N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Saturday, 31 January 2015

SwamiNarayan - Episode 38

 

ధర్మ ప్రచారం – కార్యాణి యాత్ర

ఒక రోజు స్వామి నారాయణ గారు ఎంతో గంభీరంగా మిగిలిన పరివారంతో పాటు కూర్చున్నారు. అక్కడ ఉన్న వారందరూ కూడా స్వామి నారాయణ గారిని ప్రభూ! ఏమిటీ ఇంత గంభీర ఆలోచనలో ఉన్నారు? ఏమిటీ సంగతి? అని ప్రశ్నించగా మీకు తెలుసు కదా!
మనం సాధువులం ఎప్పుడూ ఒకటే చోట స్థిరంగా ఉండకూడదు. ఊరి ప్రయాణం చేయ వలసిన అవసరం, ఇక్కడ్నుంచి మనం వెళ్ళే సమయం కూడా వచ్చింది. మీరంతా ధర్మప్రచారం కోసం వివిధ ప్రాంతాలకు వెళ్ళవలసింది. నేను కూడా తగిన పరివారంతో కార్యాణికి వెళ్ళదలచుకున్నాను అని చెప్పి అందరికీ ఆదేశాలు ఇచ్చి ఆయన కూడా కార్యాణివైపు ప్రయాణం సాగించారు.

కార్యాణి ప్రాంతమంతా భయంకరమైన “కరువు” అనే రక్కసి చేతిలో విల విలలాడ సాగింది. బావులు, చెరువులు అన్నీ కూడా ఎండిపోయాయి. వ్యవసాయమంతా పాడుబడి పోయింది. వర్షపు చుక్క జాడ లేదు. భయంకరమైన కరువు తాండవిస్తోంది. పశు పక్ష్యాదులు కూడా అల్లాడి పోతున్నాయి. గ్రామంలో మహిళల మధ్య నిత్య ఘర్షణలు, నీటి కోసం దెబ్బలాటలు, ఆ గ్రామమంతా ఒక లావా గుట్టలాగా మారిపోయింది. ఇదంతా చూస్తున్న ఆ గ్రామపు ముఖియాకి (కరణంగారికి) చాలా బాధ వేసింది.ఆయనకి ఏం చేయాలో తోచడం లేదు. ఒక రోజు ఆయనకి నిద్ర పట్టక ఈ సమస్యని గురించి ఆలోచిస్తుంటే ఆయన సతీమణి ఆయన్ని సమీపించి మీరెందుకు ఇలా బాధ పడుతున్నారో నాకు తెలిసింది అని అనగా అవును! “ఈ కార్యాణి గ్రామమంతా కరువుకాటకాలతో విలవిలలాడి పోతుంది. పశుపక్ష్యాదులు కూడా నీటి కోసం అల్లాడి పోతున్నాయి. ఎన్నో పశువులు కూడా చని పోతున్నాయి. గ్రామంలో ఉన్న ప్రతీ వాళ్ళు నీటి కోసం దెబ్బలాడు కుంటున్నారు. భూమికూడా నీటి కోసం తపించి పోతుంది. ఎక్కడ చూసినా కరువు కాటకాలు. పరిస్థితి ఇలాగే ఉంటే ఈ ఊరు ఒక స్మశాన భూమిలాగా మారిపోతుందేమో!” అని భయంగా ఉంది. పైగా వర్షం పడినా ఆ నీళ్ళు నిలవ చేయడానికి ఒక కాలువ కాని గుంటలు కాని ఏవీ లేవు. ఏం చేయాలో తెలియకుండా ఉన్నది” అని తన బాధని  బయటకి చెప్పాడు.
స్వామీ! “మీరు ఇంతగా చింతించవలసిన అవసరం లేదు. నాకొక ఉపాయం తోచింది” అని చెప్పగా ఆయన వెంటనే “ఏమిటా ఉపాయం చెప్పు మరి !” అని ఆదుర్దాగా అడిగాడు .
“దీనికి ఒక్కటే ఉపాయం. భగవాన్ స్వామి నారాయణ గారిని మనం కార్యాణికి ఆహ్వానిద్దాం. ఏ క్షణమైతే ఆయన యీ భూమ్మీద పాదం పెడతారో వెంటనే మన కార్యాణి లో మార్పు వస్తుంది . మన గ్రామమంతా మారిపోతుంది” అని విన్నవించింది.

