N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Friday, 20 June 2014

SwamiNarayan - Episode 23

నేపాల్ లో ఉన్న గండకీ నదిని దర్శించుకుని ముక్తినాథ్ మీదుగా వర్ణిరాజ్ నేపాల్ చేరారు. రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తున్న మహారాజు రాణా బహద్దూర్ గారు హృద్రోగంతో బాధపడుతూ తాంత్రిక విద్య ద్వారా తన రోగం నయమవుతుందనే ఉద్దేశంతో అనేకమంది తాంత్రికులను కలుస్తుండేవారు. అటువంటి రాజా వారిని వర్ణిరాజ్ తన యోగ శక్తితో రోగవిముక్తుడిని చేసి ఆయనను తాంత్రికుల బారినుంచి కాపాడారు.
అక్కడనుంచి ఆయన బెంగాల్ చేరుకొని అక్కడ కామాక్షి అమ్మవారిని దర్శించుకోవడానికి ఆలయానికి వెళ్లారు. అక్కడ ఉన్న ప్రజలు బాలమునిని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. అతని మొహంలోని తేజస్సు వారిని ఎంతగానో ఆకట్టుకుంది. త్వరలోనే ఊరి చుట్టు పక్కల గ్రామాలలోని ప్రజలు కూడా వర్ణిరాజ్ ను చూడటానికి రాసాగారు. అదే ఊరిలో ఉన్న ఒక దుష్ట మాంత్రికుడుకి  ఇదంతా చూసి అసూయా, ఆగ్రహం రెండు కలిగాయి. అతను తన శక్తిని చూపించటానికి ప్రజలందరి ముందు ఒక పెద్ద వృక్షాన్ని భస్మీపటలం చేసాడు, అది చూసి ప్రజలందరూ భయభ్రాంతులయ్యారు. కాని వర్ణిరాజ్ మాత్రం ఎంతో కరుణతో మాంత్రికుణ్ణి  చూస్తూఎందుకు నాయనా నీ శక్తిని ఇలా వృధా చేస్తూ ప్రజలను భయపెడతావు.  నీ శక్తులను మంచి పనులు చెయ్యడానికి ఉపయోగించచ్చు కదా”  అని అనగా అద్భుతమైన మాటలకి అతనిలో మార్పు వచ్చి వర్ణిరాజ్ పాదాల మీద పడ్డాడు. విధంగా కేవలం తన అమృత దృష్టితో, కరుణాపూరిత వాక్కులతో దుష్టమాంత్రికుడిలో ఉన్న దుష్టత్వాన్నిపారద్రోలి ప్రేమభావాన్ని నింపడం జరిగింది.  

 అటు తరువాత ఆయన తూర్పు బెంగాల్ నుంచి పడమర బెంగాల్ వైపు తన యాత్ర సాగించి అక్కడ చైతన్య మహా ప్రభు జన్మించినటువంటి నవద్వీపాన్ని చేరుకున్నారు. దగ్గరే ఉన్న గంగా సాగరసముద్రం లో స్నానం చేసి అటునుంచి కపిల మహాముని తపస్సు చేసుకున్న ప్రదేశానికి చేరి దాదాపు నెల రోజులు ఆయన గాఢమైన తపస్సులో మునిగిపోయారు. తరువాత ఆయన తన ప్రయాణాన్ని ఒరిస్సా వైపు సాగించి భువనేశ్వర్లో సాక్షి గోపాల్ ను దర్శించి పూరి క్షేత్రానికి చేరడం జరిగింది. పూరి లో ఆయన దాదాపు 10 నెలలు తపస్సు చేసుకుని 1796 సంవత్సరంలో జరిగిన పూరి జగన్నాధ్ రధయాత్రలో పాల్గొన్నారు. అక్కడనుంచి తన యాత్రను దక్షిణ దిశగా మొదలుపెట్టి తిరుపతి చేరుకొని అక్కడే సేవక్ రామ్ అనే వ్యక్తికి 2 నెలలు శుశ్రూష చేయడం జరిగింది. అటునుంచి రామేశ్వరం, విష్ణు కంచి, శివ కంచి, గురువాయూర్  వంటి ఎన్నో పుణ్య క్షేత్రాలు దర్శించుకుని మెల్లగా ఆయన పడమర దిశగా ఉన్న నాసిక్ వద్ద ఉన్న త్రయంబకేశ్వరం మొదలగు అన్ని పుణ్య క్షేత్రాలను దర్శించడం జరిగింది. అటు పిమ్మట ఆయన గుజరాత్ లోని సౌరాష్ట్రలో కాలు పెట్టడం జరిగింది.

