N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Tuesday, 4 August 2015

SwamiNarayan - Episode 53



ప్రభుశ్రీ మంకుపట్టు

ఒక సారి శ్రీ స్వామి నారాయణ గారి భక్తురాలైన గంగాబాయి స్వామి నారాయణ గారికి, ఆయన అనుచరులందరికీ భిక్ష ఏర్పాటు చేసి, స్వామి వారికోసం ఎదురు చూస్తూ కాలు కాలిన పిల్లిలాగా అటు-ఇటు తిరుగుతూ ఉంది. స్వామి నారాయణ గారు ఇంకా రాలేదేమిటీఇంకా రాలేదేమిటీ?’’ ఏమయింది? అని చాలా ఆదుర్దా పడుతు౦డాలి.ఆ ! అయినా స్వామి వారు సమయానికి సరిగ్గా వస్తారులే ! అని మనస్సు కుదుట పరచుకుని ఉండగా శ్రీ స్వామి నారాయణ గారు గంగాబాయి ఇంటికి వచ్చారు. అమ్మా ! నాతో పాటు ఈయనకి కూడా ఉచితాసనం వేయి”, అని గంగా బాయికి ఆదేశమిచ్చారు. ప్రభుశ్రీ! బయట బ్రాహ్మణులందరికి భోజనానికి ఏర్పాటు చేశాను కాబట్టి ఈయన కూడా అక్కడ వాళ్ళతో కూర్చుని భోజనం చేయ వచ్చును. ముందు మీరు కూర్చోండి , మీకు ముందు భోజనం వడ్డిస్తాను”, అని గంగా బాయి అన్నది.



“అమ్మా ! ఇతని పేరు కుశాల్ భట్టు , ఇతను మామూలు బ్రాహ్మణుడు కాదు , ఇతను వాళ్ళందరితో పాటు కూర్చోడు. నాతో పాటే , నా ప్రక్కనే కూర్చుని భోజనం చేస్తాడు” అని చెప్పారు. దానికి సమాధానంగా గంగాబాయి, “నా దృష్టిలో బ్రాహ్మణులందరూ ఒక్కటే మీరు ఆయన్ని వాళ్ళందరితో పాటు అక్కడే కూర్చుని భోజనం చేయమని చెప్పండి. మీరు ఇక్కడ కూర్చోండి ,మీకు ముందు భోజనం వడ్డిస్తాను”, అని అన్నది. “చూడమ్మా ! నీకు నేను అప్పుడే చెప్పాను కదా! ఇతను మామూలు బ్రాహ్మణుడు కాదు. అక్కడ కూర్చోవలసిన అవసరం లేదు. అతను ఇక్కడే నాతో పాటే కూర్చుని భోజనం చేస్తాడు. కాబట్టి నీవు మా ఇద్దరికీ ఇక్కడే వడ్డించు” అని చెప్పారు. కాని ఎందుకో గంగాబాయికి ప్రభుశ్రీ యొక్క ప్రస్తావన మనస్కరించ లేదు.

గంగమ్మ ప్రభుశ్రీతో ఇలా అన్నది. “మొట్టమొదట ప్రభుశ్రీకి నైవేద్యం పెట్టాకే, ప్రభుశ్రీ భోజనానికి ఉపక్రమించాకే బయట ఉన్న బ్రాహ్మణులు అందరూ కూడా ప్రసాదాన్ని గ్రహిస్తారు. కాబట్టి ముందుగా మీరు కూర్చోండి స్వామీ !” అని ఆవిడ తన పట్టు వీడ లేదు. “గంగమ్మా ! అదే నేను నీకు చెప్పుతున్నాను. ఇతను నాతో పాటే కూర్చుంటాడు. మా ఇద్దరికీ నీవు వడ్డించు. లేకపోతె నేను భోజనం చేయను. బయట బ్రాహ్మణులందరూ కూడా ఆకలితో మల మలా మాడిపోతూ ఉంటారు. కాబట్టి నీవు మా ఇద్దరికి తొందరగా వడ్డించు”, అని గట్టిగా ఆదేశమిచ్చారు.

