N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Tuesday, 23 June 2015

SwamiNarayan - Episode 49



విష్ణు యాగం – వర్తకుల కుట్ర ( తరువాయి భాగం – contd ...... )
ఆ వర్తక సమూహమంతా ముందే వారు సిద్ధం చేసుకున్న వాహనాల్లో దొంగతనంగా సేకరించిన మొత్తం ఆహార ధాన్యాలు, తినుబండారాలు, సమస్తం నిశ్శబ్దంగా నిశీధిలో చేరవేశారు. తర్వాత  మెల్లగా దేవ సరస్సు వైపు ప్రయాణం చేసి మెల్లగా తాము తెచ్చిన బియ్యము, గోధుమలు, జొన్నలు, గోధుమ పిండి, అన్ని రకాల పప్పులు, ఉప్పులు , అనేక రకాలైన తినుబండారాలైన జిలేబీలు, లడ్డులు వగైరా వగైరా అన్నింటినీ ఆ దేవ సరస్సులో పారవేశారు. వాళ్ళలో వాళ్ళు వికటాట్టహాసం చేసుకుంటూ ఛలోక్తులు, వ్యంగోక్తులు మాట్లాడుకుంటూ రేపు ఉదయం సూర్యుడు స్వామి వారి ఆత్మహత్యను, ఆయన మృత దేహాన్ని చూస్తాడు. ప్రజలంతా కూడా ఆయన ముఖం మీద ‘థూ’,‘థూ’ అని ఉమ్మేసే దృశ్యాన్ని కూడా రేపు ఉదయించే సూర్యుడు చూస్తాడు అని వాళ్ళు చాలా దుర్మార్గంగా మాట్లాడుకుంటూ వారి వారి ఇళ్ళకి వాళ్ళు వెళ్ళిపోయినారు. ఆ రోజు రాత్రి పాపం! ఆ వర్తకులకి నిద్రపట్ట లేదు. ఎప్పుడు తెల్లవారుతుందా!” “ఎప్పుడు మేము ప్రత్యక్షంగా ఈ తమాషా అంతా చూస్తామా!” అనే ఆలోచన్లతోటే ఆ రాత్రంతా గడిపారు.


మర్నాడు యథాప్రకారంగా ప్రజలందరూ వేల సంఖ్యలో వచ్చేసి వారంతా భోజనాలకి కూర్చోగా స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు, సేవకులు అంతా వచ్చి మామూలుగానే ఏమీ జరగానట్టుగానే వాళ్లకి విస్తళ్ళు పరిచి, మంచినీళ్ళు కూడా పెట్టి, మిగతా పదార్థాలన్నీ వడ్డిద్దామని వారు వంటగదిలోకి వెళ్ళారు. తెల్లవారగానే ఆ వర్తకుల సమూహమంతా ఈ తమాషా చూద్దాం అనే ఆత్రుతతో అక్కడకి వచ్చేశారు. వాళ్ళలో వాళ్ళు గుసగుసలు మాట్లాడుకోవడ మొదలు పెట్టారు. అవునూ ! ఇప్పుడు ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం! అక్కడ అందరూ విస్తళ్ళ ముందు కూర్చున్నారు కాని ఇక్కడ పాత్రలన్నీ ఖాళీగా ఉన్నాయి కదా! అని వాళ్ళలో వాళ్ళు నవ్వుకున్నారు.