 భక్తురాలు జాన్ బాయి పై స్వామి వారి అనుగ్రహం:

అక్కడ గ్రామంలోని మహా దేవ్ ఆలయాన్ని వర్ణిరాజ్ సందర్శించడం జరిగింది. జాన్ బాయి అనే ఆవిడ శివ భక్తురాలు, రోజు ఆమె మహాదేవ్ ఆలయానికి వచ్చిఅక్కడ ఉన్న శివలింగానికి క్షీరాభిషేకం చేస్తూ ఉండేది. ఎప్పుడైతే ఆమె వర్ణిరాజ్ ను చూసిందో ఆవిడ  పులకించిపోయింది. సాక్షాత్తు మహాదేవుని ఆమె వర్ణిరాజ్ లో దర్శించింది. ఆయన మొహంలోని తేజస్సు ఆవిడనే కాక ఆలయానికి వచ్చిన భక్తులందరిని ఆకర్షించింది. ఎంతో ప్రశాంతంగా కూర్చుని ఉన్న వర్ణిరాజ్ కి జాన్ బాయి అభిషేకం కోసం తెచ్చినటువంటి క్షీరాన్ని సమర్పించగా ఆయన ఎంతో ఆనందంగా క్షీరాన్ని తాగారు. ఆయన క్షీరాన్ని తాగేటప్పుడు పరమశివుడే వచ్చి క్షీరాన్ని తాగుతున్నట్లు అనుభవానికి వచ్చి ఆమె ఎంతో మురిసిపోయింది. సహనమూర్తి శ్రీ నీలకంఠ్ మహారాజ్ అక్కడనుంచి బయలుదేరి జునాఘడ్  లోని ధర్మదాస్ అనే మహాత్ముడు నిర్వహిస్తున్నటువంటి ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు. ఆశ్రమంలో ఆయన భోజనానికి కూర్చోగా ఒక ధూర్తుడు వచ్చి ఆయనను అక్కడనుంచి వెళ్ళగొట్టడం జరిగింది. మారు మాట్లాడకుండా వర్ణిరాజ్ తన భోజనం చేస్తున్నటువంటి ఆకుని పట్టుకుని కొద్దిదూరం వెళ్లి మరలా  భోజనానికి ఉపక్రమించగా ధూర్తుడు మరికొంత మంది దూర్తులు వెంటరాగా ఆయను దూషించి అక్కడనుంచి వెళ్ళగొట్టాడు. స్వామి మౌనంగా అక్కడనుంచి లేచి ఇంకొంత దూరంలో వెళ్లి కూర్చుని భోజనానికి ఉపక్రమించగా ధూర్తుడు మరలా స్వామివారిని వెళ్ళగొట్టాడు. రకంగా 11సార్లు జరిగింది కాని వర్ణిరాజ్ మాత్రం వారిని ఏమి అనలేదు. విధంగా ఎంతో శక్తివంతుడైన వర్ణిరాజ్ తన సహనగుణాన్ని లోకానికి చాటాడు.

