N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Monday, 26 October 2015

SwamiNarayan - Episode 57

జోగన్ పాగి  - బందిపోటు దొంగలు

గుజరాత్ లో వర్తా అనే గ్రామం చుట్టూ ప్రక్కలా దట్టమైన అడవులు ఉండేవి. ఈ అడవులని కేంద్రం చేసుకుని  జోగన్ పాగి అనే బందిపోటు దొంగ కొంత మంది అనుచరులని కూడగట్టుకుని  ఒక ముఠాని  తయారు చేసుకున్నాడు. అతని దగ్గర గుఱ్ఱాలు, తుపాకులు మొదలైన ఆయుధాలన్నికూడా ఉన్నాయి. ఆ చుట్టుప్రక్కల గ్రామాల్లో ఉన్న ప్రజలందరికి పరమ కిరాతకుడైన ఆ జోగన్ పాగి అంటే చాలా భయంగా ఉండేది. అతను వెనక ముందు చూడకుండా అందరి ప్రాణాలు తీసేవాడు. ఆ దారిన ప్రయాణం చేసే వర్తకులని, ప్రయాణీకులని దోచుకుంటూ నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపేస్తూ ఉండేవాడు. ఆ చుట్టుప్రక్కల గ్రామాల్లోకాని, పట్టణాల్లో కాని ఎక్కడైనా పెళ్ళిళ్ళు జరుగుతున్నాయంటే తన అనుచరులతో మెరుపుదాడులు చేసి అక్కడ దొరికినంత డబ్బు, బంగారపు నగలు దోచుకుని క్షణంలో మాయమవుతూ ఉండేవాడు. అతన్ని ఎదురించే వాళ్ళెవరూ లేకుండా పోయారు. గ్వాలియర్ మహారాజు గారు ఎంత ప్రయత్నించినా అతన్నేమీ చేయలేకపోయాడు. 



ఒక సారి గ్వాలియర్ మహారాజు గారు అమూల్యమైన వస్తు రూపం అంటే బంగారం, వెండి రూపంలో సేకరించిన పన్ను పెద్ద పెద్ద పెట్టెల్లో భద్రపరచి , సైన్యంతో తన రాజధానికి తీసుకు రావడానికి తగిన ఏర్పాట్లు చేశారు. ఆ సొమ్ము చాలా భారీ మొత్తంలో ఉండాలి. అయితే వారికి ఈ జోగన్ పాగీ ఉన్న అరణ్యం ద్వారానే వారి నగరానికి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. చాల మంది సిబ్బందితో దాన్నిచాలా అప్రమత్తతో ఆ సైనికులు తరలిస్తున్నారు. ఏ వైపు నుంచి, ఏ క్షణంలో ఆ బందిపోటు దొంగలు వస్తారో తెలియదు. వాళ్ళ జాగ్రత్తలో వాళ్ళు ఉన్నారు. ఎప్పటికప్పుడు ఈ సమాచారాన్న౦తా తన అనుచరుల ద్వారా బందిపోటు దొంగైన జోగన్ పాగీ తెలుసుకుంటూనే ఉన్నాడు. అతను వెనుకపాటిగా వచ్చి తన తుపాకులతో ఆ సైనికుల౦దరినీ చంపి ఆ ధనమంతా దోచుకుని వికటాట్టహాసం చేస్తూ వెళ్ళిపోయాడు. పాపం ! ఆ సైన్యమంతా ఆ బందిపోటు దొంగ చేతిలో చచ్చిపోయినా ఆ గ్వాలియర్ మహారాజు గారు ఏం చేయలేకపోయారు. ఆ దోచుకున్న సొమ్ముతో, తన అనుచరులతో జోగన్ పాగీ  ఆ అరణ్యం వదిలి వెళ్ళిపోయాడు.