అసలు జరిగిందేమిటంటే తెల్లవారగానే స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు యథాప్రకారంగా వంట చేయడానికి  వంట ఇంట్లో అడుగ్గుపెట్టారు. తదుపరి వాళ్ళు ఆ పాత్రల మీదనుంచి మూతలు తీయగానే ఆ పాత్రలన్నీ వెక్కిరిస్తున్నట్టుగాఉన్నాయి ఎందుకంటే అవన్నీ ఖాళీగా ఉన్నాయి. అంటే కాదు అక్కడ ఉన్న దాన్యాలన్నీ ఉప్పుతో సహా మాయమవడం గమనించారు. దానితో వాళ్ళందరికీ ఆశ్చర్యం వేసింది. అప్పుడే గంగాబాయి వచ్చింది. ఏం జరిగిందో తెలుసుకుని అదేమిటీ ? స్వామి నారాయణ గారి దర్బారులో అన్నీ ఉచితంగానే, అడక్కుండానే ఇస్తారు కదా ! వంటగదికి ఎప్పుడూ తాళాలు కూడా వేయరు కదా ! అలాంటిది ఈ భగవంతుడి దర్బారులో, ఈ వంట గదిలోకి వెళ్లి ధాన్యాలు, మిఠాయిలన్నీ ఎవరు దొంగతనం చేస్తారు? ఎవరికి అవసరం ఉంటుంది? అని అనుకుంటూ వాళ్ళలో వాళ్ళు తర్జన - భర్జనలు పడసాగారు. ఏం చేయాలో దిక్కు తోచని పరిస్థితిలో ఉన్నారు. అక్కడ మొదటి వరసలో కూర్చున్న వారందరూ కూడా గగ్గోలు పెట్టసాగారు. మేము ఇలా ఎంతసేపు విస్తళ్ళ ముందు కూర్చోవాలి? ఎందుకింత సేపు తీసుకుంటున్నారు వడ్డించడానికి? మాకు ఆకలికి పొట్టల్లో ఎలకలు గంతులు వేస్తున్నాయి. ఇలా ఖాళీ విస్తళ్ళవైపు, ఇంటికప్పు వైపు, నేలవైపూ చూస్తూ ఎంతసేపు కూర్చోవాలి? అంటూ వాళ్ళంతా గోల మొదలు పెట్టారు.

“మనుషుల నైజం విచిత్రంగా ఉంటుంది కదా ! అక్కలితో భోజనం లేకుండా చస్తున్న ప్రజలు ప్రతీ రోజు వస్తున్నారు, పంచ భక్ష్య పరమాన్నాలు భో౦చేస్తున్నారు. ఒక్కరోజు కొంచెం ఆలస్యం అయ్యేసరికి గగ్గోలు పెడుతున్నారు ఎంత విచిత్రంగా ఉంటుందో మానవుల స్వభావం !” అని సమయ దేవత , మిగతా దేవతలూ ఈ మనుషుల నైజానికి ఆశ్చర్య పడిపోయారు. అదేదో వాళ్ళంతా డబ్బులు ఇచ్చి భోజనం చేస్తున్నట్టుగా అదమాయి౦పులు, గద్దింపులు, కేకలు, ఇవన్నీ విని చాలా ఆశ్చర్య పొయారు.  అక్కడ విస్తళ్ళ ము౦దు కూర్చున్న ప్రజలంతా చాలా ఆశ్చర్య పోతున్నారు “ఇదేమిటీ? ఎప్పుడు ఇంత ఆలస్యం కాదే ! మరి ఈ రోజు ఎందుకింత ఆలస్యం అవుతుంది? ఏదో జరిగే ఉంటుంది, ఏవో కారణాలవల్లే  ఆలస్యం అయి ఉంటుంది” అని వాళ్ళలో వాళ్ళు తర్కి౦చుకోసాగారు.

ఇక్కడ గంగాబాయి, మిగతా అనుచరుల౦దరు ఏం చేద్దాం? పదండీ ! మనమందరమూ ప్రభుశ్రీ దగ్గరకి వెళ్ళదా౦, వెళ్లి ఏం జరిగిందో తెలుసుకుందాం. అయినా ఈ దొంగతనం చేసే అవసరం ఎవరికుంటుంది? ఇంత పెద్ద మొత్తంలో ఉన్నటువంటి సామగ్రి అంతా ఎలా మాయమైపోయి౦దబ్బా? ఎలా దొంగతనం చేశారు అని వాళ్ళలో వాళ్ళు తర్జన – భర్జనలు చేసుకు౦టు అందరూ కూడబలుక్కుని ప్రభుశ్రీ దగ్గరకి పరుగు పరుగున వెళ్ళారు.