తుది ఘట్టం - వర్ణిరాజ్ లోజ్ ఆశ్రమం రాక - వివరాలు

విధంగా గురువుగారి కోసం మొదలుపెట్టిన పాదయాత్ర వర్ణిరాజ్ యావద్భారత దేశంలోని అన్ని పుణ్యక్షేత్రాలను సందర్శించి తన సుదీర్ఘ యాత్ర అనగా 7 సంవత్సరాల 1 నెల 13 రోజులు పాదయాత్రను  చిట్టచివరగా తన గురువుగారు నివసించే గుజరాత్ లోని లోజ్ అనే ఊరు దిశగా సాగింది. అప్పుడు సమయదేవత ఇలా భావించింది, "సాక్షాత్తు భగవత్ స్వరూపుడైన బాలముని సమయదేవత అయిన నన్ను తనతో పాటు తీసుకెళుతూ ఉన్నారు. కొంతమంది మాత్రమే సమయదేవతను తమ వెంటపడేట్లు చేసుకోగలరు, అటువంటి వారిలో వర్ణిరాజ్ ప్రప్రధములు. ఆయన ఎటువంటి లీలలు చేస్తారో అనే ఆత్రుతతో సమయదేవతనైన నేను ఆయన వెంట పరిగెత్తటానికి ఎంతో ఉత్సాహం చూపిస్తూ ఉంటాను, మరి మామూలు మానవుల వెంట నేను పడను కదా. ఆయన పర్వతాలలో, అడవుల్లో ప్రయాణం చేస్తూ ఆయన చూపించిన లీలలకి సాక్షిగా ఉండటానికి నన్ను అనుమతించారు, దానికి నేనెంతో కృతజ్ఞుడని, అయితే ఆయన చేస్తున్న లీలలన్నిటికి  కూడా నేను ఒక మూగ సాక్షిగా ఉండిపోయాను. గుజరాత్ లోని భూమాత వర్ణిరాజ్ రాక కోసం, ఆయన పాద స్పర్శ కోసం ఎంతో ఆత్రుతగా ఆసక్తిగా ఎదురు చూస్తున్నది. అంతే కాక పుణ్యభూమిలో ఉన్న సోమనాథ్  లోని సాక్షాత్తు శంకర భగవానుడు ఉమా దేవితో సహా, గిర్నార్ లో ఉన్న శ్రీ దత్తాత్రేయ స్వామి వారు, పవిత్రమైనటువంటి రేవా నది అంతే కాక అక్కడ ఉన్న అనేక దేవాలయాలలోని దేవతలు, సాధువులు, సిద్ధపురుషులు ఆయన రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ , ఆయనకి పంపిన సందేశాలను ఆయన గ్రహించి మెల్లమెల్లగా వర్ణిరాజ్ గుజరాత్ లోని మొట్ట మొదటి సారిగా లోజ్ గ్రామంలో వెలుపల ఉన్న బావి దగ్గర ఆయన విశ్రమించారు. అలా  ఊరి పొలిమేరలో ఒక బావి పక్కన అలసట తీర్చుకోవడానికి కూర్చుని ధ్యాన స్థితిలో ఉండగా అక్కడ ఉన్న స్త్రీ పరివారం బావి దగ్గరకు నీరు పట్టుకోవడానికి వచ్చి ఆయనను చూసిఅరె బ్రహ్మచారి ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు, ఎక్కడినుంచి వచ్చాడో పాపం! ఇతను ఎంత అందంగా ఉన్నాడో కదా అని వారిలో వారు మాట్లాడుకుంటూ ఆయనను సమీపించి బ్రహ్మచారి నీవు ఎక్కడనుంచి వచ్చావు?” అని ప్రశ్నించగా ఆయన ఏమి సమాధానం ఇవ్వకపోయేసరికి వారిలో ఒకరుఇతని తల్లితండ్రులు చనిపోయి ఉంటారు, అన్న వదినగారు ఇంట్లోంచి తరిమేసి ఉంటారు, అందుకే ఇతను ఇలా తిరుగుతున్నట్లున్నాడు” అనగా