కార్యాణి అధికారి, స్వామి అయినటువంటి మాచా ఒక రోజు చాలా దిగులుగా ఉన్నాడు. ఆయన సజ్జనుడు. ప్రజల గురించి, తన కార్యాలయమైన కార్యాణి గురించి బెంగ పడి ఉన్నాడు. అటువంటి సమయంలో స్వామి నారాయణ గారి శిష్యుడొకడు అక్కడకి రావడం, ఆయనని సంబోధించి “ఏమిటీ  మీరు ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నారు? మీరు దర్బారుకి వెళ్ళ వలసింది కదా !” అని అన్నాడు.

“మనశ్శాంతి లేని నేను ఇక్కడ ఉన్నా, దర్బారులో ఉన్నా ఒక్కటే కదా ! కార్యాణికి నేను అధికారినై ఉండి కూడా నా ప్రజల కోసం కాని , నా గ్రామం కోసం కాని ఏ కార్యాన్ని చేయలేక పోతున్నాను. ఈ కరువు కాటకాలతో ప్రజలంతా అల్లాడి పోతున్నారు. ఏం చేయాలన్నా కూడా ఏమీ తోచడం లేదు” అని అనగా దానికి ఆ శిష్యుడు “అవును !” “అది నిజమే!” “మీరు స్వామి నారాయణగారి భక్తులు కదా! మీరే ఏదో ఒక ఉపాయం ఆలోచించాలి. మీరు వెళ్లి ఆయన్ని అడగండి. ఈ కార్యాణి ప్రజలు ఏం పాపం చేశారు?మాకెందుకు ఇంత పెద్ద శిక్ష పడుతుంది?ఆయన్నే ఏదైనా ఉపాయం అడగండి.” అని సలహా ఇచ్చాడు.
దానికి మాచా మీరే ఏదైనా చేయాలి అని ఆ శిష్యుణ్ణి  ప్రాధేయ పడ్డాడు. దానికి సమాధానంగా స్వామి నారాయణగారి శిష్యుడు “నేను మధ్యలో ఎందుకు రావడం? ఏం చేయాలన్నా అది మీరే  చేయాలి. మీరు ఆ ప్రభువు గురించి ప్రార్థన చేయండి. భక్తి  శ్రద్ధలతో చేసే ప్రార్థనలు భగవంతుడు తప్పకుండా వింటాడు. ఆయనే మీకు ఏదైనా ఉపాయం చెప్తారు. ఆయన స్వయంగా కనుక రాలేక పొతే ఎవరినైనా పంపడమో ఏదో ఒకటి తప్పకుండా చేస్తారు. కాబట్టి మీరే శ్రద్ధా భక్తులతో ఆ దేవుడిని ప్రార్థించండి” అని సలహా ఇచ్చాడు, ఆ సలహా ననుసరించి అమితమైన భక్తి  శ్రద్ధలతో ప్రార్తిచడం మొదలు పెట్టాడు. ఆయన చేసిన ప్రార్థనల వల్లే స్వామి నారాయణ గారు ఆ రోజు తన శిష్యులతో కూర్చున్నప్పుడు వాళ్ళందరితో మనం కార్యాణికి వెళ్ళదామని చెప్పడం జరిగింది. కాబట్టి భక్తుడు భక్తి  శ్రద్ధలతో చేసిన ప్రార్థనలు, ముఖ్యంగా సమాజం కోసం చేసే ప్రార్థనలు ఆయన తప్పకుండా వింటారు అని తేట తెల్లమై పోయింది.

ఆశ్చర్యకరంగా స్వామి నారాయణ గారు కార్యాణి కి రావడమూ, ప్రజలందరూ ఎదురు వెళ్లి ఆయనకు ఘన స్వాగతం చేయడం కూడా జరిగింది. ఆ గ్రామాధికారి అయిన ఠాకూర్ గారు వారిని తీసుకుని వచ్చి ఒక ప్రశాంతమైన ప్రదేశంలో ఆరు బయట ఉచితాసనం వేసి, కూర్చుండబెట్టినాక అందరూ ఆయన చుట్టూ చేరారు. ఠాకూర్ గారు ఒక పెద్ద మూట భక్తి  శ్రద్ధలతో తీసుకు వచ్చి స్వామి నారాయణగారికి అర్పించాడు. ఇదేమిటీ అని అడగ్గా అది వాళ్ళందరూ కలిసి సేకరించిన ధనం అని చెప్పాడు.

