N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Wednesday, 11 February 2015

SwamiNarayan - Episode 40



 ధర్మ ప్రచారం - వర్తకుల దాడి

స్వామి నారాయణగారి శిష్యులు ప్రతి రోజు ప్రొద్దున స్నానం చేయడానికి ఆ ఊరిలో ఉన్న ఒక తటాకానికి  వెళ్లి, అక్కడ గట్టుమీద తమ వస్త్రాలని పెట్టి , చెరువులో దిగి చక్కగా స్నానాలు చేసి, మళ్ళీ వారి వారి వస్త్రాలని ధరించి వెళ్ళుతుండే వాళ్ళు. వర్తకులు ఈ సమాచారాన్ని సేకరించి ఒక రోజు ఆ స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు స్నానం చేసే తటాకం దగ్గరకి రహస్యంగా చేరి దాక్కుని, స్వామి నారాయణ గారి శిష్యుల కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. ఇంతలో  స్వామి నారాయణగారి శిష్యులు అక్కడకి వచ్చి, తమ వస్త్రాలన్నీ మామూలుగా రోజు ఎక్కడ పెడతారో అక్కడే గట్టుమీద ఒక చోట పెట్టి, ఆ తటాకంలోనికి దిగారు.
ఆ శిష్యులందరూ నింపాదిగా స్నానం చేస్తుండగా, ఈ వర్తకుల బృందం దుడ్డు కర్రలు తీసుకుని బయటకు వచ్చి అక్కడ కుప్పగా ఉన్న వస్త్రాలన్నింటినీ ప్రక్కకి  నెట్టి వేశారు.ఆ శిష్యులందరూ స్నానం చేసి గట్టుమీదకి యదావిధిగా వచ్చేసరికి వారికి వాళ్ళ వస్త్రాలేవీ కనిపించ లేదు. ఏమైనాయి? మన వస్త్రాలన్నీ ఇక్కడే పెట్టాం కదా! ఎలా మాయమయ్యాయి? అని అటూ-ఇటూ వెతుకుతుండగా, ఆ దుండగుల గుంపంతా (వర్తకుల గుంపు) కర్రలతో వారిని చుట్టుముట్టి వారి పైన దాడి చేశారు. వాళ్ళందరినీ కర్రలతో చావబాద సాగారు. కొంత మందికి భుజాలమీద, కొంతమందికి బుర్రలమీద దెబ్బలు తగులుతుంటే వాళ్ళు ప్రతి దెబ్బకి “జై స్వామి నారాయణ”, “జై స్వామి నారాయణ”, “జై స్వామి నారాయణ” అని స్వామి నామ జపం చేస్తూ ఆ దెబ్బలని మౌనంగా భరించ సాగారు. వాళ్ళని కొట్టి కొట్టి అలసిపోయిన ఆ వర్తక బృందమంతా మళ్ళీ వాళ్ళు ఈ గ్రామం లోనికి రానే రారు, మనం ఇచ్చిన ఆతిథ్యాన్ని వాళ్ళు మరిచిపోలేరు, పదండి, మనం వెళ్లి పోదాం! అని చెప్పి ఆ శిష్యుల్ని అక్కడే వదిలి పెట్టి వెళ్లి పోయారు. కొంత దూరం వెళ్లి పోయేసరికి ఆ దుండగుల్లో ఒకడికి చెయ్యి బాగా నొప్పి పుట్టడం ప్రారంభించ సాగింది. మిగతా వాళ్ళందరూ ఏమిటీ? ఎందుకిలా ఉన్నావు? అని అడగ్గా ఏమో! నా చేయంతా బాగా నొప్పిగా ఉంది, భుజం కూడా బాగా నొప్పి పుడుతుంది. దెబ్బలు నేను వాళ్ళని కొట్టాను కాని ఆ దెబ్బలన్నీ నాకే తగిలినట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఇంకొక ముగ్గురు, నలుగురు, కూడా వాళ్ళ అనుభవాలు ఇదే విధంగా చెప్పారు. ఆ గుంపు నాయకుడు మనం ఎప్పుడూ కూడా ఎవరినీ కొట్టలేదు. మొట్టమొదటిసారిగా ఇలా చాలా సేపు కొట్టాం. కాబట్టి బహుషా మనందరికీ నొప్పులు కలుగుతున్నాయి. ఏది ఏమైనా వాళ్ళందరినీ కొట్టడం మంచిదయింది. వాళ్ళు మన వ్యాపారాన్నిసర్వ నాశనం చేశారు కదా! మనం వాళ్లకి చక్కటి గుణ పాఠం నేర్పాము. ఇక చాలు! పదండి ! మనం నిశ్చింతగా  ఇక్కడ్నుంచి వెళ్లి పోదాం అని చెప్పి వాళ్ళంతా అక్కడ్నుంచి వెళ్లి పోయారు.

