N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Wednesday, 27 August 2014

SwamiNarayan - Episode 30



స్వామి రామానంద గారి ఆహ్వానం

ఇలా రోజులు గడుస్తున్నాయి. వర్ణిరాజ్ ఆశ్రమ నిర్వహణ మరియూ తదుపరి కార్యక్రమాల్లో మునిగి ఉన్నా అతని మనస్సు మాత్రం స్వామి రామానంద గారిని ఎప్పుడు కలుస్తానా అని అహర్నిశలు ఆలోచిస్తూనే ఉంది.అక్కడ రామానంద గారు సత్సంగ్ చేస్తూ , అది అయిపోయినాక కళ్ళు మూసుకుని భగవంతున్ని ధ్యానం చేస్తూ , తనను తానూ చిత్రీకరించు కున్నప్పుడు ఊరికే ఎంతో ఆనందం కలుగుతూ ఉండాలి. క్షణాన్నే సిద్ధ క్షణం అనవచ్చు. కేవలం మనస్సులో భగవంతుని రూపాన్ని మానసికంగా చూస్తున్నప్పుడు మనకి ఎంత సంతోషం కలుగుతుందో మరి అదే సాక్షాత్తు భగవంతుడు మానవ రూపం ధరించి భూమ్మీద అవతారం ఎత్తి మన కళ్ళ ముందే ఉండి, మనతో పాటు ఉంటూ, మనతో పాటు తిరుగుతూ ఉన్నప్పుడు ఆనందం మాటలలో వర్ణించడం కష్టం కదా !
భగవంతుడే మనతో పాటు ఉంటూ  మనతో పాటు తిరిగే క్షణాలు ఇప్పుడు వచ్చాయి సాక్షాత్తు  భగవంతుడే మానవ రూపం ధరించి భూమ్మీదకి వచ్చాడు  అని చెప్పగానే అందరి నయనాలు , మనస్సు ఎప్పుడు ఆయన దర్శనం చేసుకుంటామా అని అందరికీ ఆత్రుతగా ఉండాలి. స్వామిని చాలా దగ్గర్నుంచి చూడాలని ,అతనితో పాటు తిరుగుతూ ఉండాలి అని ప్రతి క్షణం మనం ఆరాట పడుతుంటాము అని చెప్పి సమీపంలోనే ఉన్న శిష్యుడిని పిలిచి ఇలా చెప్పారు గోవర్ధన్ గారూ ! మీరు ఇప్పుడే బయలు దేరి మన ఆశ్రమానికి వెళ్లి మన ఆశ్రమవాసులందరిని  కూడా నన్ను విప్లాని లో కలుసుకోమని చెప్పండి అని ఆదేశమిచ్చారు. అలాగే స్వామి ! నేను తప్పకుండా మీ ఆదేశాన్ని వారికి అంద జేస్తాను అని చెప్పి ఆయనకి నమస్కరించి బయలు దేరి వెళ్లి పొయినారు

వార్తాహరుడు ఆశ్రమాన్ని చేరే సరికి అను క్షణం రామానంద గారి గురించి ఆలోచిస్తున్న వర్ణిరాజ్ పరిగెత్తుకుని వచ్చి  ఆయన్ని కలుసుకుని ఎక్కడ్నుంచి వస్తున్నారు మా గురువుగారి దగ్గర్నుంచా?  ఏం సందేశం గురువుగారి దగ్గర్నుంచి తెచ్చారని ప్రశ్నల వర్షం కురిపించాడు. గోవర్ధన్ గారు ఎంతో వినయంగా నేను రామానంద గారి దగ్గర్నుంచే వస్తున్నాను. ఆయన  మిమ్మల్నందరినీ విప్లాని లో కలవమని ఆదేశ మిచ్చారు అని చెప్పగానే వర్ణిరాజ్ ఆనందం పట్టలేక ముక్తానంద స్వామి వారితో ఇలా అన్నారు. స్వామి ! గురువుగారి ఆదేశం వచ్చింది కదా ! మనం వెంటనే బయల్దేరాలి. గురువుగారి మాట మనం జాగు చేయ కూడదు కాబట్టి మనం ఆలస్యం చేయకుండా క్షణమే విప్లానికి బయల్దేరాలి అని తొందర పెట్ట సాగారు. ప్రక్కనే ఉన్న రఘునాథదాసు గారు వర్ణిరాజ్ ! మా అందరికీ కూడా తొందరగా వెళ్లాలని ఉంది కాని మరి ప్రయాణానికి అన్నీ అమర్చుకోవాలి కదా ! కాబట్టి కొంచెం సమయం పడ్తుంది అని కొంత అసహనంగా చెప్పటం జరిగింది. ముక్తానంద గారు నవ్వుతూ , వర్ణిరాజ్ ! విప్లానికి వెళ్ళడానికి  మనం సిద్ధం లేము కదా ! అన్నీ సమకూర్చుకోవాలి. పైగా దారి కూడా కఠినంగాఉంటుంది. అయితే పౌర్ణిమ రోజులు కాబట్టి ప్రయాణం చాలా హాయిగా ఉంటుంది అని చెప్పి తన శిష్యులందరితో మీ అందరూ ప్రయాణానికి సన్నిద్ధంకండి. మనం సాధ్యమైనంత తొందరగా బయల్దేరుదాము అని ఆదేశమిచ్చి వెళ్ళిపోయారు