“ఆహా ! సర్దార్ ! గ్వాలియర్ మహారాజు గారు పెద్ద మొత్తంలో సేకరించిన పన్నంతా మనం దోచుకున్నాం కదా ! అని ఒకడు, “మొన్న కూడా మనం భారీ మొత్తంలోనే దోచుకున్నామని ఇంకొకడు”, “అసలు ఇంకా భారీ మొత్తంలో ఆ నగల వ్యాపారిని మనం దోచుకున్నాం కదా!” అని మరొకడు ఇలా వారు చేసిన దుష్టకృత్యాలు, దొంగతనాలు, దోపిళ్ళ గురించి చాలా గర్వంగా, సంతోషంగా తన ముఠా అంతా ఆనందంలో సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ  ఉంటే అతను మాత్రం ఏదో గంభీరమైన ఆలోచనలో ఉండిపోయాడు. ఆ అనుచరులంతా వారు మాట్లాడుతున్నా మాటలని ఆపి వారి నాయకుడి వైపు తిరిగి “సర్దార్ ! మీరేమిటీ అంత గంభీర ఆలోచనలో ఉన్నారు?మీకు ఏ మాత్రంగా నయినా సంతోషంగా లేదా?’’ అని అడిగారు. “అంత పెద్దగా సంతోష పడవలసిన్ విషయమేమీ లేదు. మనం ఎంతసేపు ఈ చిన్న దొంగతనాలు సాగిస్తాము? మనం కేవలం ఈ ప్రాంతాన్ని మటుకే దోచుకు౦టున్నాము. చాలా పరిమితమైన సామ్రాజ్యం మాత్రమే విస్తరించి ఉన్నది. నాకు  ఈ భారతదేశం మొత్తాన్నే దోచుకోవాలని ఉంది.  మన సామ్రాజ్యాన్ని అంత విస్తరింప చేయాలి. ఇక్కడకి సమీపంలో ఉన్న కలకత్తా నగరంలో  చాలా జనాభా ఉంది, సంపద కూడా చాలా ఉంది. నేను తలచుకుంటే ఆ కలకత్తా నగరాన్నిపూర్తిగా దోచుకోగలను కాని ..... “ “ కాని .. ఏమిటీ సర్దార్ గారూ ?  
“కాని నాకు మెరుపు వేగ౦ గల ఒక అశ్వం కనుక దొరికితే నేను ఏ ఘనకార్యాన్నైనా యిట్టె చేయగలను” అని అతను ప్రస్తావించాడు. “కాని అటువంటి అశ్వం ఎక్కడా లేదు’ అని ఒక అనుచరుడన్నాడు. “లేకపోవడమేమిటీ? అద్భుతమైన మెరుపు తీగ వలె పరిగెత్తే  అద్భుతమైన గుఱ్ఱం ఉంది” అని ఇంకొక అనుచరుడన్నాడు. ఆ మాట విన్న ఆ నాయకుడు ఆశ్చర్యంగా ఎక్కడుంది? ఎక్కడుంది ? అంటూ తొందర పెట్ట సాగాడు.  కాని అది ఆడ గుఱ్ఱం. స్వామి నారాయణ గారి దగ్గర ఉంది. ప్రస్తుతం ఆయన యజ్ఞం తలపెట్టారు. ఆ గుఱ్ఱం ఎంతో విలువైనది. అది వాయువేగంతో పరిగెత్తుతుంది. అంత అద్భుతమైన గుఱ్ఱం ఇంతవరకు ఎవ్వరి దగ్గరా నేను చూడ  లేదు అని వివరంగా చెప్పాడు. వెంటనే సర్దార్ చాలా సంతోష పడ్డాడు. ఆ అనుచరుడు చెప్పిన మాటలన్నీ, ఆ గుఱ్ఱం గురించి చెప్పిన వర్ణన అతని మనస్సులో బలంగా నాటుకుపోయి, ఆ గుఱ్ఱాన్నిఎలాగైనా సరే సంపాదించుకు తీరాలని దృఢ నిశ్చయం చేసుకున్నాడు. ఇక రేపట్నుంచి ప్రజలందరి నోటిలో రెండు  మాటలే ఉంటాయి. ఒకటి స్వామి నారాయణ గారి దగ్గరున్నమాంటి ఇంకొకటి నా పేరు అని అతను వికటాట్టహాసం చేశాడు. అప్పుడు ఆ అనుచరుడు,   “ సర్దార్ ! ఆ మాంటిని తీసుకురావడం చాలా కష్టం, అసాధ్యమైన పని. స్వామి నారాయణ గారి చుట్టూ ఎల్లవేళలా భక్తులు, అనుచరులు లక్షల కొలది ఉంటారు. అంత జనసమూహం మధ్యనుంచి ఆ అశ్వాన్ని అపహరించడం చాలా కష్టం ‘’ అని చెప్పాడు. దానికి సమాధానంగా ఒరేయ్ ! నీవు ఇన్నాళ్ళ నుంచి నా దగ్గర పని చేస్తున్నావు. నా శక్తి సామర్థ్యాలు నీకు తెలియవు. జోగన్ పాగి బలవంతుడే కాదు బుద్ధిమంతుడు కూడా. అప్పుడే నేను నా మనస్సులో ఒక పథకాన్ని తయారు చేసి ఉంచాను. చూస్తూ ఉండు. త్వరలోనే ఆ మంటి నా స్వంతం అవుతుంది. అప్పుడు నేనేమిటో, నా శక్తి ఏమిటో నీకు తెలుస్తుంది అంటూ చాలా గర్వంగా జోగన్ పాగి చెప్పాడు.
 జోగన్ పాగి దుష్ట చర్య.

