N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Monday, 29 June 2015

SwamiNarayan - Episode 50

హీరాబాయి
ఈ విధంగా దిగ్భ్రాంతి చెందిన ఆ వర్తకులందరికీ మనశ్శాంతి లేకుండా పోయింది.ఈ అద్భుతం ఎలా జరిగిందా అని వాళ్ళలో వాళ్ళు తర్కి౦చుకోసాగారు. ఎదురుగుండా అంత మహిమ జరిగినా వాళ్ళు ధూర్తులు కాబట్టి ఆ స్వామి నారాయణ గారిని అర్థం చేసుకోలేకపోయారు. వారికి స్వామి నారాయణ గారి పట్ల అమితమైన ద్వేషభావం కలిగింది. ఆ వర్తకులందరూ కూడబలుక్కుని స్వామి నారాయణ గారికి ఎలాగైనా భంగపాటు కలిగించాలని ఈ విధంగా ఆలోచించారు. “ఎంతటి పురుషులకైనా, ఎంతటి మహాత్ములకైనా స్త్రీ వ్యామోహం తప్పకుండా ఉంటుంది. అందుకని మనం ఈ ఊళ్ళో వేశ్యగా ప్రసిద్ధికెక్కిన  హీరాబాయి సహాయం తీసుకుందాం. ఎలాగైనా సరే ఆమెని స్వామి నారాయణ గారి మీద ప్రయోగించి ఆ తర్వాత ఆయన పతనాన్ని చూసి మనం ఆనందిద్దాం” అని వారంతా కలిసి ఏకగ్రీవంగా తీర్మాని౦చుకుని బాగా మద్యపానం సేవించి హీరాబాయి ఇంటికి వెళ్ళారు.



ఆ రోజు హీరాబాయి భగవంతుడ్నిఉద్దేశించి ఒక పాట పాడుతూ నృత్యం చేయసాగింది. ఆమె కర్ణాకర్ణిగా శ్రీ స్వామి నారాయణ గారి గురించి విన్నది. కొంచెం ఆధ్యాత్మిక స్వభావం ఉండడం వల్ల ఆవిడ భగవంతుడ్ని ఉద్దేశిస్తూ “ఓ ప్రభూ! నా జీవితం, నా ప్రాణం రెండూ కూడా నీకే అర్పిస్తున్నాను. నా జీవితం అంధకారంలోనే ఉంచుతావో లేక వెలుగులోకి తీసుకుని వెళ్తావో అది నీవే నిర్ణయించాలి” అని పాడుతూ నృత్యం చేయగా వారందరూ చప్పట్లు కొడుతూ, “ఆహా! ఎంత బాగా పాడావు ! ఎంత బాగా నాట్యం చేశావు !” అని నానావిధాలుగా పొగడ సాగారు. కాని ఎంత సేపటికీ వాళ్ళు అక్కడనుంచి కదలకపోవడంతో హీరా బాయి పిన్ని గారు వారి దగ్గరకి వచ్చి, “ఏమిటీ ఈ రోజు మీరు ఇక్కడ్నుంచి వెళ్లాలని అనుకోవడం లేదా? ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నారేమిటీ?” అని ప్రశ్నించింది. అంతే కాకుండా “మీరు ఎంత సేపైనా ఉండవచ్చును. డబ్బుంటే చాలు. మా హీరా ఎంతసేపైనా పాడుతుంది, నృత్యం చేస్తుంది.” అని చెప్పింది.

ఆ ధూర్తులు "మాకు డబ్బుకేమీ లోటు లేదు. కాని మా మనస్సంతా అశాంతిగా ఉంది. ఆ అశాంతిని ఎలా పోగొట్టు కోవాలో తెలియక ఇక్కడకి వచ్చాం” అని సమాధానం చెప్పారు.

ఆ సమాధానం విన్నాక హీరాబాయి పిన్నిగారు హీరాబాయి దగ్గరకి వచ్చి “వీళ్ళంతా గొప్ప ధనవంతులు, వీరికి ధనానికి ఏమీ లోటు లేదు. వీళ్ళకి మనస్తాపం కలిగిందంటే దానికి ఏదో పెద్ద బలమైన కారణం ఉండే ఉంటుంది. బహుశా ఎవరైనా వీళ్ళకన్నా మంచిపనులు చేస్తుంటే చూసి తట్టుకోలేక బాధ పడుతూ ఉన్నారేమో అని ఇద్దరూ మాట్లాడుకుని పకపకా నవ్వుకోసాగారు. పిన్ని గారికి వత్తాసుగా హీరాబాయి కూడా “అవును, అవును, జనమంతా గొప్పగా చెప్పుకుంటుంటే అది విని వీళ్ళు బాధ పడ్తున్నారు” అని ఇద్దరు కలిసి ఇంకా పగలపడి నవ్వసాగారు. ఆ ధూర్తుల్లో ఒకడికి వీళ్ళ నవ్వు చూసి బాగా కోపం వచ్చింది. “నవ్వండి”! “బాగా నవ్వండి !” అవును నిజమే. వాళ్ళ దగ్గరనుండే దానాలు తీసుకుని, అన్నదానాలు చేసి వారిచేత “వా ! వా!” అనిపించుకుంటున్న ఆయన గురించే మాట్లాడుతున్నాను. సముద్రంలో ఎన్ని నీళ్ళున్నాయో అంత దుఃఖం మాలో ఉంది ఆయన్ని తలుచుకుంటే” అని బదులిచ్చారు.