వర్ణిరాజ్ గారికి మాత్రం మనస్సు మనస్సులో లేదు. కాలు కాలిన పిల్లి లాగా అటు ఇటు తిరుగుతూ ఎప్పుడు ప్రయాణానికి సిద్ధమవుతారా అని అసహనంగా ఆయన ఉన్నారు. తన మూటా ముల్లె సర్దుకుని అందరికన్నా ముందు బయల్దేరి వెళ్లి ఇంకా రాలేదే అని అసహనంగా అటు ఇటు తిరుగుతూ ఉన్నారు. మొత్తానికి మిగతా శిష్యులందరు కూడా మూటా ముల్లె సర్దుకుని ప్రయాణం సాగించారు. అయితే వర్ణిరాజ్  మాత్రం మిగతా వాళ్ళందరినీ తొందర పెడుతూ గబగబా    అందరికన్నా ముందు నడక సాగించారు. ప్రయాణం చాలా దూరం కఠినతరంగా ఉంటుంది అని ముక్తానంద గారు ముందే హెచ్చరించారు. ఎన్నో గ్రామాలు, పల్లెలు, పట్టణాలు , అడవులు అన్నీదాటుకుంటు దాటుకుంటూ ముందుకి వెళ్ళుతున్నారు . మధ్యలో అలసట తెలియకుండా ఉండడానికి యేవో పాటలు, భజనలు, కీర్తనలు పాడుతూ నడుస్తున్నారు. అందరి కన్నా వర్ణిరాజ్ ముందే వెళ్ళడం, అక్కడ ఆగి మిగతా బృందం కోసం ఎదురు చూడడమూ, వారు రాగానే మళ్ళీ ముందు వెళ్ళిపోయి మిగతా వాళ్ళ కోసం ఎదురు చూడడం ఇలాగే నడుస్తుండాలి. ఇలా కొద్ది దూరం నడిచాక , ఒక గ్రామంలో హఠాత్తుగా ఒక ఇంటిముందు వర్ణిరాజ్ ఆగిపోయారు. అది గమనించకుండా బృందం ముందుకి వెళ్లి పోయింది

