N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Wednesday, 28 January 2015

SwamiNarayan - Episode 37





సదా వ్రతంమిరప లడ్డు వ్రతం
ఇలా రోజులు గడిచి పోతున్నాయి. ఒక రోజు గంగారాం అనే శ్రీ స్వామినారాయణ గారి ఆంతరంగిక శిష్యుడు పచ్చిమిర్చీ రుబ్బుతూ ఉన్నాడు. ఆయన చాలా ఆశ్చర్యంగా ఇలా అనుకుంటున్నాడు. పచ్చి మిర్చీ మీరు ఎందుకు రుబ్బుతున్నారు అని ఇప్పుడు నన్ను ఎవరైనా అడిగితే నేను దీనితో లడ్డు తయారు చేస్తున్నాను అనిసమాధానం చెప్పితే అందరూ నవ్వుతారు.
 పైగా ఎవ్వరు కూడా నేను చెప్పేది నమ్మరు. అయినా మిరపకాయలతో లడ్డు చేయడం ఏమిటీ అని అనుకుంటూ ఆయన మిర్చీ రుబ్బుతుండగా స్వామి నారాయణగారు, గంగారాం! “ మిర్చీ లడ్డు ఎందుకని మీరనుకుంటున్నారు కాని నేను దీన్ని ఒక వ్రతం లాగా భావిస్తున్నాను. మన మనస్సుని నియంత్రించుకోవాలి అని అనుకుంటే మనం ఆహార విషయంలో జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి. మరి మిర్చితో చేసిన లడ్డు తినడం అంటే ఒక కఠినమైన వ్రతమే. అది కూడా మనో ని బ్బరానికి , మనో నేత్రానికి ఒక రకమైన గీటురాయి.”  అని అన్నారు.
 ప్రభూ ! “మరి నిజమే !” “ కాని భక్తుడైనా పొరబాటున ఇది స్వామి వారి ప్రసాదమని తిన్నాడో ఇక వాడి పని అయిపోయినట్లే  అని నవ్వుకుంటూ నవ్వుకుంటూ స్వామి నారాయణతో చెప్పాడు. ఎవరైతే లడ్డుని తింటారో వారిని సాక్షాత్తు మీరే రక్షించాలి, మహా ప్రభూ ! “ అని అన్నాడు.

సదా వ్రతం
స్వామి నారాయణ గారు తరచుగా అన్నదానాలు చేస్తుండేవారు. ఏదో ఒక సందర్భం పురస్కరించుకుని ఆయన చుట్టుప్రక్కల గ్రామాల్లో ఉన్న ప్రజలందరినీ కూడా భోజనాలకి ఆహ్వానిస్తుండేవారు. ఇదే విషయం అక్కడ జనాలు మాట్లాడుకోసాగారు. స్వామి నారాయణ గారు సదావ్రతం చేస్తున్నారుట కదా!  రకరకమైన పదార్థాలు స్వయంగా మరి ఆయనే వడ్డిస్తారంట ! ఆహా !” ఏమి అదృష్టం !”  “ఏమి అదృష్టం !” అని అందరూ చెప్పుకోసాగారు. ఇక వంటిల్లంతా చాలా హడావుడిగా మారిపోయింది. సంభాషణలన్నీ ఒక మహంతు విని ,”ఆహా !” ‘ రోజు నాకు యిక్కడ విందు భోజనం దొరుకుతుంది కదా!” అని మనస్సులో అనుకుంటూ అటువైపు నడక సాగించాడు. ఇక్కడ పాక గృహంలో హడావుడిగా అందరూ తలా ఒక పని చేస్తున్నారు. వంట ప్రయత్నాలు చాలా చురుకుగా సాగిపోతున్నాయి. వేలాది ప్రజలు వచ్చే విందు భోజనానికి ఎంతో సామగ్రి అవసరం కదా ! అలాగే కార్యకర్తలు కూడా అదే సంఖ్యలో ఉండి  చాలా ఉత్సాహంగా తలా ఒక పని చేసుకుంటూ పోతూ ఉన్నారు. స్వామి నారాయణ గారు అక్కడే ఉండి అందరికీ సూచనలు ఇస్తూ అందరిలో ఉత్సాహాన్ని రేకెత్తిస్తున్నారు. మెల్లగా సాధు మహారాజు భోజనం జరిగే