N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Thursday, 26 June 2014

SwamiNarayan - Episode 24



స్వామి ముక్తానంద గారు తన గురువుగారైన రామానంద స్వామి గారికి వ్రాసిన ఉత్తరం

సుఖానందస్వామి గురువుగారి ఆజ్ఞ ప్రకారం వర్ణిరాజ్ ని అతిథి గృహంలోనికి తీసుకువెళ్ళారు. అక్కడ ఆయన సేద తీర్చుకుని ప్రశాంతంగా పద్మాసనములో కూర్చుని ఉండగా సుఖానందస్వామి గారు ఆయన్ని సమీపించి , " బాల తపస్వీ ! దయచేసి ఈ పాలు, పళ్ళని మీరు ఆహారంగా స్వీకరించండి", అని ప్రార్థించారు వాటిని స్వీకరించినాక వర్ణిరాజ్ ఎంతో ఆత్రుతగా “స్వామి మరి మనం రామానందస్వామిగారిని ఎప్పుడు కలవాలి? ఆయన్ని కలవాలని ఎంతో ఆత్రుతగా ఉంది. ఎప్పుడు బయలుదేరుదాం?” అని ఆదుర్దాగా ప్రశ్నించాడు. దానికి సమాధానంగా సుఖానందస్వామి “నాయనా వర్ణిరాజ్!  అక్కడకి వెళ్ళడం చాలా కష్టం. 


స్వామి రామానందగారు భుజ ఆశ్రమం లో ఉన్నారు. అక్కడకి వెళ్ళే దారి చాలా కఠినం ఉంటుంది. సరి అయిన మార్గం కూడా లేదు. మధ్యలో సముద్రం దాటవలసి వస్తుంది. చాలా కష్టమైన ప్రయాణం. కనీసం 15 రోజులు కాలినడకన ప్రయాణం చేయవలసి వస్తుంది. మధ్యలో ఎన్నో అడ్డంకులు వస్తూ ఉంటాయి. ఈ ప్రయాణం మనం అనుకున్నంత తేలిక కాదు” అని అనగా ప్రక్కనే ఉన్న రఘునాథ దాసు చాలా వేళాకోళంగా, “మీరు ఎందుకు ఈ బాలతపస్విని నిరుత్సాహపరుస్తున్నారు? ఆయన 7,8 ఏళ్ళు కాలినడకన భరతవర్షం అంతా తిరిగారు కదా. ఇది ఆయనకి ఒక లెక్కా” అని వెక్కిరింపుగా మాట్లాడాడు. దానికి సమాధానంగా వర్ణిరాజ్ “మనస్సులో దృఢసంకల్పం ఉంటే మన దారికి ఏది అడ్డం రాదు. మన లక్ష్యానికి మనం చేరుకోగలుగుతాము. నేను మానసికంగా గురువుగారి దగ్గరకి ఎప్పుడో వెళ్లిపోయాను. కాకపొతే భౌతికశరీరంతో పాటే వెళ్ళాలి అని నేను చాలా ఆదుర్దాపడుతున్నాను”   అని  చెప్పగా సుఖానందస్వామి “గురువుగారి అనుజ్ఞ లేకుండా మనం అక్కడకి వెళ్ళడం మర్యాద కాదు కదా” అని అతనికి నచ్చచెప్పారు. దానికి సమాధానంగా వర్ణిరాజ్ “పరమాత్ముడు కాని గురువుగారు కాని వారి ఆదేశానుసారమే మనం నడుచుకోవాల్సి వస్తుంది” అని చెప్పాడు.  “నా మనస్సులో ఎంతో వ్యాకులత, ఆత్రుత ఉంది. నేను పడుతున్న ఈ మానసిక ఆత్రుత రామానందస్వామి గారికి ఎలా తెలుస్తుంది?” అని వర్ణిరాజ్ తన మనసులో అనుకున్నాడు. అతని ఆదుర్దా  గమనించిన సుఖానందస్వామి  “నీ మానసిక వ్యధని నేను ఉత్తరం ద్వారా గురువుగారికి తెలియపరుస్తాను. 