గంగమ్మకి అసహనం పెరిగిపోయింది. “ప్రభుశ్రీ ! మీరెందుకింత మొండి పట్టు పడుతున్నారు? అని అంది. “అదే నేను మిమ్మల్ని అడగదలచుకున్నాను. మీరెందుకంత మొండి పట్టు పట్టుకుని కూర్చున్నారో నాకస్సలు అర్థం కావడం లేదు”, అని స్వామి నారాయణ గారు అన్నారు. దానికి సమాధానంగా గంగమ్మ  “ఈ  బ్రాహ్మణుడు సర్వ సాధారణంగానే ఉన్నాడు. నాకేమీ విశిష్టత ఇతనిలో కనిపించడంలేదు”, అని మొహం మీదే అనేసింది.
“గంగమ్మా ! ఇతను సర్వ శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణుడు, ఒక మహా యోగి.” అని ప్రభుశ్రీ చెప్పారు.
“ఏమిటీ?” “ఈయన మహా యోగియా” అని గంగమ్మ ప్రశ్నించింది.
“అవును, ఇక్కడ శ్యామ్లాల్ మందిరంలో హారతి గంట మ్రోగాకా చాలా సేపటి వరకు ఆ బాల కృష్ణుడికి హారతి ఇవ్వరు. దానికి కారణమేమిటో నీకు తెలుసా?” అని ప్రశ్నించారు.
“అవును ప్రభుశ్రీ! అక్కడ హారతి గంట మ్రోగాక చాలా సేపటి వరకు హారతి ఇవ్వబడదు.  మరి దానికి కారణమేమిటో నాకు తెలియదు”, అని ఆవిడ విన్నవించుకుంది.

కుశాల్ భట్టు – బాలకృష్ణుల కథ
గంగమ్మా ! ఇది చాలా కాలం క్రిందట జరిగింది. అప్పుడు కుశాల్ భట్టు బాల్యావస్థలో ఉన్నాడు. కుశాల్ భట్టు రాత్రంతా అక్కడే ఉన్న నది తీరంలో ఆడుకుంటూ ఉండేవాడు. ఎవరితో తెలుసా? బాల రూపంలో ఉన్న సాక్షాత్తు ఆ కృష్ణునితోటే కుశాల్ భట్టు ఆడుకుంటూ ఉండేవాడు. వాళ్ళిద్దరూ సరదాగా ఆడుతూ పాడుతూ , అటు పరిగెత్తుతూ, ఇటు పరిగెత్తుతూ, కేరింతలు కొడుతూ, అల్లరి చేస్తూ, అనేక రకాలుగా ఆటలు ఆడుతూ ఉండేవాళ్ళు. ఇలా ప్రతి రోజు సాయంత్రం నుంచి చీకటి పడేవరకు, అనేక రకాలైన ఆటలు ఆడుతూ ఉండేవాళ్ళు. ఇలాగే ఒక సారి వాళ్ళు వారి ఆటపాటల్లో మునిగి ఉండగా హరతి సమయం ఆసన్నమైనట్టుగా గుడిలో గంటలు మ్రోగాయి. వెంటనే బాల కృష్ణుడు ఉలిక్కి పడి “అరెరే ! ఈ రోజు ఆలస్యం అయిపోయిందే ! నేను హారతికి వెళ్ళాలి. సరే ! మనం రేపు కలుద్దాం”, అని చెప్పి గబ గబా పరిగెత్తుతుండగా ఆయన కాలి మువ్వల గజ్జె ఒకటి ఊడిపోయి అక్కడే పడిపోయింది. అలాగే గబ గబా బాల కృష్ణుడు తన మందిరానికి వెళ్ళిపోయినాడు. అయితే ఆ మందిరానికి అధికారి హారతికి ఏర్పాటు చేస్తూ స్వామి వారి విగ్రహాన్ని అలంకరిస్తూ పరిశీలిస్తుండగా బాలకృష్ణుని కాలి మువ్వల గజ్జె ఒకటి కనపడలేదు ఆయనకి .