ప్రదేశానికి రావడం గమనించిన ఒక స్వామి నారాయణ గారి శిష్యుడు ఎంతో ఆదరంగా ఆయన దగ్గరకి వచ్చి, “సాధు మహారాజు గారూ! రండి! రండి ! దయ చేయండి! ప్రసాదాన్ని స్వీకరించండి!” అని ఎంతో ఆదరంగా ఆహ్వానించాడు. అక్కడే ఎంతో మంది సాధువులు, సన్యాసులు కూడా రావడం జరిగింది. దానికి సమాధానంగా సాధువు ఓహో! అయితే నన్ను గుర్తు పట్టావు అన్నమాట అనగా స్వామీ! ఇక్కడ వచ్చిన అతిథులందరూ కూడా మాకు దేవునితో సమానం. “అతిథి దేవో భవ!” అన్నారు కదా! కాబట్టి మీరు కూడా మాకు దేవునితో సమానం కాబట్టి దయ చేసి ప్రసాదాన్ని స్వీకరించవలసిందిగా  ప్రార్థిస్తున్నాను అని అనగా ఓహో! నేను మామూలు సాధువుని కాను తెలుసా నీకు ? నేను మహంతున్ని, చాలా గొప్పవాడిని. నేను మామూలు జనాలైన వీళ్ళతో కూర్చుని భోజనం చేస్తానని నీవు ఎలా అనుకుంటున్నావు? అని గద్దించి అడిగాడు. అక్కడే ప్రత్యక్షంగా కార్యక్రమాన్ని పర్యవేక్షణ చేస్తున్న స్వామి నారాయణగారు వాదనలు విని అక్కడకి వచ్చి జరిగిందంతా విని సాధు మహారాజుకి నమస్కారం చేసి, అలాగే! తప్పకుండా! మీరు వీళ్ళతో బాటు కూర్చుని భోజనం చేయను, నాతోపాటే చేస్తాను అని అంటున్నారు కదా! సరే! నేను మీతో పాటే కూర్చుని ప్రసాదాన్ని తీసుకుంటాను. అయితే మీరు కొద్ది సేపు ఆగవలసి వస్తుంది. ఇక్కడ వీళ్ళందరి భోజనాలు అయ్యాకనే నేను భోజనం చేస్తాను. అప్పుడు మీరు కూడా నాతొ బాటు కూర్చుని భోజనం చేయవచ్చును అని ఎంతో ప్రేమగా చెప్పారు. దానికి మహంతుగారు అంగీకరించారు.
అందరి భోజనాలు ముగిసాక స్వామి నారాయణగారికి మరియూ మహంతుగారికి విడిగా భోజనాలు ఏర్పాటు చేసారు. మహంతు యొక్క అహంకారం కొద్దిగా శాంతించింది. తన స్థాయిలో ఉన్నవాడు మామూలు జనంతో బాటు కూర్చుని ఎలా భోజనం చేస్తాడు . అయినా ఈయన ప్రత్యేకంగా భోజనం చేస్తున్నాడంటే భోజనంలో ఏదో ప్రత్యేకత , విశిష్టత ఉండే ఉంటుంది అని మనస్సులో అనుకున్నాడు. ఇద్దరూ భోజనాలకి కూర్చోగానే రకరకాల పదార్థాలన్నీ ఇద్దరికీ వడ్డించాక మహంతుకి చాలా సంతోషం కలిగింది. స్వామి నారాయణగారు సైగ చేయగానే ఒక ప్రత్యేకమైన పళ్ళెంలో విడిగా పెట్టినటువంటి లడ్డు ప్రసాదాన్ని స్వామి నారాయణగారికి వడ్డించి వాళ్ళు తప్పుకున్నారు. మహంతుగారికి లడ్డు వడ్డించక పోవడంతో చాలా కోపం వచ్చింది. ఎందుకు మీరింత భేదభావం చూపిస్తున్నారు? మీరు ప్రత్యేకంగా లడ్డు ప్రసాదం చేసుకుని అది మీకు మాత్రమే వడ్డించారు, నాకెందుకు వడ్డించ లేదు? అని ఆయన కాస్త కోపంగా అడిగారు. మహంతుగారు ఇంకా క్రోధంగా, నేను అప్పుడే అనుకున్నాను మీరు ప్రత్యేకంగా కూర్చుని తినడంలోని అంతరార్థం ఏమిటంటే ప్రత్యేకమైన మధుర పదార్థాలు