ముక్కుతూ మూలుగుతూ స్వామి నారాయణగారి శిష్యులు ఒకళ్ళనొకళ్ళు ఓదార్చుకోసాగారు. ఇలాగే వాళ్ళు అవస్థలు పడుతూ స్వామి నారాయణ గారి నివాసానికి చేరుకున్నారు. వారు ముక్కుతూ మూలుగుతూ ఉండగా, స్వామి నారాయణ గారు వస్తున్నారు అని విని అందరూ ఎంతో శ్రద్ధగా ఆయన రాక కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉండగా స్వామి నారాయణ గారు వచ్చారు. వాళ్ళంతా జరిగినదంతా ఏక కంఠంతో చెప్పారు. ఇదంతా విని స్వామి నారాయణ గారు ధర్మ ప్రచారానికి వెళ్ళుతున్నప్పుడు ఇలాంటి అడ్డంకులు, బాధలు, కష్టాలు తప్పకుండా వస్తాయి. అవన్నీ కూడా మీరు భగవంతుడి ప్రసాదం లాగానే భావించాలి. కర్తవ్యాన్ని మరిచి పోకుండా ముందుకు తీసుకు వెళ్ళుతూ ఉండాలి. అంతే కాని మన కర్తవ్యాన్ని మరిచి మన పని మానుకోన వద్దు అని చెప్పారు. అప్పుడు ఆయన శిష్యులు “ప్రభూ!, మళ్ళీ ఏ ముఖంతో ఆ గ్రామానికి మేము వెళ్తాం? మమ్మల్ని వాళ్ళు గుర్తు పడతారు కదా ! మా నుదుట ఉన్న నామాలు, మా తలపాగా, కంఠంలో ఉన్న తులసీ మాల ఇవన్నీ చూడగానే వాళ్ళు మళ్ళీ మా మీద దాడి చేస్తారు కదా!” అని అన్నారు.

దానికి స్వామి నారాయణ గారు , “అయితే వాటిని తొలగించండి. నామాలు చేరిపేయండి, తలపాగా తీసేయండి, తులసీ మాలలు కూడా మెడలోంచి తీసివేయండి అనగా వాళ్ళంతా ప్రభువు ఏం చెప్తున్నారో తెలియక గాభరా పడ్డారు. “అదేమిటి ప్రభూ! అలా చెప్తున్నారు?” అని అనగా ఆ ప్రభు ఇలా అన్నారు. “అవును ! ఈ తులసీ మాలలు, ఈ నామాలు, ఈ చిహ్నాలు ఉంటే ఏమిటీ లేకపోతే ఏమిటీ? దానివల్ల వ్యత్యాసమేమీ ఉండదు కదా! మనకు కావలసింది మన కర్తవ్యాన్ని నెరవేర్చుకోవడం, ధర్మ ప్రచారం చేయడం, ప్రజలను వ్యసనాలనుంచి విముక్తి చేసి మంచి మార్గంలోనికి తీసుకుని రావడమే కదా! అందువల్ల ఈ చిహ్నాలు ఉంటే ఏమిటీ? లేకపోతే ఏమిటీ  ? శుభ్రంగా అవన్నీ తీసివేసి మీరు ధర్మ ప్రచారానికి వెళ్ళండి” అని చెప్పారు.