చాలా గాభరా పడి అంతా వెతికాడు కాని కనిపించలేదు. వెంటనే ఆయన పూజారి దగ్గరకి వెళ్లి స్వామి వారి కాలి మువ్వల గజ్జె ఒకటి కనిపించడం లేదు అని చెప్పారు. పూజారి గారు కూడా చాలా ఆందోళన పడ్డారు. సరిగ్గా వెతికారా లేదా ?అని అడిగాడు. “పూజారి గారూ ! నాకు తెలుసు అది ఎక్కడ ఉందో. మర్యాదగా మీరు దొంగిలించిన ఆ కాలిమువ్వ తీసుకుని రండి” అని ఆయన గట్టిగా తీవ్రమైన స్వరంతో ఆదేశమిచ్చాడు. దానికి ఆ పూజారి అవాక్కై పోయాడు. ఆ పూజారి ఒక ధార్మీకుడు. శ్రీ కృష్ణుని యొక్క మహా భక్తుడు. కాబట్టి ఇలా అపనింద ఆయన మీద పడిపోయేసరికి తట్టుకోలేక పోయాడు. “ఏమిటీ? ఏం మాట్లాడుతున్నారండి? నేనెందుకు దొంగతనం చేస్తాను ఆ కాలి మువ్వ?” అని అన్నాడు.

నీవంతా నాటకాలు ఆడుతున్నావు. అబద్ధాలు చెప్పుతున్నావు. పద, మీ ఇంటికి వెళ్లి వెతుకుదాం. తప్పకుండా అది అక్కడే దొరుకుతుంది. అని ఆ అధికారి ఆయన్ని తీవ్ర స్వరంతో మందలించాడు.

               తన అనుచరులతో పూజారి ఇంటికి వచ్చిన అధికారి “ఇంకా చూస్తూ నిలబడ్డారేమిటీ? పూజారిగారి ఇల్లంతా వెతకండి. ఒక్క అంగుళం కూడా వదలకుండా వెతకండి. ఎక్కడో అక్కడ దొంగతనం చేసిన ఆ కాలి మువ్వ దొరుకుతుంది. దాన్ని ఇక్కడే దాచి ఉంటాడు. అది ఎక్కడకి పోదు” అని తనతో వచ్చిన  అనుచరులకి  పురమాయించగా వాళ్ళు ఒక్క అంగుళం కూడా విడవకుండా ఇల్లంతా క్షుణ్ణంగా వెతకసాగారు. ఈ పనికి నిర్ఘాంతపోయిన పూజారి, అతని భార్య కూడా పట్టరాని దుఃఖంతో “మేము దొంగలం కాము” , “మేము దొంగలం కాము”, “నేనేమీ దొంగతనం చేయలేదు. నా మీద ఇంత అపవాదు వచ్చింది” అని అన్నాడు. “నీవు ఈ నాటకాలన్నీ కట్టి పెట్టు. పచ్చి అబద్ధాలు ఆడుతున్నావు. అది నీ ఇంట్లోనే నీవు ఎక్కడో దాచిపెట్టావు” అని గట్టిగా తీవ్రమైన స్వరంతో మందలించి తనవారితో “ఇల్లంతా క్షుణ్ణంగా వెతకండి ఆ మువ్వ ఇక్కడే ఉంటుంది” అని మరొక్కమారు తీవ్రంగా హెచ్చరించాడు. ఈ అవమానం తట్టుకోలేక ఆ పూజారి గారు తన ఇంట్లో ఉన్న కృష్ణమూర్తి విగ్రహం దగ్గరకి వెళ్లి, “స్వామీ! నా మీద ఇంత పెద్ద అపనింద, ఇంత పెద్ద కళంకం వచ్చింది. నేను దొంగని కాదని నీకు తెలుసు కదా! ఇన్నేళ్ళనుంచి నీ మీద భక్తితో , నిర్మలమైన హృదయం తో నీకు సేవ చేస్తూ వచ్చాను. మరి ఎందుకు స్వామీ ! నా మీద ఇంత ఘోరమైన అపనింద వచ్చినా నీవు అలాగే చూస్తూ కూర్చున్నావు. ఎందుకు నీవేమీ చేయడం లేదు? నీవు అలాగే శిల లాగే ఉండదలచు కున్నావా? నీ భక్తుని మీద ఇంత అపవాదు వచ్చినా నీవేమీ జోక్యం చేసుకోవా? ఈ జీవితం నాకెందుకు స్వామీ? నేను ఆత్మహత్య చేసుకుంటాను కాని జీవితమంతా ఈ అపనిందని మోస్తూ బ్రతకలేను”. అని గట్టిగా రోదిస్తూ ఉండిపోయాడు. ఆయన భార్య కూడా రోదిస్తూ ఆ కృష్ణ భగవానుని ప్రార్థిస్తూనే ఉంది.

దివ్య వాణి
ఈ విధంగా ఆ పూజారి గారు రోదిస్తూ నేను నా జీవితాన్ని పరిసమాప్తిస్తాను, నేను ఆత్మహత్య చేసుకుంటాను అని తన తలని కృష్ణుని పాదాల మీద కొట్టుకుంటూ ఉండగా అతనికి ఒక అద్భుతమైన దివ్య వాణి వినిపించింది. “పూజారి గారూ ! మీరు నిరపరాధులు” అని నాకు తెలుసు. అసలు తప్పంతా నాదే ! నేను కుశాల్ భట్టు ప్రతి రోజూ నదీ ప్రాంతంలో ఆడుకుంటూ ఉంటాము. అయితే ఈ రోజు హరతికి సమయమై పోయిందని నేను హడావుడి పడుతూ, పరిగెత్తుకుంటూ వస్తూ ఉండగా నా కాలిగజ్జెల మువ్వ ఒకటి ఊడిపోయి అక్కడే పడిపోయింది. దాని మీద ధ్యాస పెట్టుకోకుండా నేను పరుగు పరుగునా గుడికి వచ్చేశాను. కాబట్టి మీరు నదీ తీరానికి వెళ్లి వెతకండి. అది దొరక వచ్చును. 

ఒక వేళ కుశాల్ భట్టు చూశాడేమో ! చూసి ఉంటె అతని దగ్గర ఆ మువ్వ ఉండ వచ్చును. కాబట్టి మీరు ధైర్యంగా, నిబ్బరంగా ఉండండి అని ఆ దివ్య వాణి చెప్పింది. పూజారి గారు ఇది విని లేచి ఆశ్చర్య పోయారు. “ఈ దివ్య వాణి ఏమిటీ? ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు? ఈ కుశాల్ భట్టు ఎవరు ? ఈ కుశాల్ భట్టు ఏమిటీ ?స్వామి వారితో ఆడుకోవడం ఏమిటీ? ఇదంతా నాకు అయోమయంగా ఉంది” అని ఆపూజారి గారు అనుకున్నారు. “అయినా సరే ఈ విషయమేమిటో  చూద్దాం” అని ఆయన కుశాల్ భట్టుగారింటికి వెళ్లి సంగతంతా కుశాల్ భట్టు తల్లితో వివరించి చెప్పారు. “మీకు తెలుసు కదా , గుడిలో స్వామి వారి కాలి మువ్వ ఒకటి మాయమైపోయింది. కనిపించడం లేదు. అది నేనే దొంగతనం చేశానని ఆ గుడి అధికారులు నా మీద అపనింద వేశారు. మీరు ఒక సారి కుశాల్ భట్టుని అడగండి, తన దగ్గర ఉందేమో ఒక్కసారి చూడండి” అని అనగా ఆవిడ నిర్ఘాంత పోయి అదేమిటండీ పూజారి గారూ ! మా కుశాలు ఎంత చిన్నవాడు! వాడేమిటీ ! కాలి మువ్వ దొంగతనం చేయడమేమిటీ? మా ఇంట్లో ఉండడం ఏమిటీ? నాకేమీ అర్థం కావడం లేదు. మీరు చాలా మంచివారు, నిర్మల హృదయులు అని నాకు తెలుసు. మీకు వచ్చిన అపఖ్యాతికి మేము కూడా చాలా బాధ పడుతున్నాము. గ్రామమంతా మీ వెనకనే ఉన్నారు.( the whole village is backing you ) అయినా మీరు ఇంతగా చెప్పుతున్నారు కనుక నేను తప్పకుండా ఇల్లంతా వెతుకుతాను అని ఆవిడ ఇల్లంతా వెతికింది. కాని ఎక్కడ కూడా కాలి మువ్వ కనిపించ లేదు. దానితో ఆ పూజారి గారికి “అక్కడే నదీ ప్రాంతంలోనే ఎక్కడో  పడిఉంటుంది అని కూడా చెప్పారు కదా” అని గుర్తుకి వచ్చింది.  “శ్యాంలాల్ గారూ ! నడవండి మనం వెళ్లి ఆ నదీ ప్రాంతంలో వెతుకుదా౦” అని ఆ పూజారి గారు చెప్పగానే ఆయనతో పాటు శ్యాంలాల్, మిగతా భక్తులందరూ  కూడా ఆ నదీ ప్రాంతం వైపు వెళ్ళారు. అప్పటికే ఈ వార్తంతా వ్యాపించి జనం తండోపతండాలుగా ఈ కుశాల్ భట్టు  ఏమిటీ? కృష్ణ భగవానుడు ఆడుకోవడం ఏమిటీ? అని కుతూహలంతో నదీ ప్రాంతానికి వెళ్ళారు. అక్కడికి వెళ్ళగానే స్వామి వారి కాలి మువ్వ అక్కడే భూమి మీద పడి ఉండడం వారికి కనిపించింది. ఆ పూజారి గారి ఆనందానికి హద్దులు లేవు.