ఇంకొకరుబహుసా ఇతనికి చెముడు ఉందనుకుంటాను” అనగా ఇంకొక మహిళచెముడే కాదు మూగవాడు కూడా అనుకుంటా అందుకే ఏమి మాట్లాడట్లేదు” అని వాళ్ళల్లో వాళ్ళు తర్కించుకోసాగారు. వారిలో ఒక మహిళ బ్రహ్మచారి నువ్వు కనుక మా ఇంటికి వచ్చినట్లయితే చక్కటి భోజనం పెడతాను, చక్కటి లడ్లు నీకు ప్రసాదంగా పెడతాను” అని ఆహ్వానించగా ఇంకొక మహిళఈయనను ఇలాగే చూస్తూ ఉండిపోవలనిపిస్తోంది, ఎంత తేజస్సు కలిగిన మొహం ఇతనిది. ఇతనిని విడిచి వెళ్ళాలంటే బాధగా ఉంది” అని అనుకుంది. ఇలా వీరు మాట్లాడుకుంటుండగా ఒక సన్యాసిశ్రీ కృష్ణ మమ” అని ధ్యానించుకుంటూ అటు వైపు వస్తుండగా మహిళలు ఒకరి తరువాత ఒకరు ప్రదేశాన్ని విడిచి వెళ్ళిపోయారు. సాధువు చాలా నెమ్మదిగా వర్ణిరాజ్ ని సమీపించి బాలబ్రహ్మచారి ఎవరు నీవు, ఎక్కడికి బయలుదేరావు?” అని ప్రశ్నించగా అతడునా పేరు వర్ణిరాజ్ నాకెటువంటి ఆశ్రమం లేదు, నేను నా గురువును వెదుకుతూ బయలుదేరాను, గురువుగారు దొరికేవరకు  నా యాత్ర పూర్తి కాదు” అని సమాధానం ఇవ్వగా సాధువునీవు ఏమి అనుకోకపోతే ఒక విన్నపం” అనగాఅదేమిటి మీరు నాకు ఆదేశం ఇవ్వాలి కాని విన్నపం ఇవ్వడం ఏమిటి, చెప్పండి” అనగా గ్రామం పేరు లోజ్, మేమిక్కడ 40,50 మంది ఒక ఆశ్రమంలో నివసిస్తున్నాం, మా గురువుగారైన ముక్తానందస్వామి వారు ఊరికి ఎవరు వచ్చినా కూడా మన ఆశ్రమంలో  ఆతిధ్యం ఇవ్వాలి అని చెప్పారు. అని సాధుమహారాజ్ ఎంతో వినయంగా చెప్పారు. అతనికి వర్ణిరాజ్ ను చూస్తుంటే ఒక ఆనందమయమైన అనుభూతి కలుగసాగింది.అతని మొహంలో తేజస్సుకి సాధువు ఎంతో పరవశుడయ్యాడు. “ఒక వేళ మీరు మా ఆశ్రమానికి రాలేకపోతే నేనే మా గురువుగారిని మీ వద్దకు తీసుకు వస్తాను” అని అనగా వర్ణిరాజ్ అతనిని వారించిసాధుసత్పురుషులను నేనే వచ్చి దర్శించాలి తప్ప వారు నా దగ్గరకు రాకూడదు” అనగాఒక వేళ నువ్వు మా ఆశ్రమానికి రాగలిగితే నువ్వు గురువును వెతకడమే ఆశయంగా పెట్టుకున్నావు కనుక నీ ఆశయం కూడా సిద్ధిస్తుంది అని నేను అనుకుంటున్నాను. మీరు దర్శించతగిన యోగ్యత మా గురువుగారికి ఉంది” అని గురువుగారిని ప్రశంసించగా వర్ణిరాజ్ఎంతోమంది ధూర్తసాధువులను చూసాను వారంతా తమ గురువులను దూషించడమే చూసాను కాని సాధువు తమ గురువును గురించి ఎంత గొప్పగా చెబుతున్నాడు, కనుక ఇతను నిజమైన భక్తుని లాగే ఉన్నాడు అని నిర్ణయించుకునిపదండి, నేను వస్తాను” అని చెప్పి ఆయనను అనుసరించాడు.