ధర్మ ప్రచారం – మారిన పథకం

   ఈ విధంగా ధర్మ ప్రచారానికి వెళ్లి దెబ్బలు తిని తన దగ్గరకి వచ్చిన శిష్యులకి స్వామి నారాయణ గారు ధైర్య ప్రవచనాలు చెప్పారు. ఆ మాటలతో వారందరూ కూడా ఒక దృఢ నిశ్చయానికి వచ్చి, మళ్ళీ మామూలుగా ధర్మ ప్రచారానికి వెళ్లాలనే సంకల్పానికి వచ్చారు.అయితే ఈసారి వారి యొక్క ప్రణాళికని కొద్దిగా మార్చుకున్నారు. నుదుట ఉన్ననామాలు చెరిపి వేసుకుని,  కంఠంలో ఉన్న మాలలను తీసివేసి, వేషధారణ కూడా కొద్దిగా మార్చుకుని వారు మరల రెట్టింపు ఉత్సాహంతో ఒక దృఢ సంకల్పంతో ధర్మప్రచారం కొన సాగించడానికి గ్రామాలవైపు ప్రయాణం మొదలు పెట్టారు.

            ఇక్కడ పొగాకు వర్తకులు అందరూ కూడా చాలా సంతోష పడ సాగారు. ఆహా! ఎంత మంచి పని చేసాము! వాళ్ళందరినీ చావగొట్టి పంపించి వేశాము. బహుశా వాళ్ళంతా స్వామి నారాయణ గారి దగ్గరకి పరిగెత్తి  వెళ్లి ఉంటారు. ఇహ జన్మలో ఈవైపు వాళ్ళు రారు. మెల్ల మెల్లగా మన వ్యాపారాన్ని మళ్ళీ మనం పెంచుకోవచ్చును అని ఇలా వాళ్ళలో వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటున్నారు. అదే సమయంలో వాళ్ళలో కొంతమంది సాధువులు రావడం గమనించి, వారిలో ఒకడు లేచి అందరినీ పిలిచాడు. “రండి” , “రండి” అందరూ ఇక్కడకి రండి”, అని గట్టిగా అరిచాడు. వెంటనే అందరూ పరుగెత్తుకుని వచ్చి, “ఏమయింది?ఇంత ఆదుర్దాగా, గట్టిగా కేకలు పెడుతున్నావు?” అని అడిగారు. “చూడండి! ఆ సాధువులందరూ మళ్ళీ ఇక్కడకి వచ్చారు.” అని చెప్పగా వాళ్ళంతా అటు చూసి వీళ్ళందరూ మళ్ళీ ఎందుకు వచ్చారిక్కడికి? అని ఆశ్చర్య పోయారు. వారిలో ఒకడు ఈ సాధువులు వేరు, వీరి నుదుట నామాలు కాని, మెడలో మాలలు కాని లేవు. వీరి వేష ధారణా కూడా ఆ సాధువుల్లాగా లేదు అని తన అభిప్రాయాన్ని వివరించాడు. మరి కొంత మంది  ఏమో! వీళ్ళు వేషం మార్చుకుని వచ్చారేమో! అని అంటే అవవచ్చును! కాని పాత అలవాట్లు పోవు కదా! ఎప్పుడైతే వాళ్ళు పాత అలవాట్ల ప్రకారం ప్రవర్తిస్తూ ఉంటారో వాళ్ళ నిజస్వరూపం బయట పడుతుంది. అని మరొకడు ఇలా వాళ్ళందరూ వాళ్ళలో వాళ్ళు చర్చించుకోసాగారు. మెల్లగా నడుస్తూ వస్తున్న ఆ సాధువులు కూడా వాళ్ళలో వాళ్ళు గుసగుసలు చెప్పుకోసాగారు. బహుశా వీళ్ళు మనల్ని గుర్తు పట్టి ఉంటారేమో అని ఒకడు అంటే కాని ఇప్పుడు మనం దారి మళ్ళించి వేరే సందునుంచి వెళ్ళితే ఎలా ఉంటుంది? అని ఒకడంటే, ఇంకొకడు ఇలా మనం మార్గం తప్పించి సందులో వెళ్ళితే వాళ్లకి మనమీద అనుమానం రెట్టింపవుతుంది అని, ఇంకొక స్వామి ఇప్పుడు మనమేమీ మాట్లాడకుండా మన దారిన మనం వెళ్ళదామని  ఇంకొక స్వామి అంటూ ఇలా వాళ్ళలో వాళ్ళు తర్కించుకుంటూ ముందుకి నడవసాగారు. ఇలా బయల్దేరిన సాధు సమూహానికి అడ్డంగా పొగాకు వ్యాపారస్తులందరూ నిలబడ్డారు. దగ్గరకు వచ్చాక వారిలో ఒకడు “నమస్తే! , గురుదత్తుగారూ!”