ఎప్పుడూ వర్ణిరాజ్  గురించే ఆలోచించే సుఖానంద గారు వర్ణిరాజ్ తమతో పాటు లేదని గమనించి వెనక్కి వెళ్లేసరికి వర్ణిరాజ్  ఒక గృహస్థుడి ఇంటిముందు వసారాలో కూర్చోవడం గమనించారు. ఎంతో ప్రేమతో ఏం వర్ణిరాజ్ గారూ ! మీరు అలసి పోయారా ? ఏమిటీ సంగతి ఇలా కూర్చున్నారు ? ఏమైనా సహాయం చేయమంటారా? అని అడిగారు. ఎంతో కోమల శరీరంతో ఉన్న వర్ణిరాజ్ కాళ్ళకి పాద రక్షలు కూడా లేకుండా ఇంత దూరం ప్రయాణం చేయడం , ఆయన కాళ్ళలో ముళ్ళు గుచ్చుకోవడమూ, అక్కడ కూర్చుని ముళ్లన్నీ తీసి నింపాదిగా కూర్చోవడం చూసి సుఖానంద గారు పాపం చాలా జాలి పడ్డారు. లోగా రఘునాథ దాసుగారు వెనక్కి వచ్చి ఎంతో అసహనంగా ఏమైంది , ఎందుకలా కూర్చున్నావు? మా అందరికీ తెలుసు నీకు మా అందరికన్నా ముందుగా వెళ్ళిపోవాలని ఉందని. కాని ఏం లాభం? చిన్న పిల్ల వాడివి , నీకు శక్తి లేదు అలాంటప్పుడు నిదానంగా మాతో పాటు నడవ వచ్చు కదా ఏదో పెద్ద శక్తివంతుడిలాగా పరుగెత్తి వెళ్ళడమూ , ఆయాస పడి చతికిల బడడం  దీని మూలంగా మేము కూడా మీతో పాటు మెల్లగా నడవడం, ఏం చేస్తాం , సుఖానంద గారు , మనం కూడా మెల్లగా నడుద్దాం కాకపొతే కొంచెం ఆలస్యంగా చేరుతాం అంతే కదా అని వెక్కిరింపుగా మాట్లాడారు. ఇదంతా గమనిస్తున్న సమయ దేవత ఎంతో ఆశ్చర్య పడింది ఆనంద పడింది కూడా. మనుష్యులకి సాక్షాత్తు భగవంతుడు చేసే పనులు అర్థం చేసుకోవాలంటే చాలా కష్టం కదా