స్వామి ముక్తానందతో పరిచయం

ఇలా వర్ణిరాజ్ సాదుపురుషుడితో బయలుదేరుతూ అతనితో "స్వామి మీ పేరేమిటో తెలుసుకోవచ్చా" అని అడుగగా ఆయన సుఖానంద్ అని సమాధానమివ్వగా వర్ణిరాజ్ఆహ ఎంత చక్కటి పేరు, మీ దర్శనం తోటే సుఖము, ఆనందము ప్రాప్తిస్తాయన్న మాట!” అని చెప్పిమరి మీ గురువుగారిని నాకిప్పుడే పరిచయం చేస్తారా” అనగాఆహా ఇప్పుడే తీసుకువెళతాను” అని వారి ఆశ్రమానికి తీసుకెళ్ళారు. వీరిద్దరూ ఆశ్రమ ప్రవేశం చేసే సమయానికి స్వామి ముక్తానంద మరియు ఆయన శిష్యులు శ్రీ కృష్ణ భగవానుని మూర్తికి హారతి ఇస్తూ, భజనలు చేస్తూ కనిపించారు. పూజ సమాప్తి అయిన వెంటనే స్వామి ముక్తానందకి సుఖానంద్ఈయన పేరు వర్ణిరాజ్, గురువుగారి కోసం అన్వేషణ చేస్తూ మన ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు. ఈయనే మా గురువుగారు స్వామి ముక్తానంద్” అని పరస్పరం పరిచయం చేసారు. క్షణంలో ఎప్పుడైతే  స్వామి ముక్తానంద్ వర్ణిరాజ్ ని చూసాడో ఆయన లోపల ఏదో తెలియని అద్భుతమైన మనశ్శాంతి, హాయి కలిగాయి. ఆయన మనస్సులో ఇలా అనుకున్నారు "ఆహా ! ఏమిటీ ! ఈ బాల ముని మొహం చూడగానే నాలో ఏదో తెలియని ఆనందమూ, ప్రశాంతత , ఎంతో సంతోషం కలుగుతుంది. సాక్షాత్తు ఆ భగవంతుడే నా ఎదురుగా ఉంటే  ఎంతటి ఆనందం కలుగుతుందో అంతటి ఆనందం నాకు కలుగుతున్నాయి. అది నా భావాల్లో కాని, మాటల్లో కాని నేను వ్యక్తపరచ లేను" అని అనుకుని వర్ణిరాజ్ ని సాదరంగా ఆహ్వానించి ఇలా అన్నారు “మీరు మా ఆశ్రమానికి విచ్చేసినటువంటి అతిథి దేవులు.మీరు ఎంతో దూరం ప్రయాణం చేసి బహుశా అలసిపోయి ఉంటారు కాబట్టి లోపలకి వెళ్లి చక్కగా స్నానం చేసుకుని విశ్రాంతి తీసుకోండి. ఆ తర్వాత మనం కలుద్దాం” అని చెప్పి “సుఖానందస్వామిగారూ ! మీరు స్వయంగా వర్ణిరాజ్ ని తీసుకువెళ్లి అన్ని ఏర్పాట్లు చేయండి” అని  ఆదేశించారు. 
                           ఆ ఆశ్రమం లో ఉన్న అరవైమంది శిష్యుల  మధ్యన రఘునాథదాసు అనే ఒక శిష్యుడు ఉండేవాడు. అతడు కొంచెము అహంకారము, నోటి దురుసుతనము కలిగినవాడు. అతని నోటికి జడిసి ఆ ఆశ్రమంలో ఉన్న మిగతా శిష్యులు ఏమి మాట్లాడకుండా ఉండేవాళ్ళు. అయితే ఈ రఘునాథ్ దాసుకి సుఖానందస్వామి వారు వర్ణిరాజ్ ని ఆశ్రమానికి త్గీసుకురావడం సుతారం ఇష్టం లేదు “ఏమిటీ? ఈ సుఖానంద స్వామి వారికి పనీ పాటా లేదా? ఎవరో ఈ కుర్రవాడిని మన ఆశ్రమానికి తీసుకువచ్చాడు. మన ఆశ్రమానికి ఈ కుర్రవాడికి సంబంధం ఏమిటీ? ఈ కుర్రవాడి మూలంగా మన ఆశ్రమప్రతిష్టలు పాడయే అవకాశాలు ఉన్నాయి కదా” అని అంటూ కారాలు మిరియాలు నూరసాగాడు. అతని నోటి దురుసుతనానికి జడిసి మిగతావారందరూ ఏమీ మాట్లాడలేక పోయారు “మరి ఎట్లా ఈ ఆశ్రమ గౌరవాన్ని కాపాడేదేవరూ?” అని గట్టిగా అరిచేసరికి మిగతా వాళ్ళందరూ “రఘునాథ దాసు గారూ ! మీరే చూసుకోవాలి” అని చెప్పగా “అవునవునూ ! ఆ బాధ్యత నా మీదే ఉంది . సరే ! చూద్దాం! ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం” అని చాలా అహంకారంగా మాట్లాడాడు .