”ఓహో! అదా సంగతి !” భగవాన్ స్వామి నారాయణ గారి గురించా మీరు ఇంత అసూయాద్వేషాలతో ఉన్నారు ! నేను కూడా ఆయన గురించి విన్నాను. కాని ఆయన దర్శనభాగ్యానికి మాత్రం  నోచుకోలేదు" అని చెప్పింది.

దానికి వెటకారంగా “ఆ ! వెళ్ళు! వెళ్ళు!” "నీవు కూడా ఆయన దర్శనానికి వెళ్ళు. అక్కడ ఉన్నజనమంతా నిన్ను రాళ్ళతో కొట్టి తరిమేస్తారు, ఆయన దగ్గరకి కూడా నిన్ను రానీయరు. ఆయినా నీ దగ్గర ఏమున్నది ఆయనకి ఇవ్వడానికి?” అని అన్నారు.

దానికి సమాధానంగా  “మేము ఎందుకు వెళ్ళకూడదు?మేము మనుష్యులం కామా? మమ్మల్ని ఎందుకు రానీయరు?” అని ప్రశ్నిస్తూ గట్టిగా గదమాయించి అడిగేసరికి అతను “అవును మీ ఇద్దరికీ ఏం భేదం లేదు. నీవు మా దగ్గర్నుంచి డబ్బులు దోచేస్తావు , మాచేత “వా ! వా !” అని పొగిడించుకుంటావు. ఆయనేమో ప్రజల దగ్గర్నుంచి డబ్బులు దోచుకుని, వాళ్ళచేతే “వా ! వా !” అని పొగిడించుకుంటాడు. మీ ఇద్దరిలో ఒక భేదం కూడా  ఉంది. ఆయన తన వాక్చాతుర్యం తో తన లోపాలన్నీ కప్పుకుంటాడు. జనమంతా  ఆయన్ని పవిత్రుడు అని అనుకుంటారు. ఆ పవిత్రత ముసుగులో ఉంటుంది కాబట్టి ప్రజలకి ఆయన సంగతి తెలియదు కాని నీవేమో పరదాలేకుండా, ముసుగు లేకుండా నీ శరీరాన్నే అమ్ముకుని బ్రతుకుతుంటావు కాబట్టి అందఱు నిన్ను ‘పతిత’ అంటారు. ఆయన్ని మాత్రం అందఱు ‘పవిత్రుడు’ అని అంటారు. ఆయన గొప్ప గొప్ప ధనవంతుల దగ్గరకే వెళ్తాడు. బోలెడంత డబ్బు గ్రహిస్తాడు. అయన నీ దగ్గరకి రాడు, నిన్ను దగ్గరకి రానీయడు. నీవు ఆయనకి ఏం సమర్పించుకోగలవు? ఐశ్వర్యాలను ఈయగలవా? పోనీ నీ శరీరాన్ని అర్పించుకోగలవా?అంటూ ఎద్దేవా చేశారు. నీకు ఈ జన్మలో ఆయన దర్శనం కలగదు. అయినా నీవు ఆయన్ని దర్శించుకోవాలి అని అనుకుంటే వెళ్ళు, ప్రయత్నం చేయి. నిజమేమిటో  తేటతెల్లమై పోతుంది’’ అంటూ మాట్లాడి, ఆమెను రెచ్చగొట్టి అక్కడనుంచి ఆ వర్తకులు వెళ్ళిపోయారు. వాళ్ళలోవాళ్ళు ఎలాగైతేనేం ‘నిప్పురవ్వ’ రగిలించాం అంటూ వికటాట్టహాసం చేసుకున్నారు. అందులో ఇంకొక వర్తకుడు “అవును మనం రగిలించిన నిప్పురవ్వ నుండి భగభగా మంటలు వస్తాయి, ఆ మంటల్లోనే స్వామి నారాయణ భస్మమవ్వక  తప్పదు”అనుకుంటూ వాళ్ళలో వాళ్ళు నవ్వుకో సాగారు.