గ్రామస్థులు పూర్వ జన్మలో ఏదో పుణ్య కార్యం చేసారు కాబట్టే రోజు వారింటి ముందు నరనారాయణ అవతారమైనట్టి వర్ణిరాజ్  కొంతసేపు విశ్రమించి, అలసట తీర్చుకున్నారు కదా అని ఆయన అనుకున్నారు. లోగా సుఖానంద గారు , నాయనా వర్ణిరాజ్  ! ఒక పని చేస్తే బాగుంటుంది. నీవు కాసేపు యోగ సాధన చేసి కాస్త శక్తిని సంపాదించుకుంటే ఆపైన నడక నీకు సులభమై పోతుంది అని సలహా ఇవ్వగా అదే విధంగా ఆయన కాసేపు ధ్యానస్థితిలో కూర్చుని, తగినంత శక్తిని సంపాదించుకున్నాక లేచి   వడి వడిగా  అందరి కన్నా ముందు నడవసాగారు. మిగతా  శిష్యులందరూ సుఖానంద గారితో నడక మొదలు పెట్టారు. వర్ణిరాజ్  ఉత్సాహం రెట్టింపై గబ గబా అందరికన్నా ముందు నడక సాగించారు. ఈసారి ఆయనతో పాటు ఉన్న శిష్య బృందమంతా వెనక పడి పోయినారు. ఎంతో ఉత్సాహంగా నడుస్తున్న వర్ణిరాజ్  మధ్యలోఎదురుగుండా ఓజస్విఅనే నదీ ప్రాంతం రాగానే  ఒక్క క్షణం ఆగిపోయారు. వెనకనుంచి వస్తున్న మిత్ర బృందమంతా ఆయన్ని చేరుకోగానే రఘునాథ దాసు గారు వెటకారంగా వర్ణిరాజ్ ! నీ పని అయిపోయింది,. ఇప్పుడు ఏం చేస్తావు? ఎలా నది దాటుతావు? నది దాటాలంటే పడవ ఎక్కక తప్పదు ,మాతో నీకు రాక తప్పదు. మరి మాకన్నా వేగంగా పరిగెత్తావు కదా ! మరిప్పుడు ఏం చేస్తావు? ఇందాక యోగ సాధన చేసి శక్తిని సంపాదించావు కదా ! ఇప్పుడు చూపించు నీ యోగ మహిమ. ఇప్పుడు మనందరమూ చూద్దాం ఈయనగారి యోగ విద్య అంటూ చాలా హేళనగా మాట్లాడారు. వర్ణిరాజ్ ఏం సమాధానం చెప్పకుండా నదీమ తల్లికి మొక్కి, నమస్కారం చేసి మెల్లగా నీళ్ళలోకి నడవసాగారు
ఆశ్చర్యం !!        అద్భుతం !!! 
జరిగిందేమిటంటే నది ఆయన్ని, ఆయన ప్రమేయం లేకుండానే స్వయంగా ముందుకు తీసుకుపోతూ అవతలి ఒడ్డుకి చేర్చింది. తర్వాత వర్ణిరాజ్  నీటిలో నడక సాగించి అందరికన్నా ముందే అవతలి ఒడ్డుకి చేరుకొని మిగతా వారి కోసం ఎదురు చూడ సాగారు. ఆయన మిత్ర బృందమంతా ఆశ్చర్య పడి పోయారు ఒక్క రఘునాథ దాసుగారు తప్ప. విప్లాని ఊరు దగ్గర పడడంతో , ఊరి పొలిమేర దగ్గరకి వచ్చేసరికి అందరి కన్నా ముందు నడుస్తున్నటువంటి వర్ణిరాజ్ గారు ఆగి పోయి, అక్కడ కూర్చుని భూమాత యొక్క మట్టిని ఎంతో ప్రేమతో ఆయన స్పర్శించారు. అదే వినయ భావంతోఆ ధూళిని నుదుట దిద్దుకున్నారు.అదే సమయంలో అక్కడ విప్లానిలో సత్సంగ్ చేస్తున్నటువంటి రామానంద గారు గాభరాగా తన రెండు పాదాల్ని మంచం మీద లాక్కుని "అరే ప్రభూ ! ఏం చేస్తున్నారు మీరు? మీరు నా పాద స్పర్శ ఎందుకు చేస్తున్నారు ? మీ పాద ధూళిని తిలకంలాగా నుదుట దిద్దుకోనవలసిన వాడిని అటువంటి నా పాద స్పర్శ మీరు చేయడం ఏమన్నా బాగుందా ?" అంటూ ఆయన మాట్లాడుతుంటే చుట్టూ ప్రక్కల ఉన్నటువంటి ఆయన శిష్యులందరు కూడా ఆయన ఏం మాట్లాడుతున్నారో అర్థం చేసుకోలేక పోయారు.ఇక్కడ రఘునాథ దాసు గారి కోపం మాత్రం తారాస్థాయి నందుకుంది. బయలు దేరినప్పట్నుంచి వర్నిరాజ్ ని ఆయన ఎన్ని విధాలుగా అవమానం చేద్దామని చూసారో ప్రతి సారి  ఓడి పోతూ వచ్చారు దానితో క్రోధం కట్టలు తెంచుకుని వచ్చింది. ఆయన ఉచ్చ స్వరంతో వర్ణిరాజ్  ! ఏం చేస్తున్నారు మీరు? ఇప్పటి దాకా రామానంద గారిని కలవాలని ఉరకలు పరుగులు పెడుతూ వచ్చారుకదా మరి ఇప్పుడు ఇలా ఇక్కడ చతికిల బడి పోయారెందుకు? అని నిష్టూరంగా మాట్లాడారు . చూడండి సుఖానంద గారు ! పాదాలక్రింద ఉండాల్సిన మట్టిని నుదుటిమీద వ్రాసుకుంటున్నారు అని కఠిన స్వరంతో ఫిర్యాదు చేసారు. లేదు లేదు ! రామానంద గారు సాక్షాత్తు ఉద్ధవుడి అవతారం. ఆయన ప్రదేశమంతా తిరిగి భూమిని పవిత్రం చేసారు కాబట్టి మట్టిలో ఉన్న ప్రతి రేణువు కూడా చాలా పవిత్రమైనది అందుకనే నేను మట్టిని నా నుదుట దిద్దుకున్నాను వాటి స్థానం నాకాలి క్రింద కాదు నా నుదుటి మీదే  అని వర్ణిరాజ్ మాట్లాడుతుంటే అక్కడ  అందరూ ఆశ్చర్య పోయారు ఎవరితో మాట్లాడుతున్నారు ఏమిటే ఇదంతా అని అప్పుడు ముక్తానంద గారు ఇలా అన్నారు . రఘునాథ దాసు గారూ ! మనందరమూ   బాల సన్యాసి కన్నా పెద్దవాళ్ళం కదా ! మనకి రాని ఆలోచనలు , మనం చేయనటువంటి పవిత్రమైన కార్యాన్ని బాలుడు చేసాడు దాన్ని మనం హర్షించాలి ,మనం మెచ్చుకోవాలి కదా ! ఏమంటారు అని అన్నారు . వెంటనే అక్కడ ఉన్న అందరూ కూడా భూమ్మీదకి వంగి మట్టి రేణువులని నుదుట దిద్దుకుని ప్రయాణం సాగించారు రఘునాథ దాసు గారికి ఏం మాట్లాడాలో అర్థం కాలేదు