ఒక భక్తుని ఆవేదన  
ఇలా వాళ్ళలో వాళ్ళు కూడబలుక్కుని స్వామి నారాయణ గారి దగ్గరకి వెళ్ళుతుండే సమయంలో స్వామి నారాయణ గారి ముఖ్య అనుచరుడొకడు ఎదురై ఏమిటీ అందరూ కట్టకట్టుకుని ఇంత హడావుడిగా పరిగెత్తుతున్నారు? ఏం జరిగింది? అని అడిగాడు. వాళ్ళు జరిగిందంతా చెప్పారు. అప్పుడు ఆయన “అవును! రాత్రి ఒక వ్యక్తి వంట ఇంటి వైపు వెళ్ళుతుండగా నేను  చూశాను. బహుశా అతనే దొంగతనం చేసి ఉంటాడేమో!” అని అంటుండగా అటువైపు ఒక వ్యక్తి వెళ్ళుతుండడం చూసి , “ఏమండీ ! ఒకసారి ఇలా వస్తారా?” అని ఆ వ్యక్తిని పిలిచాడు. ఆ వ్యక్తి దగ్గరకి రాగానే అతని ముఖం పరిశీలనగా చూసి రాత్రి ఇక్కడకి వచ్చింది మీరే కదా! మీరే తప్పకుండా ఈ దొంగతనం చేసి ఉంటారు, పదండి మీరు ప్రభుశ్రీ దగ్గరకి, అంటూ నాకేం తెలియదు , నేనేమీ దొంగతనం చేయ లేదు , నేను దొంగని కాను అని ఆయన ఎంత మొత్తుకున్నా, మొర పెట్టుకున్నా వినకుండా బలవంతంగా స్వామి నారాయణ గారి దగ్గరకి ఆ వ్యక్తిని తీసుకుని వెళ్ళారు. అందరూ స్వామి నారాయణ గారి దగ్గరకి వెళ్లి జరిగిందంతా వివరంగా చెప్పి “ప్రభుశ్రీ ! ఈ వ్యక్తే దొంగతనం చేశాడు రాత్రి నేను ఇతన్ని వంట ఇంటివైపు వెళ్ళుతుంటే చూశాను” అని చెప్పాడు అనుచరుడొకడు. అప్పుడు ఆ వ్యక్తి “ప్రభుశ్రీ ! నేను దొంగని కాను. నేను ఎలాంటి దొంగతనం చేయలేదు” అని మొర పెట్టుకున్నాడు. అక్కడ సమూహంలో ఉన్నవాళ్ళంతా మరి నీ చేతుల్లో ఆ మూట ఏమిటీ? అందులో ఏం దాచుకున్నావు?చూపించు అనగా ఆ వ్యక్తి కాస్త తటపటాయించాడు. “ఆ ! ఎందుకు చూపిస్తాడు? ఎక్కడో దొంగతనం చేసి వచ్చి ఉంటాడు. నీవు కనుక దొంగతనం చేయకపోతే ఎందుకు భయపడుతున్నావు? నిజంగా నీవు దొంగవి కాకపొతే ఎందుకు గాభరా పడుతున్నావు? నీ చేతిలో ఏముంది? ఆ మూట విప్పి చూపించు”, అంటూ అందరూ గట్టిగా అతన్ని అదమాయించారు. అప్పుడు అతను ప్రభుశ్రీ పాదాలమీద మోకరిల్లి “ప్రభుశ్రీ ! నేను దొంగని కాను. చాలా బీదవాడిని. నా తాహత్తు కొద్ది ఇక్కడ జరుగుతున్న యాగానికి , జరిగే అన్నసంతర్పణకి కొంత ప్రసాదాన్ని మీకు సమర్పించుకోడానికి తెచ్చాను” అని ఎంతో వినయంగా తానూ తెచ్చిన వస్త్రపు మూటను విప్పగా అందులో రొట్టెలు కనిపించాయి.