అంతవరకు నీవు నీ మనస్సుని సమాధానపరచుకో” అని అన్నారు . ఎవరు లేఖ పట్టుకుని వెళతారు అని అడిగితే మాయారామ్ భట్టు ద్వారా లేఖని పంపుతాను అని సమాధానం చెప్పారు. దానికి రఘునాథ దాసు మనసులో “కానీయండి ! కానీయండి ! చూద్దాం” అని అనుకున్నాడు . ఈ లోపుగా మాయారామ్ భట్టుగారు రానే వచ్చారు. స్వామి ముక్తానంద గారు , "మాయారామ్ గారు, ఈ ఉత్తరం తీసుకువెళ్లి మన గురువుగారికి ఇచ్చి ప్రత్యుత్తరం తీసుకునిరండి. ప్రస్తుతం ఆయన గంగారామ్ అనే భక్తుడి ఇంట్లో ఉన్నారు" అని చెప్పారు. అక్కడే నిలుచుని ఎంతో ఆదుర్దాగా అంతా చూస్తున్న వర్ణిరాజ్ తన మనస్సును శాంతపరచుకున్నాడు. 

మాయారామ్ భట్టు వెళ్లినప్పటినుంచి వర్ణిరాజ్ అన్యమనస్కంగా ఉన్నాడు, ఏదో తెలియని ఆత్రుత, దేనికోసమో ఎదురు చూస్తున్నట్టుగా ఉన్న అతన్ని గమనించి తోటి శిష్యులు, సుఖానంద స్వామి గారు , ముక్తానంద స్వామి గారు అతనికి చాలా రకాలుగా నచ్చ చెప్పారు. “గురువుగారి దగ్గరకి వెళ్ళడానికి 10 రోజులు, రావడానికి 10 రోజులు పడతాయి. అంతవరకు మీరు ప్రశాంతంగా ఉండండి, మేము మిమ్మల్ని చూసుకుంటున్నాం  కదా”  అని నచ్చ చెప్పారు. సాక్షాత్తు శ్రీకృష్ణుడి సహచరుడైనటువంటి ఉద్ధవుడి అవతారం అయిన రామానందగారు శ్రీ గంగారాం అనే భక్తుడి ఇంటిలో బస చేసారు.