శిష్య బృందానికి ముందుగానే ఒక వార్తాహరుడు రామానంద గారిని కలిసి శిష్య బృందం బయలుదేరి మిమ్మల్ని కలుసుకోవడానికి వస్తున్నారు అని చెప్పాడు. లోగా శిష్య బృందం రామానంద స్వామి గారి దగ్గరకి రాగానే వర్ణిరాజ్ ని పరిచయం చేసారు. రామానందగారు, వర్ణిరాజ్  ఎక్కడి వాళ్ళు అక్కడే వారి స్థానాల్లో నిలబడి పోయినారు. ఒకళ్ళ పట్ల ఒకళ్ళకి చెప్పలేనంత ఆప్యాయత , ఆదరణ , ప్రేమ , గౌరవం అన్ని రకాల భావాలు ఉప్పొంగి పోయినాయి.అయితే మాత్రం స్వామీ రామానంద గారూ ! మీ కళ్ళు, మీ మనస్సు నేనెవరో గుర్తు పట్టాయని నాకు తెలిసి పోయింది. అయితే నాదొక చిన్న విన్నపం. నా పరిచయం మీరు జనులెవ్వరికీ కూడా మీరు చెప్పకూడదు, మీ నాలుక మీద కూడా తీసుకు రాకూడదు. ఒక వేళ మీరు అలాంటి పని కనుక చేస్తే నేను మానవ రూపంలో భూమికి ఎందుకు వచ్చానో అది సాధించడం చాలా కష్టమవుతుంది కాబట్టి నా పరిచయం మీ మనస్సులో పదిలంగా పెట్టుకోండి అని చెప్పి ఆయన భావ తరంగాల ద్వారా ఎంతో ఉత్తేజక పూర్వంగా రామానంద గారికి తెలియజేసారు. కాసేపటికి వారిద్దరూ తేరుకుని ఒకరినొకరు గాడంగా కౌగిలించుకున్నారు