స్వామి నారాయణ గారి భక్తుడు పాపం నానా రకాలుగా కళ్ళ నీళ్ళ పర్యంతమై ప్రభుశ్రీ ! నేను పేదవాడినన్నది వాస్తవమే !  కాని దొంగని మాత్రం కాను.”  అని తానూ తెచ్చిన ప్రసాదాన్నిచూపించాడు. మీ చరణాల ముందు ఈ ప్రసాదాన్ని సమర్పించాలని నా శక్త్యానుసారం నేను ఇది తీసుకుని వచ్చాను స్వామీ ! అంతే కాని నేను దొంగని కాను అని ఎంతో బాధతో పదే పదే వాళ్ళందరికీ చెప్పాడు. అంతా విన్నాక స్వామి నారాయణ గారు ఇంతకీ ఏం జరిగింది? ఏం దొంగతనం జరిగింది? అని అడిగారు. వెంటనే అందరూ కలిసి ఏక కంఠంతో ప్రభుశ్రీ ! రాత్రి వంట ఇంట్లో ఉన్నధాన్యాలు, పదార్థాలన్నీ మాయమైపోయాయి. ఇతనే అవన్నీ దొంగిలించాడు. జనమంతా అక్కడ భోజనాలకి ఎదురు చూస్తున్నారు. రాత్రి ఇతను ఇక్కడకి రావడం నేను చూశాను , ఇతనే దొంగ అని పదే పదే స్వామి నారాయణ గారికి చెప్పారు. అంతా విన్న స్వామి నారాయణ గారు తన పాదాల చెంత కూలబడి ఉన్న భక్తుణ్ణి రెండు చేతులతో లేవ దీసి అక్కడ ఉన్న అనుచరుల౦దరినీ ఉద్దేశించి ఇతను దొంగ కాదు. ఇతను అసలు దొంగతనమేమీ చేయలేదు. పదండి ! చూద్దాం ! అసలేమి జరిగిందో ! అని అంటూ అందరూ వంట గదివైపు వెళ్ళుతూ అతన్ని కూడా మాతోపాటు రండి అని తీసుకుని వెళ్ళారు. బయట వర్తకులంతా సంతోష పడి పోతున్నారు. లోపల జరుగుతున్న హడావుడి, బయట కూర్చున్న జనాల అసహనం అన్నీ వింటూ వాళ్ళు మహా సంతోష పడిపోయారు. ప్రజలనుంచే దానం తీసుకుని ప్రజలకే ఈయన అన్నదానం చేస్తున్నాడు. ఏముంది దానిలో గొప్పతనం? ఇప్పుడు అన్నీ బయట పడతాయి కదా ! ఈయనకి జరగబోయే అవమానాన్ని త్వరలోనే చూడబోతున్నాం అని మహా ఉప్పొంగిపోతున్నారు. 

భావ శుద్ధి

స్వామి నారాయణ గారు మెల్లగా వంట గదిలోకి వెళ్ళారు. అక్కడ పాత్రలన్నీ ఖాళీగా ఉండి వాళ్ళందరినీ వెక్కిరిస్తున్నట్టుగా ఉన్నాయి. ఆయన ఆ నూతన వ్యక్తి వైపు చూసి “నాయనా ! నీ పేరేమిటీ?” అని అడిగారు. దానికి ఆ నూతన వ్యక్తి  “ప్రభుశ్రీ ! నా పేరు గోవిందుడు" అని చెప్పాడు.

“గోవిందుగారూ ! మీరు ఈ రోజు ఈ ప్రసాదాన్ని పవిత్రమైన మనస్సుతో తెచ్చారా?” అని స్వామి నారాయణ గారు ప్రశ్నించారు.

దానికి గోవిందుడు ‘’ప్రభుశ్రీ ! నేను మీకు ప్రసాదం చూపించగలను కాని నా భావనలు మీకెలా చూపించగలను?” అని  బదులిచ్చాడు.