ఠాకూర్ గారూ ! “ఈ ధనంతో నేనేం చేసుకుంటాను?” అని స్వామి నారాయణగారు అంటే అలా కాదు స్వామీ ! “మీరు నిస్వార్థంగా సంఘానికి, మిమ్మల్ని నమ్ముకున్న వాళ్లకి సేవలు చేస్తున్నారు. కాబట్టి మేమంతా మీరు మంచి కార్యానికే ఈ డబ్బు వినియోగిస్తారనే దృఢ నమ్మకంతో మీకు ఈ ధనాన్ని సమర్పిస్తున్నాము” అని చెప్పాడు.

“కేవలం భక్తి-శ్రద్ధలతో, భోజనంతో పనులు జరగవు. పనులు జరగాలంటే మనమంతా కలిసి కృషి చేయాలి. శ్రమించాలి. కష్ట పడాలి. అప్పుడే కార్యం సిద్దిస్తుంది. ఈ కార్యాణి యొక్క భూమి మీరందరూ కలిసి సమిష్టిగా కృషి చేసే శ్రమ కోసం, మీరు కార్చే సేద బిందువుల కోసం ఎదురు చూస్తుంది. కాబట్టి మీరందరూ సమిష్టి కృషి కోసం సిద్ధంగా ఉంటే,మీకా సంకల్పం ఉంటే మనం ఈ ధనాన్ని ఒక పెద్ద తటాకం త్రవ్వడానికి వినియోగిద్దాం. వర్షం పడినప్పుడు ఆ వర్షపు నీళ్ళు నిలవ చేసుకొనడానికి వీలుగా ఉంటుంది. మరి మీరందరూ  సమిష్టి కృషి కోసం సిద్ధమేనా?”అని అడిగారు. అక్కడ చేరిన అందరూ ముక్త కంఠంతో తామంతా సిద్ధమేనని ఆయనకి తెలియ జేశారు. దానికి స్వామినారాయణ గారు సంతోషించి, మీరందరూ సమిష్టి కృషి కోసం సిద్ధంగా ఉన్నందుకు నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. మీరు శ్రమ పడే ప్రతి చెమట బిందువునుంచి అనేక వేల ధాన్యాలు ముత్యాల వల్లే తప్పకుండా బయటకి వస్తాయి . రేపు ఉదయం ప్రాతః కాలంలోనే మనం సిద్ధంగా ఉండాలి అని చెప్పారు. అందరూ జయ జయ ధ్వానాలతో అక్కడనుంచి వెళ్లి పోయారు.

అనుకున్న ప్రకారంగానే మరునాడు ప్రాతఃకాలంలోనే ఊరి ప్రజలందరూ భూమిని త్రవ్వడానికి కావలసిన పరికరాలతో పాటు వచ్చారు.అలాగే ప్రణాళిక ప్రకారం అందరూ భోజనమూ, నీటి సదుపాయాలు కూడా ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. ఇదంతా స్వామి నారాయణగారు అక్కడే ప్రత్యక్షంగా ఉండి  వారందరినీ ఉత్సాహ పరుస్తూ ఆదేశాలూ, సూచనలు ఇస్తూ వాళ్ళలో ఉత్సాహాన్ని రెట్టింపు చేశారు.