శ్రీ  రామానంద స్వామి గారి ఉదారత

ఇలా ఉండగా అక్కడ భుజలో గంగారాం ఇంటికి ఒక బ్రాహ్మణోత్తముడు వచ్చి  చాలా ఆగ్రహంగా గంగారాంని పిలిచాడు. “గంగారాం,! నీ కుమారుడు ఎంత పని చేసాడో తెలుసా ? అతను  చేయరాని పాపం చేసాడు. నేను నా కార్యక్రమాలని ముగించుకుని చెంబుతో నీళ్ళు తీసుకుని వస్తుంటే   దారిలో నీ కుమారుడు గబా గబా వచ్చి నా చేతిలో   ఉన్న చెంబు లాక్కుని అక్కడే మలిన వస్త్రాల తో   ఉన్నఒక అంటరాని ముసలిదాని దగ్గరకి వెళ్లి నా చెంబులో ఉన్న నీళ్ళు దాహానికి ఇచ్చాడు. ఇంత కన్నా పాపకృత్యం ఏమన్నా ఉందా? సాక్షాత్తు ఉద్ధవుడి అవతారమైనటువంటి రామానంద స్వామి గారు మీ ఇంట్లో ఉండగా ఎంత అవమానం జరిగిందో మీకు తెలుసా? ఇటువంటి మర్యాదలా నీవు నీ కుమారుడికి నేర్పిస్తున్నావు?” అని పలు రకాలుగా దుర్భాషలాడాడు. దానితో గంగారాం కూడా కోపంతో ఊగి పోయాడు.క్రోధంతో తన కుమారున్ని బరబరా లాగి క్రిందపడేసి గొడ్డుని బాదినట్టు బాదాడు. “ఏమిట్రా! ఇంత ఘోరమైన పాపం చేస్తావా? ఛీ! నీవు నా కొడుకని చెప్పుకోవడానికే సిగ్గుగా ఉంది. ఇక్కడే ఈ రోజంతా ఈ ఎండలో నిలబడు. నీ ఆకలిదప్పులకి అన్నం కాని, నీళ్ళు కాని దొరకవు. ఇదే నీకు తగిన శిక్ష” అని నానా రకాలుగా దుర్భాషలాడుతూ ఆ బాలున్ని అంటే తన కుమారున్ని  ఇంకా కొట్ట సాగాడు. ఈ గొడవకి లోపల విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న శ్రీ రామానందస్వామి గారు బయటకి వచ్చి, “గంగారాం ! ఏమిటీ ఈ గందరగోళం, హడావుడి? ఏం జరుగుతుంది? ఎందుకలా అరుస్తున్నావు?” అని ప్రశ్నించారు. అక్కడే ఉన్న ఫిర్యాదు చేసిన బ్రాహ్మణున్ని సంగతేమిటీ అని అడిగారు. ఆ బ్రాహ్మణుడు, స్వామీజీ ! "ఈ రోజు ఘోరమైన పాపమొకటి జరిగింది." అని జరిగింది చెప్పాడు. “కోమల శరీరంతో ఉన్న ఈ బాలుడు ఏం తప్పు చేసాడో నాకేమీ అర్థం కావడం లేదు. నేను ఈ బాలుడి తండ్రిని, మిమ్మల్ని కూడా కొన్ని ప్రశ్నలు అడగదలుచుకున్నాను. భగవంతుడు ఈ ప్రపంచంలో మనుషుల మనుగడకి అని రకాల ప్రాణులని రక్షిస్తూ ఉంటాడు. ఆయన ఆజ్ఞ లేకుండా ఎవ్వరు కూడా ఏమీ చేయలేరు అనే విషయం మీ అందరికీ తెలుసు కదా !” అని స్వామి వారు అన్నారు. ఇద్దరూ ముక్త కంఠంతో, “అవును స్వామీజీ ! భగవంతుడి అనుజ్ఞ లేనిదే చీమైనా కుట్టదు” అని అన్నారు. “అలా మీరు భావించినప్పుడు ఆ వృద్ధురాలి దాహం ఆ భగవంతుడే ఈ బాలుని రూపములో తీర్చాడు అని అనుకోవచ్చు కదా ! అయితే భగవంతుడు చేసిన ఈ పనికి , ఈ కోమల శరీరంతో నిష్కల్మషమైన, నిర్మలమైనటువంటి ఈ చిన్నారి బాలునికి ఇట్లాంటి కఠినమైన శిక్ష విధించడం, హింసించడం తగునా?” అని వారిని మందలించారు. 

గంగారాం గారూ !  ఆ వృద్ధురాలి దగ్గరకి వెళ్లినటువంటి  పాదాలు ఎవరివనుకుంటున్నావు? అవి సాక్షాత్తు పరమేశ్వరుడివే కదా! ఏమిటయ్యా ! ఇంత ఘోరమైన పాపం చేస్తావా? పరమేశ్వరుడే కదా ఈ బాలుని రూపం లో వృద్ధురాలిని ఆదుకున్నారు. అంతేకాదు బాలకులందరూ భగవంతుని ప్రతిబింబాలు అని  మనం చెప్పుకుంటుంటాము. అవునా ? కాదా? గవంతుని దృష్టిలో అందరూ సమానమే. ఆయనకి ఎటువంటి భేదభావాలు ఉండవు. మనమందరమూ కూడా ఆ భగవంతుని ఆజ్ఞకి లోబడే ఉంటాము. ఆయన చేతిలో మనం కీలుబొమ్మలం. నిజంగా ఈ బాలుడు అపరాధి అయితే ఆ అపరాధం వెనుక ఉన్నది సాక్షాత్తు ఈశ్వరుడే కనుక ఈశ్వరుడికే ప్రాయశ్చిత్తం ఇవ్వాలి. ఈ జగత్తులో మనల్ని ఆడించేవాడు మన దగ్గరకి త్వరలోనే వస్తున్నాడు” అని నాకనిపిస్తున్నది అని శ్రీ రామానంద స్వామి వారు అన్నారు.