స్వామి నారాయణ గారు మీ భావనల్ని కూడా మీరు మా అందరికీ చూపించ దలచుకున్నారా?” అని ప్రశ్నించారు.
అక్కడ చేరిన స్వామి నారాయణ గారి అనుయాయులందరూ కూడా “ఏం జరుగుతుందా!” అని చాలా ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు.. ఏం జరుగుతుందో వాళ్లకి ఏమీ అర్థం కాలేదు. బయట ఉన్న ఆ వర్తకులందరికీ కూడా ఈ తమాషా ఏమిటో అర్థం కాలేదు. స్వామి నారాయణ గారు “నాయనా ! నీ ఆలోచనలు, నీ  భావనలు పవిత్రంగా ఉన్నాయి” అని చెప్పావు కదా ! నీవొక పని చేయి. “నీవు తెచ్చిన ఈ రొట్టెలని చిన్న చిన్న ముక్కలుగా చేసి ఒక్కొక్క ముక్క ఈ ఖాళీ పాత్రలన్నింటిలో వేయి” అని చెప్పారు. అక్కడ ఉన్న జన సమూహమంతా వింతగా చూస్తున్నారు. అతను ప్రభుశ్రీ నామం తీసుకుంటూ తన దగ్గర ఉన్న ప్రసాదాన్ని ముక్కలు ముక్కలుగా చేసుకుంటూ అన్ని ఖాళీ పాత్రలలో ఒక్కొక్క ముక్క స్వామి వారు చెప్పినట్టుగానే ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో వేసి , అతను ప్రభుశ్రీ దగ్గరకి వెళ్లి నిలబడి పోయాడు. అప్పుడు స్వామి నారాయణ గారు అందరివైపు చూస్తూ “ఇంక ఆలస్యం అక్కరలేదు. అక్కడ ఉన్న పాత్రలన్నీ తీసుకుని బయట కూర్చున్న జనాలకి ప్రసాదం పంచండి. మన ఆలోచనలు, మన భావనలు ఎప్పుడైతే పరిశుద్ధంగా ఉంటాయో వాటికి ఎంతో మహత్తు ఉంటుంది. కాబట్టి మీరేమీ సందేహించకుండా నేను చెప్పిన పని ఆరంభించండి” అని ఆయన సెలవిచ్చారు. దానికి సరే అని చెప్పి అందరూ చాలా వింతగా, చాలా ఆశ్చర్యంగా స్వామి వారు చెప్పినట్టుగానే ఆదేశాన్ని పాటించడానికి ఉద్యుక్తులైనారు.

పవిత్రమైన ఆలోచనలు, భావనల యొక్క ప్రభావం

“గోవిందుడు పరిశుద్ధమైన భావనతో ఈ ప్రసాదాన్ని తెచ్చాడు కనుక ఈ రోజు అందరూ విందు భోజనాలు చేసే వెళ్లతారు. ఒక్కళ్ళు కూడా ఆకలితో ఈ మంటపాన్నుంచి బయటకి వెళ్లరు. కాబట్టి మీరు నిరభ్య౦తర౦గా, నిస్సంకోచంగా మీ పని ప్రారంభించండి’’ అని చెప్పగా వాళ్ళందరూ ఆ పాత్రలన్నింటినీ వంట ఇంట్లోకి తీసుకుని వెళ్లి తమ పనిని ప్రారంభించడానికి ఉద్యుక్తులయ్యారు. వారు ఆ ఖాళీ పాత్రలపైన ఉన్న మూతలు ఒక్కొక్కటి వడ్డించడానికి తీస్తుండగా ఆ పాత్రలో ఉన్న పదార్థాలన్నీనిండుగా పైదాకా కనిపించాయి. ఒక దాంట్లో వరి అన్నము, ఒక దాంట్లో చపాతీలు , ఒక దాంట్లో లడ్డులు,ఇంకొక దాంట్లో పాయసము, ఈ విధంగా అన్ని పదార్థాలు కూడా అక్కడ ప్రత్యక్షంగా అన్ని పాత్రల్లో వారికి కనిపించాయి. ఇదంతా గమనిస్తున్న అ వర్తక సమూహం అంతా చాలా ఆశ్చర్య పడిపోయినారు.