వాళ్ళంతా అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాక హీరాబాయి మొట్టమొదటి సారిగా చాలా తీవ్రంగా ఆలోచించ సాగింది. నా జీవితం ఏమిటీ? భగవాన్ శ్రీ స్వామి నారాయణ గారు నా జీవితంలో ఉన్న అంధకారాన్ని పటాపంచలు చేస్తారా? ఆయన నాకు దర్శనమిచ్చి ఉద్ధరిస్తారా?  లేదా ? అని పరిపరివిధాల తన మనస్సులో తర్కించుకుంటూ మెల్లగా గాఢ నిద్రలో ఉన్న పిన్నిగారిని వదిలి శ్రీ స్వామి నారాయణ గారి దర్శనానికి నిశిధిలో బయలుదేరి వెళ్ళింది.

మధ్య రాత్రి మెలకువ వచ్చిన హీరాబాయి గారి పిన్ని గారికి తన ప్రక్కనే పడుకున్నహీరాబాయి కనిపించ లేదు. ఎక్కడకి పోయింది? అని ఆలోచించుకుంటూ “హీరాబాయి”, “హీరాబాయి” అని గట్టిగా పిలుస్తూ ఇల్లంతా వెతికింది కాని హీరాబాయి కనిపించ లేదు. అదేమిటబ్బా!  ఇంత రాత్రి పూట ఒంటరిగా ఎక్కడకి వెళ్ళింది అని ఆవిడ గాభరా పడసాగింది. అన్ని గదులు వెతికినా హీరాబాయి ఎక్కడా కనిపించ లేదు తలుపులు బార్లా తెరచి ఉన్నాయి. అక్కడ నిరంతరమూ వేలాది మంది స్వామి నారాయణ గారు చేస్తున్న అన్నదాన కార్యక్రమానికి ధారాళంగా, విరివిగా అన్న సామగ్రి బళ్లమీద వస్స్తూనే ఉన్నాయి. ఆ రాత్రంతా స్వామి నారాయణ గారి అనుచరులు ఆ బళ్ల కొద్ది వస్తున్న ఆ గోధుమలని, జొన్నల్ని, మిగతా ద్రవ్యాలని, గోధుమ బస్తాలన్నీ ఒక చోట, జొన్నల బస్తాలన్నీ ఒక చోట ఈ విధంగా వాటి వాటి స్థానాల్లో బళ్ల నుంచి దింపి పెట్టె హడావుడిలో ఉన్నారు. ఇన్ని వేల మంది మరి భోజనానికి నిరంతరం వస్తున్నప్పుడు ఈ గోధుమలన్నింటినీ గోధుమ పిండిగా, జోన్నలన్నింటినీ జొన్నల పిండిగా విసరాలి అంటే ఆ పని చేయడానికి ఎంతో మంది మనుషులు అవసరమవుతారు. 

అందుకనే వారందరూ కూడా స్వామి నారాయణ గారి అనుయాయులనందరినీ, ముఖ్యంగా మహిళల్ని పిలిచి ఎవరెవరికీ ఈ గోధుమల్ని గోధుమ పిండిగా విసరాలని ఆలోచన ఉందో అలాంటి వారందరినీ పిలిచి ఈ బస్తాలలో ఉన్న గోధుమలని వంతులవారిగా పంచడమూ, అలాగే జోన్నలున్న బస్తాలని వేరే మహిళలకి ఇవ్వడమూ, అవన్నీ వాళ్ళు బళ్ల మీద ఇంటికి తీసుకుపోవడమూ, వాటిని పిండిగా విసిరి మరల వారికి అప్పగించడము, ఇదంతా నిరంతరమూ జరిగిపోతూ ఉంది. అంతా చక్కగా ఒక క్రమశిక్షణతో, సేవాభావంతో ఈ పనులన్నీ చేస్తూ ఉన్నారు.  

ఇక్కడ హీరాబాయి పిన్ని గారు “హే   భగవాన్ ! మీరే ఆ హీరాబాయిని రక్షించాలి. ఇంత రాత్రి పూట ఒంటరిగా వెళ్ళిపోయింది ఆ హీరాబాయి అని పరి పరి విధాలా ప్రార్థిస్తుండగా హీరాబాయి నెమ్మదిగా వచ్చింది. హీరా ఏమిటీ నీవు నాకేమీ చెప్పకుండా ఇంత అర్ధ రాత్రి ఎక్కడకి వెళ్లావు? నేనెంత గాభరా పడ్డానో తెలుసా? అని అంది. హీరాబాయి శాంత స్వరంతో పిన్నీ ! నేను ప్రభుశ్రీ దర్శనం కోసం వెళ్లాను. పిన్నీ ! మనం కూడా భగవంతుని మీద నమ్మకం పెట్టుకుంటాం కదా ! భగవంతుని బొమ్మను పెట్టుకుని పూజలు చేస్తుంటాం కదా! అవును పూజలన్నీ చేసుకున్నాకే మనం పనులన్నీ మొదలు పెడతాం కదా! నాకు కూడా దేవుని మీద భక్తి-శ్రద్ధలు ఉన్నాయి అని అంది. ఆ నమ్మకం మీదే నేను ప్రభుశ్రీ దర్శనం చేసుకోవడానికి వెళ్లాను. కళ్ళనుండి అశ్రువులు కారుతుండగా హీరా పిన్నీ ! నిజమే వ్యాపారంలో మనం మన శరీరాన్ని అమ్ముకుంటాము. శరీరం అపవిత్రం కావచ్చును. కాని మన హృదయాలు భగవంతుని మీద

పవిత్ర భావంతోనే నింపుకుంటాం కదా !  మరి  మన శరీరాలలో హృదయం పవిత్రంగా ఉండదా పిన్నీ? అని ఆవిడ ఎంతో ఆవేదనతో చెప్పుకుంది. అదే భావనతో నేను ప్రభుశ్రీని చూడడానికి వెళ్లాను కాని .. . . .
కాని అని అంటున్నావు అక్కడ ఏం జరిగిందసలు? నిన్నేవరైనా ఏమన్నా అన్నారా? నిన్ను రానివ్వ లేదా? నిన్నేవరైనా అడ్డగించారా? అని అడిగింది.
దానికి సమాధానంగా హీరాబాయి లేదు పిన్ని, నన్నెవరూ అడ్డగించ లేదు.
మరి ఏమిటీ ప్రభుశ్రీ నిద్రపోతున్నారా?  పిన్నీ ! నీకు తెలియనిదేముంది? భగవంతుడు మరియూ సైతాన్ నిద్రపోరు కదా ! సైతాన్ అహర్నిశలూ అందరినీ సర్వ నాశనం చేయడానికి ఆలోచిస్తూ నిద్ర పోడు. భగవంతుడు అందరూ సుఖంగా ఉండాలి, మంగళప్రదంగా ఉండాలి అని అహర్నిశలు భక్తుల గురించి ఆలోచిస్తూ నిద్ర పోడు. పిన్నీ ! ఉత్త శ్రద్ధ ఉంటె సరిపోదు. ప్రభుశ్రీ దర్శనం కావాలంటే కొంత నిరీక్షణ తప్పదు. ఎంతో కొంత పుణ్యం మనం చేసి ఉండాలి. ఇంట వరకు మన జీవితంలో ఎటువంటి సేవ చేయ లేదు.ఎటువంటి పుణ్యాన్ని కూడా మనం సంపాదించుకోలేదు. అందుకని పిన్నీ ! మనం కూడా ఎంతో కొంత సేవ చేయాలి అనే భావన నాకు కలిగింది. మనం కూడా ఈ సేవా కార్యంలో పాల్గొందాం. గోధుమల్ని తెచ్చుకుని వాటిని పిండిగా విసిరి ఆ గోధుమ పిండిని స్వామి నారాయణ గారి ఆశ్రమానికి సమర్పిద్దాం. మరి రోజు కొన్ని వేల మంది భోజనానికి, అన్నదానం కోసం వస్తున్నారు కదా ! ఇంతమందికి రొట్టెలు చేయాలంటే చాలామంది సేవకులు చేస్తున్నారు. గోధుమల్నికొంతమంది, జొన్నల్ని కొంత మంది వారి ఇళ్ళకు తీసుకు వెళ్లి పిండిగా విసిరి మళ్ళీ ఆశ్రమానికి సమర్పిస్తున్నారు. మనం కూడా వెళ్లి ఆ గోధుమల్ని తెచ్చుకుందాం అని ఎంతో ఆర్తిగా చెప్పింది. పిన్నీ ! పొద్దున్నే ఎడ్ల బండ్ల మీద దూర దూరాలనుంచి ఈ ఆహార ధాన్యాలు తీసుకుని మన ఇంటి ముందు నుంచే వెళ్ళుతుంటారు అని చెప్పి పొద్దున్నే ప్రాతఃకాలమే ఆవిడ లేచి చక్కగా స్నానం చేసి భగవంతుని ప్ర్రతిమ ముందు కూర్చుని తనకు తోచిన విధంగా పూజ చేసి ఎనో ఆతృతగా గుమ్మం ముందు ఎప్పుడు ధాన్యాల బస్తాలతో ఆ ఎడ్లబండ్లు వస్తాయా అని ఎదురు చూస్తూ నిల్చుండిపోయింది. కాసేపట్లోనే ఎడ్ల బండ్ల మీద ధాన్యంతో ఆ ఎడ్లు హీరాబాయి ఇంటిముందు నుంచే వెళ్ళుతుండడం గమనించింది. ఆ ఎద్దుల మెడల్లో మువ్వలు చక్కని చప్పుళ్ళని కలిగిస్తున్నాయి. అందులో మధురమైన సంగీతం వినిపుస్తుంది. హీరాబాయి ఇలా ఆలోచిస్తుంది ఆహా ! ఎంత తేడా ! ఆ ఎడ్ల మెడలో ఉన్న ఆ మువ్వల ధ్వనిలో భగవంతుని స్వరం నాకు వినిపిస్తుంది కదా ! మరి నేను నా కాళ్ళకి కట్టుకున్న గజ్జెల నుంచి వచ్చే ధ్వనిలో పాపపు ధ్వనులే వస్తున్నాయి కదా ! ఆహా ! ఎంత తేడా ! మ్రెందింటిలో మువ్వలు ఒకటే అయినా వచ్చే ధ్వనుల్లో ఎంత తేడా  అని అనుకుంటూ ఆవిడ మనస్సులో అనేక భావ తరంగాలు ఒక దాని వెనక ఒకటి వస్తూనే ఉన్నాయి. ఆవిడ ఒక కృత నిశ్చయానికి వచ్చి గబ గబా ఆశ్రమం వైపు వెళ్లి ఆ ఎడ్ల బండ్ల నుంచి ధాన్యపు బస్తాలు దించుతున్నస్వామి నారాయణ గారి అనుచరుల దగ్గరకి వెళ్లి ప్రాధేయపూర్వకంగా సోదరా ! మరి నాకు కూడా ఒకటో రెండో గోధుమ బస్తాలు ఇస్తావా? నేను కూడా వాటిని ఇంటికి తీసుకుని వెళ్లి గోధుమ పిండి చేసి తీసుకుని వస్తాను అని అడిగింది. అతను హీరాబాయిని చూసి నువ్వా ? నీ చేతులతో గోధుమలు విసిరి ఆ గోధుమ పిండిని మాకు సంర్పిస్తావా? నీవు ఒక వేశ్యవి తెలుసా?వేశ్య చేతిలో ఈ  గోధుమల్నినేను  ఇచ్చి ఆ పాపంలో నేను భాగం పంచుకోలేను అని చెప్పి చాలా అసహ్యంగా ఆవిడతో మాట్లాడాడు. ప్రభుశ్రీ కి కూడా నీవు చేసే పని ఇష్టముండదు. ఆయనకి ఏమాత్రం అంగీకారముండదు. ఎక్కడో . . . గో. . . ప్ప. . . . పని చేస్తానని వచ్చింది. ఇక్కడ గోధుమలు లేవు , బస్తాలు లేవు . . . వెళ్లి పో. . . , వెళ్లి పో !  అంటూ చాలా చీదరింపుగా మాట్లాడాడు. అతని మాటలు విన్న హీరా పాపం .. ! చాలా బాధ పడిపోయింది. భక్తి, శ్రద్ధ, పవిత్ర భావంతో తానూ కూడా భగవంతుడు చేస్తున్న మంచి పనిలో భాగం తీసుకోవాలి అని నిర్మల హృదయంతో, నిష్కల్మషమైన మనస్సుతో , భక్తి-శ్రద్ధలతో, ఎంతో ఆశతో ఆవిడ ఇక్కడకి వచ్చింది. కాని అక్కడ జరిగిన అవమానంతో ఆవిడ హృదయం గాయపడింది. గాయపడిన హృదయం అశ్రువుల రూపంలో ఆవిడ నయనాల