వెంటనే వచ్చిన భక్తులందరూ కూడా చాలా ఆశ్చర్యపోయారు. కుశాల్ భట్టు మామూలు బాలకుడు కాదని అందరూ గ్రహించారు. అతడు సాక్షాత్తు బాల యోగి అని తీర్మానించారు. అయితే శ్రీకృష్ణుడు నాకు ఇచ్చిన సంకేతాన్ని నేను సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేదు. అది కుశాల్ భట్టు దగ్గరే ఉందని నేను అనుకున్నాను. స్వామి వారు ఆ మువ్వ నదీ ప్రాంతంలోనే పడిపోయిందని చెప్పడం నేను మర్చిపోయాను “ఆహా ! ఈ కుశాల్ భట్టు స్వయంగా రోజూ ఆ శ్యాంలాల్ తోనే ఆడుకుంటున్నాడు అంటే అతను ఎంత గొప్ప మహాత్ముడు!” అని జనమంతా పరి పరి విధాలా ఆలోచిస్తూ వారంతా ఆలయానికి చేరుకున్నారు.

అక్కడ ఆలయ అధికారి కూడా చాలా పశ్చాత్తాప పడ్డాడు. తానూ చాలా తొందరపడి పూజారి గారిని నానా మాటలు అన్నందుకు మనస్ఫూర్తిగా ఆయన దగ్గరకు వచ్చి క్షమాపణ కోరుకున్నారు. “మరి రోజు కుశాల్ భట్టుతో శ్యాంలాల్ ఆడుకుంటూ ఉంటె ఒక్కొక్క సారి ఆటల ధ్యాసలో పడి హారతికి రావడానికి ఆలస్యం అవుతుంది. అయితే స్వామి వారు తనకి కావలసినంత సేపు ఆడుకొనడానికి వీలుగా గంటలు మ్రోగినాక హారతిని మనం కొంచెం ఆలస్యంగానే ఇవ్వాలి. శ్యాంలాల్జీ తన తొందరపాటులో మళ్ళీ ఏమైనా ఒంటి మీద ఉన్న వస్తువులని  పోగొట్టుకోకుండా మనం జాగ్రత్తగా ఉందాం” అని చెప్పేసి ఆ రోజు నుంచి హారతి  గంట మ్రోగాక కూడా వెంటనే  హారతి మొదలు పెట్టకూడదని కొంచెం ఆలస్యం గానే హారతి మొదలు పెట్టాలని నిశ్చయించుకున్నారు.  గంగమ్మా చూశావా! ఈ కుశాల్ భట్టు సామాన్య బ్రాహ్మణుడు కాదు. గంగమ్మా ! అప్పట్నుంచి హారతి గంట కొట్టాకకొద్దిసేపటికి ఆలయపు తలుపులు తెరుస్తారు. ఈ లోపల శ్యాంలాల్ కి తయారు అవడానికి సమయం దొరుకుతుంది కదా ! అప్పట్నుంచి ఆ ఆచారం ఇప్పటికి కూడా కొనసాగుతుంది గంగమ్మా ! అని స్వామి నారాయణ గారు వివరించారు. గంగమ్మా ! ఈయన గురించి నేను ఎన్ని చెప్పాలి. చాలా చమత్కారాలు చేశారు. ఆత్మహత్య చేసుకోబోతున్న స్త్రీని రక్షించాడుమూగవానికి వాక్కును ప్రసాదించాడు. ఎంతోమందిని ఉద్ధరించాడు. కేవలం మనుష్యమాత్రులనే కాదు, జంతువులకి కూడా అభయమిచ్చాడు. ఎన్నని చెప్పమంటావు గంగమ్మాఅని అన్నారు. అన్నింటికన్నా గొప్ప సంఘటన రీటా రాజ్యంలో జరిగింది. “గంగమ్మా!  అది వింటావా” అని అడిగితే గంగమ్మ చాలా ఆశ్చర్య పడిపోయింది.