“రాం !”  “రాం !” అని అంటూ పలకరించాడు . వెంటనే సాధువులందరూ కూడా “రాం,రాం” అని జవాబిచ్చారు. ఆ పొగాకు వర్తకుల్లో ఒకడు ధైర్యంగా ఏమిటీ సాధువుల్లారా! మీరు కూడా ఒక దమ్ము కొడ్తారా? మీరు మరి బీడీలు త్రాగుతారా? అని అనగా వారంతా “మేము ధూమ్రపానం అదీ చేయము” అని అన్నారు. వెంటనే ఆ ధూర్తుడు ధూమ్రపానం చేస్తే గోదానం చేసినంత పుణ్యం వస్తుంది కాబట్టి మీరందరూ కూడా ఈ గోదానాన్ని చేయవచ్చు కదా! ఏం ఫరవాలేదు ! మీరందరూ కూడా ఒక దమ్ము కొట్టండి అని అతను చాలా వెటకారంగా మాట్లాడాడు. సాధు మహారాజు, మేము దానం ఇస్తాము తప్ప దానం పుచ్చుకోము  అని అన్నాడు. ఆ ధూర్తుడు వెంటనే అయితే మీ ఉద్దేశ్యం ఏమిటీ? పొగాకు సేవించడం వల్ల మేము పాపాలు చేస్తున్నాము అని మీరు భావిస్తున్నారా?అని అడిగాడు. మేమంతా నరకానికి వెళ్ళతాం అని మీరనుకుంటున్నారా?అని ఇంకొకడు అన్నాడు. ఆ సాధు మహారాజు మాత్రం ప్రశాంతంగా నేనెవరినీ మీకు పాపం పుణ్యాల గురించి చెప్పడానికి? కాని ఒక్కటి మాత్రం నిశ్చింతగా చెప్పగలను. మీరు కనక ఈ వ్యసన మార్గంలో పడితే మీకు ఆరోగ్య హాని తప్పకుండా జరుగుతుంది అని. ముందు మనుషులు వ్యసనాన్ని పట్టుకుంటారు. తర్వాత ఈ వ్యసనమనే మృగం ఆ మనుష్యులని పట్టుకుంటుంది. వాళ్ళ రక్త మాంసాలన్నింటినీ పీల్చి వేసి వాళ్ళని సర్వ నాశనం చేస్తుంది. ముందుగా ఈ మనుష్యులు వ్యసనాన్ని సేవనం చేస్తారు. ఆ తర్వాత వాళ్ళు ఆ వ్యసనానికి సేవకులుగా, బానిసలుగా మారిపోతారు. ఇదే వ్యసనం యొక్క విజయానికి గుర్తు. ఈ వ్యసనమనే శత్రువు విజృంభించి మనుషులని బానిసలుగా మార్చి వేసుకుంటుంది. అయితే ప్రభువుయొక్క నామస్మరణ జపము అనే వ్యసనం మనల్ని తరింపజేస్తుంది. మనల్ని భగవంతునికి దగ్గరగా తీసుకు వెళ్ళుతుంది. అది మామూలు వ్యసనాలకి భిన్నంగా మంచి మార్గానికి తీసుకు వెళ్ళుతుంది. ఈ ప్రభువు యొక్క నామ స్మరణ వ్యసనము యొక్క దిశ మనలని మంచి మార్గం వైపు తీసుకు వెళ్ళుతుంటుంది నాయనా! అని చెప్పారు. ఇదంతా ఎంతో శ్రద్ధగా వింటున్నారు చుట్టుముట్టిన ఈ బీడీ కార్మీకులందరూ. అలా మెల్లగా వాళ్లకి నచ్చ జెప్పి ఆ శిష్య బృందం ముందుకు కదిలి వెళ్లి పోయింది.