స్వామి నారాయణ గారు తన అనుచరులతో పాటు సమావేశమై ఉండగా ధనికుడైన భక్తుడొకడు వచ్చాడు. అతన్ని సగౌరవంగా ఆహ్వానించి “శేటు గారూ ! మీ కూతురి వివాహం బాగా జరిగిందా?”అని ప్రశ్నించారు.
“ఆ ! ఏదో లెండి! బాగానే జరిగింది” అని అతను ఎంతో దైన్యంగా సమాధానం చెప్పాడు.
“ఏం జరిగింది? ఎందుకలా ఉన్నారు? అని ఆయన రెట్టించి అడిగారు.

“ ఏం చెప్పమంటారు ప్రభుశ్రీ ? సరిగ్గా పెళ్లి మండపం మీదకి రాగానే మెరుపుతీగ లాగా పరమ దుర్మార్గుడైన ఆ బందిపోటు దొంగ జోగన్ పాగీ వచ్చి నగలు, దానం అంతా దోచుకుని వెళ్ళిపోయాడు. దారికడ్డంగా వచ్చిన వారినంతా తుపాకులతో నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపి ఎంత వేగంగా వచ్చాడో అంత వేగంగా అక్కడనుంచి మాయమై పోయాడు” అని చెప్పి తన బాధనంతా వెళ్లగక్కాడు. జోగన్ పాగినా ? ఈ పేరు నేనెక్కడో విన్నానే అని స్వామి నారాయణ గారు సాలోచనగా చెప్పారు.