కృష్ణావతారంలో ఉద్ధవుడు సాక్షాత్తు స్నేహితుడిలాగా ఉండేవాడు. పోనీ అవతారంలో సాక్షాత్తు నర నారాయణుడే ఆయన్ని గురువుగా స్వీకరించడం ఇదంతా ఆయన దయ కదా ! ఏమిటీ లీల? అని సమస్త దేవతలంతా సంతోషంతో పైనుంచి అద్భుతంగా పూలవర్షం కురిపించారు. అందరూ కార్యక్రమాలు తీర్చుకున్నాక , మరి ఇష్టాగోష్టికి కూర్చున్నప్పుడు రామానంద గారు ఎంతో ప్ర్రేమతో వర్ణిరాజ్ ! ఏమిటీ విశేషాలు? ఏం కావాలి అని ప్రశ్నించగా వర్ణిరాజ్, స్వామీజీ ! మీరు నన్ను చాలా కాలం నిరీక్షణలోనే నిలిపారు. దాదాపు తొమ్మిది నెలలు ఇక్కడ నిరీక్షించ వలసి వచ్చింది క్షణం కోసం అని అన్నారు,. దానికి సమాధానంగా రామానంద గారు వర్ణిరాజ్ ! నీవు చాలా చిన్న ప్రాయంలోనే సన్యాస దీక్ష తీసుకున్నావు. నీ వయస్సింకా  సన్యాసత్వం తీసుకొనడానికి పరిపక్వం కాలేదు. మరి అపరిపక్వ వయస్సులో ఉన్నప్పుడు మనస్సు చంచలంగా ఉంటుంది కదా ! అటూ ఇటూ పరుగెడుతూ కాల్చని మట్టి పాత్ర లాగా ఉంటుంది. అది కరిగి పోకుండా ఉండాలంటే దాన్ని ఎంతో కొంత వేడి చేయక తప్పదు. దాన్ని తగిన పాళ్ళలో వేడి చేసినప్పుడు దాంట్లో మనం ఎన్ని సార్లు నీళ్ళు పోసినా అది కరగకుండా దృఢమ్గా ఉంటుంది. అలాగే తొమ్మిది నెలలు కూడా నీ గురువు నీకు అగ్ని పరీక్ష పెట్టాడు అని అనుకోవచ్చు . నీ మానసిక శక్తిని దృఢ పరచడానికి ప్రతీక్ష, నిరీక్షణ ఇవన్నీ అవసరమని నేను భావించాను. దానికి సమాధానంగా వర్ణిరాజ్ అవును గురువు గారు ! మీరు ఇంత కాలం నన్ను నిరీక్షింప చేసారంటే దాని వెనక ఏదో సదుద్దేశం ఉంటుందని నేను కూడా భావించాను అని ప్రత్యుత్తరం ఇచ్చారు. ఇది ఒక రకంగా నీ సహనానికి గీటురాయి. నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది. అక్కడ ఆశ్రమంలో ఎన్ని విపరీత పరిస్థితులు ఎదురైనా పారిపోకుండా , చాలా ధైర్యంగా . సమర్థవంతంగా పరిష్కరించుకున్నావు. చాలా సహనాన్ని చూపించుకున్నావు ఇటువంటి ఉన్నతమైనటువంటి సంస్కారాలు మరి ధార్మికంగా ఉన్నటువంటి తల్లిదండ్రుల మూలంగా పిల్లలకి వస్తుంటాయి సుమా! అవును ఇంతకీ నీ తల్లిదండ్రులెవరూ ? అని ప్రశ్నించగా గురువర్యా ! నా తండ్రి ధర్మదేవత , నా తల్లి పృథ్వీ మాత అని పిలవబడతారు.  ఓహో ! నాకిప్పుడు గుర్తు వచ్చింది నీ తల్లిదండ్రులిద్దరూ వారికి నేను మంత్రోపదేశం కూడా చేసాను. వారు ప్రయాగలో నన్ను కలిసారు. నీ తండ్రిగారికి మంత్ర దీక్ష ఇచ్చినప్పుడు పురుషులకి ఆయన మంత్ర దీక్ష ఇచ్చేటట్టుగా,స్త్రీలకి మీ తల్లి గారు మంత్ర దీక్ష ఇచ్చేటట్టుగా నేను అనుమతినిచ్చాను. నీవు ఉత్తమమైన సంస్కారాలు కలిగినటువంటి వ్యక్తివి. ఎంతో ఉన్నతమైన మహాత్ముడివి


సన్యాస దీక్ష 
వర్ణిరాజ్ ! చెప్పు. నీకు నా దగ్గర్నుంచి ఏం కావాలి? అని ప్రశ్నించగా వర్ణిరాజ్ ఎంతో వినయంగా లేచి  ఆయన పాదాలు పట్టుకుని స్వామీ ! నేను మీ శిష్యుడిలాగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. దయ చేసి నన్ను మీ శిష్యుడిగా స్వీకరించండి అని ప్రార్థించాడు. రామానంద గారు సంతోషంగా అంగీకరించారు.ఇదివరకు వర్ణిరాజ్ గురించి విన్న రామానందగారి శిష్యులందరూ, వార్త చుట్టూ ప్రక్కల ఉన్నఅన్ని  గ్రామాల్లో వ్యాపించి జనాలు తండోపతండాలుగా దీక్ష చూడడానికి వచ్చారు .యజ్ఞాలు , భోజనాలు, తంతు అంతా పూర్తి అయిపోయినాక రామానంద గారు వర్ణిరాజ్ని శిష్యునిగా అంగీకరించి ఆయన చెవిలో బ్రహ్మొపదేశం కూడా చేసారు మంత్ర దీక్ష కూడా ప్రసాదించారు. వర్ణిరాజ్ ఎంతో వినయంగా తన తోటి ఆశ్రమవాసులందరి పాదాలకి నమస్కరించి ఆశీస్సులందుకున్నారు. అంతా అయినాక రామానందగారు, నాయనా వర్ణిరాజ్ ! రోజు నుంచి నీ పేరు సహజానంద స్వామిగా మరియూ నారాయణమునిగా నేను మారుస్తున్నాను. ఇది నీ సన్యాసి నామం అని చెప్పారు. స్వామీ ! మీరు నన్ను తమ శిష్యునిగా అంగీకరించినందుకు , నన్ను కన్న బిడ్డలాగా చూసుకున్న ఆశ్రమవాసులందరికీ నేను కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుంటున్నాను. నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. నాకు కూడా ఏమైనా చిన్న సేవ చేయటానికి అనుగ్రహం ఇవ్వండి అని ప్రార్థించారు 
                                             