కపట సాధువు యొక్క ఆశ్రయం

ఇలా ఆ స్వామి నారాయణ గారి శిష్య బృందం ముందుకు సాగుతూ, చీకటి పడుతున్న సమయానికి ఒక ఆశ్రమ ఛాయలోకి వచ్చారు. అక్కడ ఒక పెద్ద కుటీరం ఉంది. అక్కడికి వచ్చేసరికి అక్కడ ఉన్న కాపలాదారుడు వాళ్ళందరినీ ఆపి, ఆశ్రమ అధిపతి అయిన సాధువు దగ్గరకి తీసుకుని వెళ్ళాడు. ఆయన వారిని మీరంతా ఎవరు? ఎక్కడకి బయల్దేరారు? అని ప్రశ్నించాడు. వాళ్ళంతా మేము సాధువులం. దేశ సంచారం చేస్తూ ఉంటాము అని చెప్పాడు. “ఓహో!, అలాగా! అయితే మీరు స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులైతే కాదు కదా! అని గట్టిగా గద్దించి అడిగాడు. దానికి వాళ్ళు కొంతసేపు తటపటాయించి “కాదు” అని సమాధానం చెప్పారు. ఓహో! అలాగా! అయితే మీరు బ్రతికి పోయారు.ఎందుకంటే నా చేతిలో ఉన్న ఈ బలమైన లాఠిని మీరు చూస్తున్నారు కదా! ఈ లాఠీతో నేను వాళ్ళ కోసమే కాచుకుని కూర్చున్నాను అని చెప్పాడు. ఆ స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులలో ఒకడు ధైర్యం చేసి ఎందుకు మీరు స్వామి నారాయణగారి శిష్యుల్నికొట్టాలని చూస్తున్నారు? వారు  మీకేం ద్రోహం చేశారు? అని ప్రశ్నించాడు. ద్రోహం కన్నా నాకు వాళ్ళు ఎక్కువగా హాని చేశారు. ఎప్పుడు చూసినా ఉపదేశాలు ఇస్తుంటారు. చెడ్డ అలవాట్లు మానుకోండి పొగాకు త్రాగకండి. శుభ్రంగా ఉండండి అని ధర్మ పన్నాలు చెప్పుతూ ఉంటారు. అందులో ఒకడు నా దగ్గరకు వచ్చి  ఈ గంజాయి సేవించడం మానేయండి అని నాకు పెద్ద సలహా ఇచ్చాడు. ఈ గంజాయి సేవ వల్ల నీకు ప్రభువు యొక్క దర్శనం దొరకదు అని హిత బోధ చేశాడు. అప్పుడు స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులలో ఒకడు “మీరు ఇన్నేళ్ళుగా ఈ గంజాయి సేవనం చేస్తున్నారు కదా! మీకు మరి ప్రభు దర్శనం ఎప్పుడైనా ఒక్కసారైనా కలిగిందా?” అని ప్రశ్నించాడు. దానికి ఆ కపట సాధువు పక పకా నవ్వుతూ ఒక ప్రక్క గంజాయి పీలుస్తూ నేను గంజాయి సేవించడమే కాదు. ప్రజలందరిచేత కూడాగంజాయి సేవింప చేస్తుంటాను. నా అశ్రమానికి చాలా మంది వస్తుంటారు. మరి నా ఆశ్రమం ఎలా నడుస్తుందని అనుకుంటున్నావు నీవు? అటువంటిది ఈ మధ్య చాలా మంది ప్రజలు నా ఆశ్రమానికి రావడం మానేశారు. ఎందుకంటే ఈ స్వామి నారాయణగారి శిష్యులు వచ్చి ఈ ధర్మ ప్రవచనాలు ఇస్తూ వాళ్ళందరినీ కూడా ఈ వ్యసనం నుంచి విముక్తిల్ని చేయడంతో నావ్యాపారమంతా దెబ్బ తిన్నది అని చెప్పాడు. అయితే ఈ గంజాయి వల్ల మీకు ప్రభు దర్శనమయిందా? అని ఆ శిష్యుడు మళ్ళీ ప్రశ్నించాడు. ఇంతకీ నీవు గంజాయి సేవనం చేస్తావా? చేయవు కదా! మరి ఈ ప్రసక్తి నీకెందుకు?