రీటా రాజుగారి అహంకారం
రీటా రాజ్యంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులందరూ కూడా వారికి వచ్చిన సమస్యకి వాళ్ళలో వాళ్ళే తర్కించుకుంటూ తమకి వచ్చిన సమస్యకి పరిష్కారం చేయగలిగే వాడు కుశాల్ భట్టు ఒక్కడే అని అందులో కొంత మంది నిర్ణయానికి వచ్చారు. అప్పటికే కుశాల్ భట్టు బాల్యావస్థ దాటి పెద్దవాడైనాడు. అతని చమత్కారాలుచేసిన అద్భుతాలన్నీ కూడా అప్పటికే నలుదిశలా వ్యాపించినాయి. రీటా రాజ్యంలోని బ్రాహ్మణులకి పెద్ద కష్టం వచ్చింది. వాళ్ళంతా ఈ సమస్యని ఎలా పరిష్కారించాలా అని ఆలోచిస్తూ చివరకి ఈ సమస్యని కుశాల్ భట్టు గారు తీరుస్తారని ఆయన దగ్గరకి బయలుదేరారు. అందరూ కలిసి కుశాల్ భట్టు గారింటికి వెళ్ళగానే వారందరినీ కుశల ప్రశ్నలు అడిగిఏమిటీ? మీరంతా ఒక్కసారే ఇలా వచ్చారుఅని అడిగాడు. కుశాల్ భట్టు గారూ ! మీ గురించి విని మేము మీ దగ్గరకి వచ్చాము. మేమంతా రీట రాజ్యంలోని బ్రాహ్మణుల౦. మేమంతా ప్రతి ఇంటికి వెళ్లి భిక్ష తీసుకుంటా౦. మాకు ఎంతో కొంత దక్షిణ రూపంలో కొంత ధనం  కూడా దొరుకుతుంది. ఆ ఉన్న ధనంతో మేము సంతృప్తి చెందు తుంటా౦. అంతకన్నా మించిన ఆనంద౦ తప్ప , వేరే కోరికలేమి లేవు. రీటా నగర రాజైన గంభీర్  సింగ్ స్వతహాగా మంచి వాడే కాని అకస్మాత్తుగా ఆయనకి మరి ఏమైందో తెలియదు. అతని చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళు ఆయనని రెచ్చగోట్టారో ఏమో తెలియదు. మేము బిక్షగా తీసుకుంటున్న గోధుమ పిండి, జొన్న పిండి మీద పన్ను విధించారు. అసలే బీదవాళ్ళం, ఏమీ లేక ఈ యాచక వృత్తిలో ఉన్నా౦. ఈ పన్నుని కట్టే పరిస్థితిలో మేము లేము. కుటుంబాన్ని పోషించడం కూడా మాకు భారమైపోతుంది. ఇవన్నీ ఆలోచించి  మా బ్రాహ్మణ సముదాయమంతా గంభీర్ సింగ్ గారి దగ్గరకి వెళ్లి ప్రాధేయ పడ్డా౦. కాని ఆయన మనస్సేమీ కరగలేదు. నియమిత సమయంలో