ఆయన మాట్లాడుతుండగానే అక్కడకి లోజ్ నుంచి బయలుదేరిన మాయారామ్ భట్టుగారు దగ్గరకి వచ్చి గురువుగారికి నమస్కారం చేసి నించున్నారు. “ఏమిటి భట్టు గారూ! ఇలా వచ్చారు. అక్కడ విశేషాలు ఏమిటి?” అని అడుగగా “స్వామి ముక్తానంద్ ఆశ్రమం నుంచి ఆయన మీకు వ్రాసిన ఉత్తరము తీసుకుని వచ్చాను. దానికి ప్రత్యుత్తరం మీ దగ్గర్నుంచి తీసుకురమ్మని చెప్పారు” అని చెప్పగా “అలాగే, నేను తప్పకుండ ప్రత్యుత్తరం వ్రాసి ఇస్తాను. మీరు ప్రయాణం చేసి అలసిపోయి ఉంటారు. కాసేపు విశ్రాంతి  తీసుకోండి” అని చెప్పి “వీరికి స్నానాది కార్యక్రమాలు చేసుకోవడానికి తగిన ఏర్పాట్లు చేయండి. ఈలోగా నేను ఈ ఉత్తరం చదివి ప్రత్యుత్తరం తయారు చేసి ఉంచుతాను” అని గంగారాం కి ఆదేశమిచ్చారు. అప్పుడు గంగారాం గారు “అలానే స్వామీజీ” అని చెప్పి మాయారాం భట్టు గారిని లోనికి తీసుకు వెళ్ళాడు. శ్రీ రామానందస్వామి వారి చుట్టూ చేరిన భక్తబృందం ఎంతో ఆత్రుతగా స్వామి వారు ఉత్తరంలో విషయాలు చెప్తారని ఎదురు చూస్తున్నారు. అది చూసి శ్రీ రామానందస్వామి వారు “చర్చించాల్సిన అవసరం లేదు. ముక్తానంద గారు తన ఆశ్రమానికి ఒక  బాలతపస్వి వచ్చాడని , అతని పేరు వర్ణిరాజ్ అని , అతని మొహంలో మంచి తేజస్సు ఉందని, సాక్షాత్తు సర్వాంతర్యామి అక్కడకి వచ్చినట్టుగానే ఆయన భావిస్తున్నారని అంటున్నారు. కాని దానికి ప్రమాణంగా నేను ఏమీ చెప్పలేక పోతున్నాను, మీరు ఏమైనా చెప్పగలరా? అని ప్రశ్నిస్తున్నాడు”. దానికి సమాధానంగా శ్రీ రామానంద గారు “ఇది భక్తి శ్రద్ధలకి సంబంధించిన విషయము. దీనికి ఋజువులు మనకి దొరకవు. సాక్షాత్తు భగవంతుడైన శ్రీ కృష్ణుడు ఆ భగవద్గీతలో తానే చెప్పినట్టుగా ఎక్కడా తన హస్తాక్షరాలతో సంతకం చేయలేదు కదా. ఇది భక్తిశ్రద్ధలతో తెలుసుకునే  విషయం తప్ప ఋజువులకీ , సాక్ష్యాలకి  సంబంధించిన విషయం కాదు” అని అన్నారు.