నుంచి ధారగా ప్రవహించా సాగింది. ఆమె దుఃఖం కట్టలు త్రెంచుకుని వచ్చింది. ఆవిడ ఏడుస్తూ తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయింది. ఆవిడ మనస్సంతా బాధతో నిండి పోయింది. ఆవిడ  రోజూ పూజ చేసే శ్రీ కృష్ణ భగవానుని ప్రతిమ ముందు కూలబడిపోయింది. వెక్కి వెక్కి ఏడవ సాగింది. హీరా బిగ్గరగా రోదిస్తూ he భగవాన్ ! నేను చాలా పాపాత్మురాలిని. కనీసం నీవు చేసే సేవా కార్యక్రమంలో చిన్న సేవ కూడా చేయడానికి నోచుకోలేని పాపాత్మురాలినై పోయానా స్వామీ ? నా మీద కరుణ చూపించ లేవా ? నేను నిజంగా అంత పాపం చేశానా? చిన్నపాటి సేవ చేయడానికి కూడా పనికి రానా స్వామీ? అంటూ ఆవిడ .. పాపం ......! చాలా సేపు బిగ్గరగా రోదించింది. కొంచెం సేపయ్యాక ఆవిడ ఒక కొత్త నిశ్చయం తో లేచి మరల స్వామి నారాయణ గారు నివసిస్తున్న ప్రదేశానికి వెళ్ళింది. అక్కడ స్వామి నారాయణ గారి కార్యకర్తలందరూ కూడా చాలా హడావుడిగా ఉన్నారు. అక్కడ కొంతమంది పనులు పురమాయిస్తున్నారు. హీరా నిశ్శబ్దంగా అక్కడకి చేరుకుంది. పవిత్రమైన, పరిశుద్ధమైన భక్తి-శ్రద్ధలతో, సేవాభావంతో నిండిన హీరా యొక్క భావ తరంగాలు స్వామి నారాయణ గారి హృదయాన్ని చాలా సున్నితంగా స్పృశించాయి. ఆయన కళ్ళు అందుకనే కాబోలు చెమర్చాయి. హీరా బాయి నెమ్మదిగా అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ స్వామి నారాయణ గారు బస చేసిన గదివైపు వెళ్ళుతుండగా ఒక ధూర్తుడు ఆవిడని చూసి  ఓహో ! మళ్ళీ వచ్చావా? ఇక్కడ ఏం పనుంది? ఎందుకొచ్చావు? అని గట్టిగా గదమాయించాడు. చాలా అమర్యాదగా మాట్లాడాడు. దానికి ఆవిడ ఎంతో ప్రశాంత స్వరంతో  అన్నా ! నేను ప్రభుశ్రీ దర్శనం కోసం వచ్చాను. ఆయనని నేను కలవాలని వచ్చాను అని విన్నవించుకుంది. ఎంత ... ధైర్యం నీకు? నీవు ఒక కులటవి. వేశ్యవి. ప్రభుశ్రీ దర్శనానికి వచ్చావా? నీకు బుద్ధుందా అసలు? మర్యాదగా ఇక్కడ్నుంచి వెళ్లి పో ! అని గట్టిగా గదమాయించాడు. కాని ఆవిడ మాత్రం అక్కడనుంచి కదల లేదు. లోపల తానొక నిశ్చయానికి వచ్చినట్లు తెలుస్తూనే ఉంది. నువ్వు  మర్యాదగా వెళ్ళతావా లేదా? అని ఆయన ఆ హీరాబాయిని తిడుతూ ఉండగా జనులంతా అక్కడ చేరారు. ఇదేమిటీ హీరాబాయి ఇక్కడకి వచ్చిందేమిటి అని వాళ్ళందరూ ఆశ్చర్య పోయారు. అక్కడ వర్తకులు కూడా సంతోష పడుతున్నారు. “ఇప్పుడు అద్భుత సౌందర్యవతియైన ఈ హీరాబాయి స్వామి నారాయణ గారిని కలిసినప్పుడు ఏమవుతుందా” అని ఎదురు చూస్తున్నారు. అక్కడ చేరిన వారందరూ కూడా ఏం తమాషా అవుతుందా అని చూస్తున్నారు. అందులో ధూర్తులు కొందరు “ఏమిట్రా ఈవిడతో మాట్లాడేది?”