ప్రజలందరూ, స్త్రీలు, పురుషులు అ గ్రామాన్నుంచే కాకుండా పొరుగు గ్రామాలనుంచి కూడా వచ్చి చక్కగా ఆడుతూ పాడుతూ, ఆ భగవంతుణ్ణి కీర్తిస్తూ, ఆ భూమిని త్రవ్వడం మొదలు పెట్టారు. కార్యాణి భూమి కూడా స్వామి నారాయణ గారి స్పర్శతో పులకించి పోయింది. ఇదంతా చూస్తున్న సమయదేవత కూడా చాలా ఆనంద పడసాగింది.
ఇలా పనులన్నీ నిర్విఘ్నంగా జరిగి పోతున్నప్పుడు ఒక మహిళ ఏడ్చుకుంటూ తన పుత్రున్ని స్వామి నారాయణ గారి దగ్గరకి తీసుకు వచ్చింది. “ప్రభూ !” “ప్రభూ !”, “నా పుత్రుడు అపాయంలో ఉన్నాడు. అతనికి మీరు ప్రాణ దానం చేయాలి". అని ప్రాధేయ పడింది. గత పది రోజులుగా అతను అస్వస్థతగా ఉన్నాడు. ఆహరమేమి తీసుకోవడం లేదు. జీవచ్చవంలాగా పడి  ఉన్నాడు ప్రొద్దున్నించి జ్వరం తీవ్రంగా పెరిగి పోయింది. ఒళ్ళంతా సల సలా కాగి పోతుంది. మూసిన కన్ను తెరవడం లేదు. నాకు ఈ పుత్రుడు కనక  దక్కక పోతే నేను కూడా ప్రాణం తీసేసుకుంటాను. మీరు ఎలాగైనా సరే నా కొడుక్కి ప్రాణం పోయాలి” అని రోదించ సాగింది. అక్కడ ఉన్న వాళ్ళందరూ కూడా ఏం జరుగుతుందా అని ఆశ్చర్యంగా, ఆత్రుతగా అక్కడ సమావేశమై ఎదురు చూస్తున్నారు. అప్పుడు స్వామి నారాయణ గారు ఆమెను ఉద్దేశించి, “సోదరీ! నీవేమీ గాభరా పడవద్దు. కలత చెందవద్దు” అని చెప్పిఅక్కడే ఉన్న దర్బారుని ఉద్దేశించి కొంచెం మంచినీళ్ళు తెమ్మని చెప్పారు. అవి రాగానే ఒక సన్నటి గొట్టాన్ని ఆ పిల్లవాని నోటిలో పెట్టి, ఆ గొట్టం ద్వారా మంచినీళ్ళు త్రాగించారు. కొద్ది సేపట్లోనే ఆ పిల్లవాడు కళ్ళు తెరిచి అందరినీ చూడగానే అక్కడ ఉన్న వాళ్ళందరూ సంతోష పడి పోయారు. ఆ తల్లి కూడా చాలా సంతోష పడిపోయింది. కాని కొద్ది క్షణాల్లోనే ఆ పిల్లవాడు వాంతి చేసుకోవడం మొదలు పెట్టాడు. స్వామి నారాయణ గారు ఆ తల్లితో, “మీరేమీ గాభరా పడవద్దు. పిల్లావాడు బాగై పోయాడు” అని సముదాయించారు. “తల్లిదండ్రులు వాళ్ళ పిల్లలు తింటున్న ఆహారమంతా మంచిదే అని అనుకుంటారు. పిల్లలు ఏది అడిగితే అది ఇస్తుంటారు. పొట్ట అనేది ఒక చెత్తకుండీ లాగా వాడుతూ ఉంటారు. శరీరానికి పనికి రాని ఆహారాలు సేవించినప్పుడు ఇలాంటి విపత్తులు వస్తూనే ఉంటాయి. కాబట్టి పిల్లలే కాదు పెద్దలు కూడా వాళ్ళు తినే ఆహారం పట్ల జాగ్రత్త వహించాలి.  ఎంతో సాత్వికమైన ఆహారం మాత్రమే తీసుకోవాలి. మనలో చాలా మంది తినడం కోసమే బ్రతుకుతుంటారు. కాని బ్రతకడానికి మాత్రం తినాలి” అని ఆయన హితబోధ చేశారు. అప్పుడు ఆ తల్లి ఆనందాశ్రువులు కారుస్తూ, చేతులు జోడించి ప్రభూ! “మీరు చెప్తున్నది వాస్తవమే. పిల్లలు మారాం చేస్తే తల్లులం మేము ఏదడిగితే అది ఇచ్చేస్తూనే ఉంటాము. నేను కూడా అలాగే చేశాను. పిల్లవాడికి మంచిదా కాదా అనే విచక్షణా జ్ఞానం లేకుండా అలా  ఇస్తూనే పోయాను. ఇప్పుడు నా తప్పు నాకే తెలిసింది. ఆహార పానీయాల్లో జాగ్రత్తగా ఉండాలని. నేను నా పిల్లవాడి మృత దేహాన్ని మీ దగ్గరకి తీసుకు వచ్చాను. వాడికి మీరు ప్రాణం పోశారు. అలాగే నాకు కూడా మీరు ప్రాణ దానం చేశారు. కాబట్టి మీరు సాక్షాత్తు భగవంతుడే” అని అనడంలో ఏమాత్రమూ సందేహం లేదు అని "స్వామి నారాయణగారికి జై" అని గట్టిగా అరవగా అందరూ కూడా “జై” అని చెప్పి జయజయ ధ్వానాలు చేశారు. ఈ రకంగా ఒక విషాదకరమైన ఘట్టం ఆనందమయంగా మారి ఆ తల్లి సంతోషంగా ఆ జీవించిన  శిశువుని తీసుకుని వెళ్లి పోయింది.