“స్వామీ ! వాడు వర్తాన్ని కేంద్రంగా చేసుకుని అరాచకాలు సాగిస్తూ ఉంటాడు. ఆ చుట్టూ ప్రక్కల ఉన్న గ్రామాలన్నింటినీ స్మశాన భూముల్లాగా మార్చి వేశాడు. ఎవరైనా అడ్డం వస్తే వారి తలలు తెగ నరుకుతాడు. రక్తాన్ని ఏరు లాగా ప్రవహింప చేస్తాడు. వాడికి జాలి, దయ అనే గుణాలు లేనే లేవు. వాడు దొంగతనాలు, హత్యలే కాకుండా సంబంధాలని కూడా మార్చి వేస్తుంటాడు. వర్త గ్రామంలోని ఆడపిల్లలని కాని మగ పిల్లల్ని  ఎవరు వివాహం చేసుకోరు. అంతే కాదు  ప్రభుశ్రీ ! ఎవ్వరూ ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్నారు. గాయక్వాడ్ మహారాజు గారు కూడా నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్నారు. ఈ మధ్యనే ఆ మహారాజుగారి ధనమంతా వాడు  అపహరించాడు. వాడు కనుక బ్రతికి ఉంటె మాకు “మరణమే శరణం” వాడు కనుక మరణిస్తే మాకు జీవితం లభిస్తుంది. మాకు సుఖ శాంతులు లేవు, ప్రతి క్షణం మృత్యు భయమే. మాకు నిద్రాహారాలు కూడా లేవు. ఏ శుభ కార్యాలని కూడా మేము చేయలేక పోతున్నాం ఎందుకంటే వాడు ఎక్కడ్నుంచి వస్తాడో అని మాకు భయం. ప్రభుశ్రీ ! మీరె ఏదో ఒక ఉపాయం ఆలోచించాలి. అతన్ని చంపి మమ్మల్నందరినీ కాపాడాలి” అని అంటూ దీనంగా ఏడుస్తూ ప్రాధేయపడ్డాడు. దానికి ప్రభుశ్రీ అతన్ని చూస్తూ “ చంపడం అంటే హింస కదా ! అది పాపకృత్యం. మనం చంపవలసింది అతన్ని కాదు. అతనిలో ఉన్న రాక్షసత్వాన్ని. అప్పుడే అతనిలో మార్పు వస్తుంది” అని చెప్పారు. ఆ మాటలకి ఆ వర్తకుడు నిరాశతో “అయితే ప్రభూ ! మీరేమీ చేయలేరా?మమ్మల్ని కాపాడలేరా? అని ప్రశ్నించాడు. మీరు అంత అధైర్య పడవలసిన అవసరం లేదు. సమయం వచ్చినప్పుడు అన్నీ చక్కగా జరిగిపోతాయి. సుఖ శాంతులు ఈ గ్రామాల్లో స్థిరంగా ఉంటాయి. తప్పకుండా ఆ పని మనమందర౦ కలిసి చేద్దాం. దీనికి ఒక్కటే ఒక్క ఉపాయం ఉంది. మనమందరం కలిసి శాంతి యజ్ఞం చేద్దాం. దీనివల్ల చుట్టుప్రక్కల గ్రామాల్లో శాంతి ఏర్పడి ప్రజలంతా సుఖ శాంతులతో సంతోషంగా ఉంటారు. మీరంతా ధైర్యంగా ఉండండి, భయపడవలసిన అవసరం లేదు. అంతా సవ్యంగా జరుగుతుంది అని ఆయన అభయం ఇచ్చారు. దానితో అక్కడ ఉన్న వారంతా ఎంతో సంతోషించారు.

శాంతియజ్ఞం
శాంతి యజ్ఞానికి కావలసిన పనులన్నీ చకచకా సాగిపోతున్నాయి. వేలాది, లక్షలాది ప్రజలు ఆ శాంతియగ్నాన్ని చూడడానికి రావడం జరుగుతుంది. చుట్టుప్రక్కల అన్ని గ్రామాలనుంచి ప్రజలు అక్కడ చేరుతున్నారు.పెద్ద పెద్ద గుడారాలు కూడా వేశారు. వంట ప్రయత్నాలు కూడా చాలా భారీగా సాగిపోతున్నాయి. వేలాదిమంది కార్యకర్తలు, అనుచరులు తమ తమ పనులని క్రమశిక్షణతో నిర్వహిస్తున్నారు.వచ్చే వారికి ఇబ్బంది లేకుండా పనులన్నీ చకచకా జరిగిపోతున్నాయి. గుఱ్ఱాన్ని దొంగిలించాలనే ఉద్దేశంతో జోగన్ పాగీ ఆ శాంతియజ్ఞానికి మారువేషంలో వచ్చి ఆ జనంలో కలిసిపోయాడు.