 మర్యాదగా చెప్పితే వినరు వీళ్ళు. కర్రలు తీసుకోండి, రాళ్ళను తీసుకోండి, ఈవిడని కొట్టండి, ఇక్కడ్నుంచి వెళ్ళగొట్టండి అని గట్టిగా అరచుకుంటూ ఆవిడ మీదకి వచ్చారు. అయినా హీరాబాయి మాత్రం ఒక్క అడుగు కూడా వెనక్కి వేయలేదు. మనస్సులో ప్రభూ నామస్మరణం చేస్తూ అలాగే నిలబడిపోయింది. అందులో ఒక ధూర్తుడు ఒక రాయిని తీసుకుని ఆవిడ మీద గట్టిగా విసిరివేశాడు. ఆ రాయి నుదుటికి తగిలి రక్తం ధారలుగా కారసాగింది. ఆవిడ ఒక్కసారిగా ప్రభుశ్రీ నామం తీసుకుంది. ఇంత గందరగోళం జరుగుతుండగా లోపల ఉన్న స్వామి నారాయణ గారు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డారు. ఎప్పుడైతే  హీరాబాయికి రాయి తగిలిందో అప్పుడు వెంటనే ఆయన లేచి వడివడిగా  బయటకి వచ్చారు. అక్కడ ఉన్న వారంతా కర్రలతో, రాళ్ళతో దాడి చేయబోతుండగా ఏం జరుగుతుంది ఇక్కడ? అని అనుకుంటూ గంభీరమైన స్వరంతో స్వామి నారాయణ గారు వారిని అదమాయించారు. స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు, అనుచరులంతా ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు. అదేమిటీ ప్రభుశ్రీ కూడా మనని వారిస్తున్నారు? అని అనుకుంటూ వారు అలాగే చూస్తుండిపోయారు. క్షణంలో ఇదంతా ప్రచారమైపోయి ఈ తమాషా ఏమిటో చూద్దామని చాలా మంది అక్కడకి వచ్చారు. చెప్పండి ఇప్పుడు ఇక్కడ ఏం గొడవ జరుగుతుంది అని అన్నారు. ప్రభుశ్రీ! ఈవిడ మీ దర్శనానికి వచ్చింది. మేమెంత వారించినా ఆగకుండా ఉన్నది. ఏమైనా సరే నేను స్వామి నారాయణ గారిని చూడాలి అని అంటున్నది. మేము వారిన్చాము అయినా కూడా వినలేదు ప్రభూ ! అని ఆయన అనుయాయులు చెప్పారు. దానికి సమాధానంగా స్వామి నారాయణ గారు నా గది తలుపులు అహర్నిశలు నా కోసం వచ్చేవారికి తెరిచే ఉంటాయి. ఇక్కడ ఎవ్వరు కూడా నా కోసం వచ్చిన వారిని వారించ వలసిన అవసరం లేదు అని గట్టిగా తీవ్రమైన స్వరంతో మందలించారు. ఎవ్వరైనా సరే, ఎప్పుడైనా సరే నన్ను కలుసుకొనవచ్చును. ఇక మీద మీరేవ్వరిని కూడా వారించ వద్దు అని తీవ్రంగా వారిని శాసించారు. అందులో ఒక ధూర్తుడు స్వామీ ! ఈమెవరో మీకు తెలియదు, ఈవిడ ఒక వేశ్య, కులట, అందుకనే మేము ఆవిడని వారించాము అని చెప్పాడు. స్వామి నారాయణ గారు అతని వైపు చూస్తూ ఓహో ! ఈవిడ వేశ్యనా? పతితనా? అవన్నీ నీకెలా తెలుసును? అని ఎదురు ప్రశ్న వేశారు? ఎవరు ఏ వస్తువులు అమ్ముతున్నారు? ఎక్కడ అమ్ముతున్నారు? ఎవరు కొంటున్నారు? అనేది కేవలం ఆ వస్తువును కొనేవాడికే తెలుస్తుంది. అంతే కదా! మరి నీకెలా తెలిసింది? అని స్వామి నారాయణ గారు గద్దించి అడిగేసరికి అతనికి నోట మాట రాకుండా అలాగే ఉండిపోయాడు. అందరికీ స్వామి నారాయణ గారు మాట్లాడిన మాటల్లో అంతరార్థం అర్థమై పోయింది. సిగ్గుతో తల దించుకున్నారు. అప్పుడు స్వామి నారాయణ గారు హీరాబాయి వైపు తిరిగి “అమ్మా ! చెప్పు ఏం కావాలి?”  అని ఎంతో ప్రేమగా పలకరించారు. చెప్పమ్మా! అని ఆయన ఎంతో ప్రేమగా అడిగేసరికి ప్రేమపూర్వకమైన, ఆదరపూర్వకమైన ఆయన మాటలు విన్నాక ఆవిడకి దుఃఖము, ఆనందము కట్టలుగా తెంచుకుని అశ్రువుల రూపంలో కళ్ళనుండి ధారలుగా బయటకి  సాగాయి. ప్రభుశ్రీ ! ఇక్కడ జరుగుతున్నా సేవా కార్యక్రమంలో నేను కూడా నా వంతు చేద్దామని ఇక్కడకి వచ్చాను. నాకు కూడా మీరు కొంత సేవాభాగ్యం కలిపించండి. నాకు కూడా కొంచెం గోధుమలు కావాలి. నేను కూడా వాటిని పిండిగా విసిరి మళ్ళీ ఇక్కడకి సమర్పించుకుంటాను. దయ చేసి నాకాఅవకాశం ఇప్పించండి అని చేతులు జోడించి ప్రార్థించింది. దానికి స్వామి నారాయణ గారు మంచి పనులు చేయాలని అనుకునే  వారికి మార్గం ఎప్పుడు పుణ్యం వైపే వెళ్ళుతుందమ్మా! తప్పకుండా నీవు ఈ సేవాకార్యక్రమంలో పాలు పంచుకో. గోధుమలు తప్పకుండా నీకిప్పిస్తాను అని ఆయన అభయమివ్వగా హీరాబాయి ఎంతో సంతోష పడింది. వెంటనే ఆయన పాదాల మీద పడిపోయింది. ఎంతో భక్తి శ్రద్ధలతో నమస్కారం చేసింది. 