ఆ రోజు రాత్రి అందరూ అక్కడ సమావేశమయ్యారు. మాచాజీ చేతులు జోడించి, భగవాన్ ! “మీ  యొక్క పర్యవేక్షణలో ఈ తటాకం త్రవ్వడమనే కార్యక్రమం జయప్రదంగా జరిగిపోయింది. మా గ్రామంలో మళ్ళీ సుఖ సంతోషాలు వెల్లివిరిశాయి. మేమంతా ఒక కుటుంబ సభ్యుల్లాగానే మీ సమక్షంలో చేసిన సమిష్టి కృషి వల్ల, మీ ఆశీర్వాదం వల్ల ఈ కార్యాన్ని సాధించాము. అని ఎంతో వినయంగా చెప్పగా దానికి స్వామి నారాయణ గారు నవ్వుతూ “ఇప్పుడు వచ్చే వర్షాకాలంలో ఈ తటాకమంతా నీళ్ళతో నిండి పోతుంది. గ్రామంలో ఎక్కడా ఎటువంటి కొట్లాటలు, తగాదాలు ఉండవు. మహిళల యొక్క మొహాలు సంతోషంతో నిండి పోతాయి. ప్రజలందరూ కూడా ఆనందంతో జీవిస్తారు. దీనిలో ప్రత్యేకంగా నేను చేసిందేమీ లేదు. మీ సమిష్టి కృషి వల్లే అంతా జరిగింది” అని చెప్పగా అందరూ ఒక పట్టున “స్వామి నారాయణ గారికీ జై" అని అరవగా ఆయన వారించి ఇంత చక్కటి పరిపాలకుడైనట్టి మాచాగారు ఇక్కడ ఉండగా మీరు ఆయనకి  జయజయ ధ్వానాలు చేయాలి కాని నాకు కాదు. ఇతను అందరి పాలకుల వలె కాదు. ఇతరుల క్షేమం గురించి ఆలోచించే మంచి వ్యక్తి అని ప్రశంసించారు. అప్పుడు అందరూ “జై మాచాజీకి”, “జై కాచాజేకి”, “జై స్వామి నారాయణకీ” అంటూ సంతోషంగా పెద్దగా జయజయ ధ్వానాలు చేశారు.

నిజంగా స్వామి నారాయణ గారు వారి జీవితాలని మళ్ళీ ఆనందంతో నింపారు. ఇదంతా చూస్తున్న సమయ దేవతలు కూడా, “ఆహా! స్వామి నారాయణ గారు ఎంత చక్కగా హితబోధ చేశారో!” కేవలం భగవంతుడి కోసం జపాలు, పూజలూ - వ్రతాలు చేయడం వల్ల కార్య సిద్ధి జరగదు. కార్య సిద్ధి జరగాలంటే అందరూ కూడా వారి వారి భేద భావాలు మరిచి పోయి, చక్కగా కలిసి పోయి, ఆడుతూ పాడుతూ సమిష్టిగా కృషి చేస్తే ఏ పనైనా సాధ్యమవుతుంది. అసాధ్యమనేది ఉండదు అని ఎంత చక్కగా నిరూపించారు అని అనుకుని చాలా సంతోషించారు.