సేవా ప్రదానం 

వర్ణిరాజ్ విధంగా ఆశ్రమంలో ఏదైనా సేవ చేసే కార్యక్రమాన్ని అనుగ్రహించమని నివేదించడం , సాక్షాత్తు భగవంతుడే మానవ అవతారంలో వచ్చి నన్ను గురువుగా చేసుకుని విధంగా ఏదైనా సేవ చేసే కార్యాన్ని ప్రదానించమని అడగడమూ ఆహా ! నా జన్మ ధన్యమైంది కదా. చాలా మంది శిష్యులకి వాళ్ళ గురువుగారి వల్ల పేరు ప్రఖ్యాతులు వస్తాయి కాని ఇక్కడ నాకు  నా శిష్యుడి ద్వారా జగమంతా నా పేరు ప్రఖ్యాతులు అతనిపేరుతో పాటు నలువైపులా వ్యాపిస్తాయి. ఇటువంటి శిష్యుడు దొరకడం నా అదృష్టం కదా ! సాక్షాత్తు భగవంతుడైనటువంటి శిష్యునికి పని పురమాయించ గలను? అని ఆయన మనస్సులో అతనికి నివేదించుకున్నారు. ఇలా ఆలోచనలో మునిగి ఉన్న గురువుగారిని చూసి వర్ణిరాజ్ , గురువుగారూ ! నా కేదైనా పని పురమాయించండి అని మరొక్కసారి అడగ్గా , ఆయన తన ఆలోచనలనుంచి బయట పడి సాక్షాత్తు భగవంతుడిని  శరీర సేవ చేసుకోమని ఎలా చెప్పగలం ? మరొకసారి ఆలోచించి సరే ! ప్రతి రోజు దేవతార్చానకి కావలసిన సామగ్రి అంతా కూడా నీవే ఏర్పాటు చేస్తే మంచిదని ఆయన సెలవిచ్చారు. విధంగా భగవంతుడు తనకు తానే సేవ చేసుకునే పని పురమాయించారు. విధంగా భగవంతుడు తన పూజకి కావలసిన సామగ్రి అంతా తనకు తానే సేకరించడం, తనకు తానే పూజ స్వీకరించడం అనేది జరుగుతుంది కదా అని ఆయన మనస్సులో అనుకున్నారు .

వీడ్కోలు      
రామానంద స్వామి గారు తన భక్తుడైన నార్సింగ్ ఇంట్లో ఇన్నాళ్ళు ఆతిథ్యం స్వీకరించి. వర్ణిరాజ్ కి దీక్ష ఇచ్చినాక తన ప్రయాణాన్ని ముందుకు సాగించారు. తండోపతండాలుగా జనాలు స్వామి వారికి వీడ్కోలు చెప్పడానికి వచ్చారు. నార్సింగ్ ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో స్వామి వారు తన ఆతిథ్యం తీసుకున్నందుకు ధన్యవాదాలు తెలుపుతూ ఏవైనా పొరబాట్లు, లోపాలు జరిగి ఉంటే క్షమించమని ప్రార్థించాడు. ఆతను పునర్దర్శనం ఎప్పుడు అని కూడా అడిగాడు.  దానికి సమాధానంగా రామానంద స్వామి గారు నవ్వి, చక్కటి ఆతిథ్యం ఇచ్చావు. సమయ దేవత మళ్ళీ ఎప్పుడు రమ్మంటుందో అప్పుడు వస్తాను. ప్రస్తుతం చుట్టూ ప్రక్కల ఉన్న గ్రామాలన్నీ చూసుకుంటూ జేత్పూర్ వెళ్లాలని నిశ్చయించుకున్నాను.అక్కడికి వెళ్ళాక తదుపరి కార్యక్రమాల గురించి ఆలోచిస్తాను అని చెప్పి ఆయన ఇచ్చినట్టి తినుబండారాలు తన శిష్యులు గ్రహించగా అక్కడ్నుంచి  ఆయన గ్రామాన్ని వదిలి ప్రయాణాన్ని ముందుకు సాగించారు.