స్వామీ ! నా జీవితం ధన్యమైంది అని గద్గద స్వరంతో అంటూ  మళ్ళీ నమస్కారం చేసింది. ఈ దృశ్యాన్ని చూస్తున్న స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు, జనమంతా కూడా చాలా ఆశ్చర్య పోయారు. అక్కడున్న వర్తకులు మాత్రం ఆహా ! హీరాబాయి ఎంత బాగా నటిస్తుంది! స్వామి నారాయణ గారిని వలలో వేసుకోవాలి అని వచ్చి పైకి మాత్రం సేవా భావంతో వచ్చాను అని చెప్పుకుంటుంది. సరే ! ముందు ముందు ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం  అని వారు  మనస్సులోనే దుర్మార్గంగా ఆలోచించ సాగారు. హీరా బాయి తనకిచ్చిన గోధుమల్ని ఇంటికి తీసుకుని వెళ్ళింది. అనుక్షణం ప్రభుశ్రీ నామం స్మరిస్తూ ఎంతో భక్తి-శ్రద్ధలతో  ఆ గోధుమలన్నింటినీ పిండిగా విసిరింది. ఆ పిండినంతా ఒక మూటలో కట్టింది. అది తీసుకుని హీరాబాయి మరలా స్వామి నారాయణ గారు బస చేసిన ప్రదేశానికి వచ్చింది. అక్కడ ఉన్న కార్యకర్తలందరూ కూడా ఈ మహిళలు తెచ్చిన గోధుమ పిండిని, జొన్న పిండిని విడివిడిగా వాటి వాటి స్థానాల్లో పెట్టే కార్యక్రమంలో ఉన్నారు. ఎప్పుడైతే వారు హీరాబాయి రావడం చూశారో  వాళ్ళు వెక్కిరింపుగా “ఆహా ! వచ్చింది !” “స్వామి నారాయణ గారికి ఇష్టమైన భక్తురాలు వచ్చింది. గోధుమలు ఇంటికి పంపించడమే కాదు మరి అక్కడ ఆవిడ తన చేతులతో విసిరిన గోధుమ పిండి కూడా తీసుకుని వచ్చింది. ఇక ఏముంది ఇక్కడ? అంతా సర్వ నాశనమై పోయినట్టే కదా ! ఈ పాపాత్మురాలు విసిరిన ఈ గోధుమ పిండిని మరి మన భక్తులందరూ కూడా సేవిస్తారు. ఈ గోధుమ పిండితో చేసిన ప్రసాదాన్ని అందరూ తింటారు. ఇది తిన్న భక్తులందరికీ, లోపల ఉన్న భక్తి బయటకి వెళ్లి  పోయి విషయ వాసనలన్నీలోపలకు వస్తాయి. భజనలు, కీర్తనలు అన్నీ పోయి ప్రజలందరూ నృత్య గానాలు ఆరంభిస్తూ ఉంటారు.” ఇలా ఆగకుండా ఏకధాటుగా వారు హీరాబాయిని నానా మాటలు అంటూ అవమానించారు స్వామి నారాయణ గారిని కూడా వాళ్ళు నానా మాటలు అన్నారు. ఇక్కడ ప్రసాదం తిన్న వాళ్ళంతా నృత్య గీతాలతో ముజ్రాలతో గడుపుతుంటారని ప్రతి వాళ్ళు కూడా చాలా అవమానంగా మాట్లాడి, ఆవిడ తీసుకు వచ్చిన గోధుమ పిండిని విడిగా పెట్టండి. కలపకండి అని ఆదేశాలు ఇవ్వడం, ఆవిడ కన్నీరు కారుస్తూ తానూ తెచ్చిన గోధుమ పిండిని అందరూ పెట్టిన చోటు కాకుండా విడిగా పెట్టడానికి వెళ్ళుతుండగా ఇదంతా లోపల కూర్చుని విన్న స్వామి నారాయణ గారు వెంటనే బయటకి వచ్చారు.