంఠ్ ను సేవక్ రామ్నాయనా భోజనం చేశావా, ఎక్కడ పడుకుంటున్నావ్, నా దగ్గర అదనంగా కంబళి ఉంది నువ్వు కప్పుకో” అని అడగలేదు. మనుషుల్లో కరడు గట్టిన స్వార్థం ఎలా ఉందో కదా అని వారు ఖేదించసాగారు. మరునాడు నీలకంఠ్ సేవక్ రామ్ వద్దకు వెళ్లిసేవక్ రామ్ గారు నాకు అనుమతి ఇవ్వండి, నేనిక బయలుదేరతాను” అనగా సేవక్ రామ్అదేమిటి ఎక్కడకి వెళతావు” అనగానా యాత్ర అసంపూర్ణంగా ఆగిపోయింది, ఇక్కడ నా కర్తవ్యం కూడా పూర్తయ్యింది, మీరు ఆరోగ్యవంతులు అయ్యారు కదా నేనిక బయలుదేరతాను. నేను సేతు రామేశ్వరం వైపు వెళ్ళాలి” అనగాఅదేమిటి నా అంత మంచి వాడు నీకెక్కడ దొరుకుతారు? నీకు నేను తోడు, నాకు నువ్వు తోడు ఉంటావు ఇద్దరం కలిసే వెళ్దాము” అనగాప్రతిదానికి లేదు, వద్దు అనే సేవకులు దొరకడం నిజంగా చాలా కష్టం

ఒక్క రోజు మీరు నా గురించి పట్టించుకోలేదు. మీ అంతటి పిసినారిని, నిర్దయుడిని నేను చూడలేదు. మీలాంటి వారు వచ్చి నాకు సేవ చేస్తానంటే నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. నేను సేవ భగవంతునికి చేసుంటే ఆయన సాక్షాత్కారం జరిగేదేమో, మీకు నా గురించి ఆలోచన ఒక్క రోజు కూడా రాలేదు. మీకు ఒకరి వద్ద నుంచి తీసుకోవడమే కాని ఇవ్వడం తెలీదు. మీకు స్వార్థంగా బతకడం తెలుసు కాని వేరొకరిని బ్రతకనివ్వడం అనేది మీకు తెలియదు. అటువంటి మీరు నాతో వచ్చినాకు సేవ చేస్తానంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంది. మీ సేవ నాకు అవసరం లేదు,మీరు నాతో రానక్కరలేదు” అని చెప్పి ఆయన వడివడిగా తన యాత్ర మొదలుపెట్టారు. కలియుగంలో ఇటువంటి వ్యక్తులు చాలానే ఉన్నారు. వారు వారి కోసమే జీవిస్తారు తప్ప ఎదుటివారికి మనం ఏం సాయం చెయ్యగలము అనే ఆలోచనే ఉండదు. వారు మనుషులుగా పుట్టారు కాని మానవత్వం కోశానా లేదు. కాని భగవంతుడు అలా కాదు కదా. ఇటువంటి స్వార్థపరుడుకి కూడా గుణ దోషాలు ఎంచకుండా ఎంత సేవ చేసారు, ఆయనను ఆరోగ్యవంతున్ని చేసారు. అదే కదా దైవత్వానికి, మానవత్వానికి ఉన్న తేడా అని భూమాత, సమయదేవత విమర్శ చేసుకున్నారు.