చేయించుకోవడమూ, విడిగా కూర్చుని భోజనం చేయడమూ అని నేను ముందే అనుకున్నాను. అందుకోసమే మీరు ఇలా చేసారు. అయినా ఎందుకు మీకింత తారతమ్యం ? అని గట్టిగా గద్దించి అడగ్గా స్వామి నారాయణగారు శాంత స్వరంతోఅది కాదు మహంతుగారూ! నేనుసదావ్రతం’’ అనే ఒక వ్రతాన్ని చేస్తున్నాను కాబట్టి నేను ప్రతి రోజు కూడా ఇటువంటి మిర్చి లడ్డు ప్రసాదాన్ని స్వీకరిస్తూ ఉంటాను. ఇది మిరపకాయలతో చేసింది అందుకనే మీకు వడ్డించ లేదు అని నచ్చ చెప్పారు. నేను అటువంటి వ్రతాన్ని చేయడం లేదు కదా! అయినా మీరేటువంటిది తింటారో నేను కూడా అటువంటివే తినదలచుకున్నాను. నాకేమీ అభ్యంతరం లేదు. మరి నాకు కూడా వడ్డించాలి లేదా ఇటువంటి భేదభావం చూపిస్తే మీతోబాటు కూర్చుని నేను భోజనం చేయను లేచి వెళ్ళిపోతాను అని బెదిరించాడు. అయితే స్వామి నారాయణగారు ఆయనకీ ఏదో సర్ది చెప్పబోవగా ఆయన ససేమిరా వినిపించుకోలేదు. మీరు ఏం తింటున్నారో అది నాకు కూడా వడ్డించ వలసిందే అని గట్టిగా చెప్పారు. ఇలా గట్టిగా చెప్పి మహంతు విస్తరి ముందు నుంచి లేచి వెళ్లి పోసాగాడు. అప్పుడు స్వామి నారాయణగారు ఆయన్ని వారిస్తూమహంతుగారూ! దయ చేసి మీరు వెళ్ళవద్దు ! రండి ! రండి ! కూర్చోండి ! మీరు కూడా నాతో బాటే నేనేం తింటే అదే తిందురు గాని అని ఆహ్వానించారు. మాటకి మహంతుగారు వచ్చి తన స్థానంలో కూర్చున్నారు. అప్పుడు వడ్డిస్తున్న స్వామి నారాయణ గారి పరివారంలో అతను మహంతుగారి విస్తరిలో సగం లడ్డు మాత్రమే వడ్డించాడు. దానికి మహంతు గారికి మళ్ళా కోపం వచ్చింది సగం లడ్డు ఎందుకు వడ్డిస్తున్నారని. ఇలాంటి లడ్డులని నేను ఎన్నో చూసాను నాకు పూర్తి లడ్డు వడ్డించ వలసిందే అని గట్టిగా దబాయించారు. దానికి సమాధానంగా స్వామి నారాయణగారు మహంతుగారూ! మీరు ముందుగా ప్రసాదాన్నిస్వీకరించండి. మీకు కావాలంటే తప్పకుండా పూర్తి లడ్డు వారు మీకు వడ్డిస్తారు. దానికి ఆయన నవ్వి ఇది నాకేం సరి పోతుంది?మీరు వడ్డించిన మొదటి లడ్డు నాలుక దగ్గరకి వచ్చేసరికి ఇది అయి పోతుంది. నా కడుపులో వెళ్ళడానికి ఇంకొక లడ్డు కూడా సిద్ధంగా ఉంచండి అని ఆయన చెప్పాడు. అలాగే మహంతుగారూ ! “ముందయితే మీరు ప్రసాదాన్ని స్వీకరించండి మీరు కోరిన విధంగానే మేము చేస్తాముఅని అన్నారు. ఎంతో ఆనందంగా మహంతుగారు లడ్డుని చేతితో పట్టుకుని చిన్న ముక్క కొరికారు. స్వామి నారాయణగారు అతన్నే తదేకంగా చూస్తున్నారు. కొద్ది క్షణాల్లో మహంతుగారి మొహంలో అనేకరకమైన భావాలు ఒక్కసారిగా ఆయనకి కనిపించ సాగాయి. ఆయన శరీరంలో ఉన్న లక్షల కణాల్లో ఒక పెద్ద పరివర్తన కలిగింది. ప్రతి కణంలో మంటలు భగ భగా మండ సాగాయి. అవన్నీ కలిసి ఆయన నోట్లోంచి ఒక విధంగా ఆర్తనాదాలు వచ్చాయి. అయినా ఆయన అహంకారం తగ్గ లేదు. “ఉస్సూ”, “ఉస్సూఅంటూ నానా అవస్థ పడుతున్నాడు. కాస్త మంచినీళ్ళు త్రాగాడు. అటు చూస్తున్నాడు. ఇటు చూస్తున్నాడు. కాస్సేపు కడుపుని చేత్తో పట్టుకుంటున్నాడు. ఇక బాధ భరించడం చేత కాక ఆర్తనాదాలు చేయ సాగాడు. హాహాకారాలు బయటకు వచ్చాయి. “అయ్యో !” “మంట !” “మంట !” “ఏమైనా చేయండి !” “ఏమైనా చేయండి !” అంటూ ప్రక్కనే ఉన్న మంచినీళ్ళ చెంబంతా ఖాళీ చేశాడు. అయితే అక్కడే ఉన్న గంగారాం గారుఏమండీ మహంతుగారూ! మొదటి లడ్డు మీ నాలుకకే సరి పోయింది కదా! మరి కడుపులో వెళ్ళడానికి ఇంకొక లడ్డు సిద్ధంగా ఉంది. మీరు స్వీకరించాలిఅని అంటేఅమ్మ బాబోయ్! వద్దువద్దు! నా జీవితంలో నేనెప్పుడూ మిరపకాయ లడ్డుని చూడలేదు, తిన లేదు. రక్షించండి! మంటలూ!” అంటూ గట్టిగా అరవసాగాడు. అప్పుడు స్వామి నారాయణగారు ఎంతో శాంతంగా తన పరివారాన్ని ఉద్దేశించి ఆయనకీ కొంచెం మంచినీళ్ళు ఇవ్వండి అని చెప్పారు. మంచి నీళ్ళు త్రాగగానే ఆయనకి కొంచెం ఉపశమనం కలిగింది. మహంతుగారూ! మీకు ఇప్పుడు ఎలా ఉంది? అని అడగ్గా , “అమ్మయ్య! ఇప్పుడు కొంచెం ఉపశమనం కలిగింది. నాకేమీ అర్థం కావడం లేదు . నాకేమీ తెలియడం లేదు. మీరు మిరప లడ్డుని ఎలా తింటున్నారు? అని మహంతు అడిగాడు. నేను ప్రతి రోజూ ఇలాంటి ప్రసాదాన్నే స్వీకరిస్తుంటాను. సన్యాసికి కాని మహంతుకి కాని జిహ్వ రుచి తెలియ కూడదు. మనం ఎప్పుడైతే జిహ్వని స్వాధీనంలో పెట్టుకుంటామో అప్పుడు మన మనస్సు మన అధీనంలో ఉంటుంది. ఇదే కదా మన సాధువులకి ఉండవలసిన మొదటి లక్షణము. అందుకనే ముందు జిహ్వ చాపల్యం తగ్గించు కోవడానికి మనం ఎటువంటి ప్రసాదాన్నయినా ఆరగించవలసి వస్తుంది. అందుకనే నేను ప్రతి రోజు ఇలాంటి లడ్డు ప్రసాదాన్ని భుజిస్తుంటాను" అని చెప్పారుసాధువులు, సన్యాసులు, సంతులు కూడా భోజనానికి వెళ్ళినప్పుడు వారికి జిహ్వకి తగ్గట్టుగా రకరకాల పదార్థాలు కావాలని కోరుకుంటారు. దానితో మనస్సు మీద నియంత్రణ తగ్గుతుంది. దాన్ని మనం స్వాధీనం చేసుకోవాలంటే ముందు జిహ్వాని స్వాధీనం చేసుకోవాలి అని ఆయన చెప్పారు.
అహంకారం తగ్గాక మహంతుగారు ఎంతో వినయంగా స్వామి నారాయణగారికి అంజలి ఘటించి నేను మహంతున్ని అన్న అహంకారం నా శరీరంలోని ప్రతి అణువులో నిండి ఉండాలి కాని మీరు ఇచ్చినట్టి మిరప లడ్డు ప్రసాదాన్ని తిన్నాక అహంకారం అంతా పోగల రూపంలో, అగ్ని రూపంలో మొత్తం అంతా బయటకి వచ్చింది. నేను ఇప్పుడు చాలా పశ్చాత్తాపం చెంది ఉన్నాను. నా అహంకారాన్ని మీరు అణచి వేశారు స్వామి నారాయణగారూ! అని చెప్పేసి ఆయన శిష్యుడిగా మారిపోయాడు.