కనుక మీరు ఈ పన్ను కట్టకపోతే మిమ్మల్ని కఠినంగా శిక్షించ  వలసి వస్తుంది అని తీవ్రమైన స్వరంతో మమ్మల్ని శాసించారు. మాకు దిక్కు తోచని పరిస్థితి. ఏ౦ చేయాలా అని ఆలోచిస్తున్నప్పుడు మీరే గుర్తుకు వచ్చారు. మమ్మల్ని రక్షించండి. మమ్మల్ని కాపాడండి. ఏదో ఒక ఉపాయం చేసి మమ్మల్ని మీరు ఆదుకుంటారు అనే ఉద్దేశ్యంతో మేము మీ దగ్గరకి వచ్చా౦ అని వారంతా విన్నవించుకున్నారు. అంతా సావకాశంగా విన్న కుశాల్ భట్టు గారు “సరే నా ప్రయత్నం నేను చేస్తాను” అని చెప్పి ఒక రోజు ఒంటరిగా రాజ ప్రసాదానికి వెళ్లి నేను మహారాజు గారిని కలవాలి అని అక్కడ కాపలావారికి చెప్పారు. మీరు ఇక్కడే నిరీక్షించండి మేము లోపలకి వెళ్లి చెప్పి వస్తాము అని ఆ కాపలా భటులు చెప్పారు. లోపలకి వెళ్లి మహా రాజైన గంభీర్ సింగ్ గారితో ఫలానా కుశాల్ భట్టు అనే వ్యక్తి మిమ్మల్ని కలవడానికి వచ్చాడు అని చెప్పారు. అక్కడ దర్బారులో కొంత మంది ప్రముఖులు మద్యం సేవిస్తూ మహారాజా ! మీరు మాత్రం మెత్తపడకండి. దానాలు ధర్మాలు బ్రాహ్మణులకి ఇవ్వడం మన కర్తవ్యం. అలాగే  పన్ను కట్టడం కూడా వాళ్ళ కర్తవ్యం. ఆ కుశాల్ భట్టు గారు వచ్చి మిమ్మల్ని అడిగినప్పుడు మీరు మాత్రం మెత్తపడవద్దు, గట్టిగా ఉండండి అని వాళ్ళంతా ఆయనకి సలహాలు ఇవ్వసాగారు. గంభీర సింగ్ మహారాజుగారు కూడా అలాగే, అలాగే నేను మెత్తపడే ప్రసక్తే లేదు అని అన్నారు. ఈ బ్రాహ్మణులంతా భోక్తుల ఇంటికి వెళ్లి దక్షిణలు స్వీకరిస్తారు, ఆహార సామగ్రిని కూడా స్వీకరిస్తారు. చాలా పెద్ద మొత్తంలోనే వస్తాయి మహారాజా ! మీరు వీళ్ళ మీద దయాదాక్షిణ్యాలు చూపకూడదు కఠినంగా ఉండాలి అని అంటుండగా మహారాజు ఈ కుశాల్ భట్టు అనే పేరు నేను ఎప్పుడో విన్నాను అని అంటుండగా “కుశాల్ భట్టైతే నేమిటీ?” “ఇంకా ఎవరైతే నేమిటీ?” “రానివ్వండి ఎందుకోచ్చాడో  చూద్దాం”  అని అనగా గంభీర్ సింగ్ మహారాజు గారు కుశాల్ భట్టుగారిని లోపలకి రావడానికి అనుమతినిచ్చారు.
                                                                (continued in the next episode 54)