శివానంద్ ! వీళ్ళందరూ బాగా అలసి పోయి ఉన్నారు. వీళ్ళని లోపలకి తీసుకుని వెళ్లి భోజనాలు ఏర్పాట్లు చేయి అని తన శిష్యుడైనటువంటి శివానంద్ ని పిలిచి ఆజ్ఞాపించారు. శివానంద్ వచ్చి స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులందరినీ తనతో పాటు ఆశ్రమం లోనికి తీసుకుని వెళ్ళాడు. స్వామి నారాయణగారి శిష్యులందరూ శుభ్రంగా కాళ్ళు చేతులు కడుక్కుని భోజనానికి ఉపక్రమించారు.” అప్పుడే అక్కడకి వచ్చిన కపట సాధువు ఎంతో ఆదరపూర్వకంగా ,”అందరూ చక్కగా భోజనం చేయండి. శివానంద్! , వీళ్ళందరికీ మిఠాయిలు వడ్డించు అని చెప్పి, ఇటు తిరిగి వీళ్ళతో”స్వాముల్లారా! ఈ సారి మీకు ఆతిథ్యం ఇవ్వగలిగే స్థితిలో ఉన్నాను. మిఠాయిలు పంచగలిగే స్థితిలో ఉన్నాను. మరి కొన్నాళ్ళయ్యాక నా పరిస్థితి ఏమవుతుందో నాకు తెలియదు. కావాలంటే మీరు ౩,4 రోజులు ఇక్కడ సుఖంగా విశ్రమించ వచ్చును. ఆ స్వామి నారాయణ శిష్యులు కనక నా కంట పడితే వాళ్ళ బుర్ర రామకీర్తన పాడిస్తాను అని చెప్పాడు. ఈ మాటలతో స్వామి నారాయణ గారి శిష్యుల గుండె ఝుల్లుమంది. ఆ కపట సాదువుకి స్వామి నారాయణ శిష్యుల మీద చాలా కోపంగా ఉంది. అందరినీ మంచి మార్గంలో పెడితే ఏం లాభం? బ్రతుకు మూన్నాళ్ళ ముచ్చట కదా! ఉన్న మూడు రోజులూ హాయిగా తిని, త్రాగక ఆ సన్మార్గంలోనికి వస్తే ఏం లాభం? నా చేతికి దొరికితే వాళ్ళ భరతం పడతాను” అని చెప్పి అక్కడ్నుంచి వెళ్లి పోయాడు. అందరూ బాగా అలసి పోయి ఉన్నారేమో సుష్టుగా భోజనం చేసేసరికి వాళ్లకి నిద్ర ముంచుకొచ్చింది. అలవాటు చొప్పున “జై స్వామి నారాయణ” అని ఒక శిష్యుడు అనగానే అది విని ఆ కపట సాధువు ఉలిక్కి పడ్డాడు. “నా కర్ర ఏది?” “నా కర్ర ఏది?”అంటూ ఆగ్రహంతో ఊగి పోసాగాడు.  “ఓహో! అయితే మీరు స్వామి నారాయణ శిష్యులన్న మాట”! “ఇన్ని అబద్ధాలు చెప్తారా? ఆగండి! మిమ్మల్ని వదిలి పెట్టను. దేహశుద్ధి చేసి కాని వదిలి పెట్టను”. “కర్ర ఏది?”  “కర్ర ఏది?”, అని అంటూ ఆ చీకట్లో కర్ర కోసం వెతుక్కుంటూ అటూ-ఇటూ పరిగెత్త సాగాడు. ఇంతలో ఈ గల్లంతు విని స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు ఒక్క దాటున లేచి “బ్రతుకు జీవుడా” అని అనుకుంటూ పలాయనం చిత్తగించారు. అలా వాళ్ళంతా పారిపోయి ఊరి చివర తలదాచుకున్నారు. చలికి గడ గడా వణికి పోసాగారు. అమ్మయ్య! బ్రతికి బయట పడిపోయాం. కాని ఈ చలికి మన ప్రాణాలు పోయేటట్టుగా ఉన్నాయి. మళ్ళీ ఎక్కడైనా ఆశ్రయం దొరికేతే బాగుండును అని వాళ్ళు పరి పరి విధాలా ఆలోచిస్తూ అలాగే అక్కడే ఉండి పోయారు. ఈ విధంగా ధర్మ ప్రచారానికి వెళ్ళిన స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులందరికీ ఎదో ఒక రకమైన అనుభావాలు కలిగాయి. ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా వాళ్ళు మటుకు మారు వేషాలు వేసుకునో, ఏదో విధంగా వారి కర్తవ్యాన్ని వదలకుండా ధర్మ ప్రచారాన్ని సాగిస్తూ ఉన్నారు. దీనివల్ల ప్రజలలో , గ్రామ వాసుల్లో , పట్టణాలలో చాలా మార్పు వచ్చింది. వాళ్ళ౦తా వ్యసనాలకి దూరంగా ఉండ సాగారు.

 ఇదంతా గమనిస్తున్న సమయదేవత స్వామి నారాయణ గారి శిష్యుల దృఢ సంకల్పాన్ని  చూసి చాలా ఆశ్చర్య పోయింది. ఆహా! ఈ స్వామి నారాయణగారి ప్రభావం ఆయన శిష్యులమీద, ఈ సమాజం మీదఎంత బాగా పని చేస్తుందో! కేవలం “వ్యసనం నుంచి బయట పడండి”, “ మీ ఇల్లూ-వాకిలి ,పరిసరప్రాంతాలు శుభ్రంగా పెట్టుకోండి “ అనే ఈ రెండు సూత్రాలతో ఈగ్రామాన్నే కాకుండా అన్ని  గ్రామాలనీ, పట్టణాలనీ, ప్రజల్నీ చక్కగా మార్చేశారు కదా!” అని వాళ్ళలో వాళ్ళు తర్కించుకున్నారు. ఏదైనా మంచి పని చేయాలంటే దానికి విరుద్ధంగా పది రెట్లు, వంద రెట్లు అధికంగా అసుర శక్తులు విజ్రుంభిస్తుంటాయి. అయితే కార్య సాధకులైన స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు మొదట్లో కాస్త ధైర్యం కోల్పోయినా, స్వామి వారి ఆశీర్వాదంతో ఎన్నికష్టాలు వచ్చినా, అష్టకష్టాలు పడుతూ, దృఢ సంకల్పంతో తమ ధ్యేయాన్ని మరిచి పోకుండా సమాజసేవని వాళ్ళు వదిలిపెట్టలేదు కదా! ఇదే పరిస్థితి స్వామి నారాయణగారి అందరి శిష్యులకి సంభవించడం, వాళ్ళంతా దాన్ని ధైర్యంగా ఎదుర్కొని “సర్వస్య శరణాగతి” అనే ఒక మనస్తత్వంతో స్వామి నారాయణగారికి తమజీవితాలని అర్పించి నిజంగా ప్రజలందరినీ ఉద్ధరించారు కదా! అని సమయదేవత పరిపరి విధాలా అనుకుంటూ ఉండిపోయింది.