ఆ వడ్డించే వాళ్ళు కూడా చాలా ఆశ్చర్యంగా స్వామి వైపు చూసి భక్తి భావంతో నమస్కరించారు. అప్పుడు గోవిందుడు చేతులు జోడించి స్వామి నారాయణ గారి దగ్గరకి వచ్చి, “ప్రభూ ! మీరు నా గౌరవాన్ని నిలబెట్టారు. నేను దొంగననే కళంకాన్ని తీసి వేశారు. నా నిర్దోషిత్వాన్ని మీరు నిరూపించారు. స్వామీ ! లేక పొతే నేను ఈ సంఘంలో తల ఎత్తుకుని ఎలా తిరిగేవాడిని? “దొంగా”, “దొంగా” అని అందరూ అంటుంటే నేనెలా భరించ గలిగేవాడిని? నాకు మీరు ప్రాణాన్ని దానం చేశారు” అని ఎంతో వినయంతో అన్నాడు. దానికి స్వామి నారాయణ గారు నవ్వుతూ మనకి భావనలు ఎప్పుడు పరిశుద్ధంగా ఉంటాయో, ముఖ్యంగా ఆ సందర్భంలో భోజనాలకి లోటు అనేది ఉండదు. భోజనాలు అక్షయంగా ఉంటాయి. అందుకనే మానవులందరూ కూడా తమ భావనల్ని పరిశుద్ధంగా, స్వచ్చంగా పెట్టుకోవాలి. అక్కడ పంక్తుల్లో కూర్చున్న వాళ్ళందరికీ ఘుమ ఘుమ వాసనలు రాసాగాయి. వడ్డించే వాళ్లకి వడ్డించే పాత్రలు తీసుకుని వస్తుంటే ఎంతో ఉత్సాహంగా అనిపించింది. ఆ రోజు భోజన పదార్థాలన్నీ చాలా రుచిగా ఉన్నాయి. ఆ రోజు అక్కడ భోజనానికి వచ్చిన వాళ్ళంతా సంతృప్తిగా భోజనం చేసి  స్వామి వారి కీర్తిని పొగడుతూ అక్కడనుంచి ఆనందంగా వెళ్లి పోయినారు. ఇదంతా గమనిస్తున్న సమయ దేవత ఆహా ! మన ఆలోచనలకి ఎంత శక్తి ఉంది ! ఎప్పుడైతే మన ఆలోచనలు నిష్కల్మషంగా, నిర్మలంగా , స్వచ్చంగా, పరిశుద్ధంగా ఉంటాయో వాటి యొక్క ప్రభావం ఎలా ఉంటుందో మనం ఈ రోజు ప్రత్యక్షంగా చూశాం కదా ! కాబట్టి మనం ఎప్పుడూ కూడా మన ఆలోచనలని పరిశుద్ధంగా పెట్టుకోవాలి అని ఈ చిన్న వృత్తాంతంతో నిరూపించారు కదా ! ఆహా ! ఏమి సమయస్ఫూర్తి ! అంటూ మిగతా దేవతలందరూ కూడా సామి నారాయణ గారిని వేనోళ్ళ స్తుతించారు. ఈ విధంగా కథ సుఖాంతమైంది.

అక్కడ వర్తకులు సిగ్గుతో చితికి పోయినారు. వారికి ఏం జరిగిందా అన్నది అర్థం కాలేదు. స్వామి నారాయణ గారు కేవలం సామాన్య మానవుడు. అతను వ్యాపారం చేస్తున్నాడు. ప్రజల దగ్గర్నుంచి తీసుకున్న వస్తువులనే వారికి అన్నదాన రూపంలో ఇస్తున్నాడు అని మేము భావించాము. కాని ఈ రోజుతో మేము పొరబాటు పడ్డామని గ్రహించాము. మొత్తం తినుబండారాలన్నీ, భోజన సామగ్రి అంతా ఆ సరస్సులో మేము వేసినప్పటికీ కూడా ఆ స్వామి నారాయణ గారి భక్తుడు పవిత్ర భావంతో తెచ్చిన ప్రసాదాన్ని అన్నీ ఖాళీపాత్రల్లో చిన్నచిన్న ముక్కలు వేయగానే అవన్నీ కూడా తినుబండారాలుగా ఎలా మారిపోయాయి? అవి ఎంత వడ్డిస్తున్నా తరగకుండా అక్షయ పాత్రల్లాగా అయిపోయాయి అని అనుకుంటూ వాళ్ళు పశ్చాత్తాప పడ్డారు.