N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Wednesday, 18 November 2015

SwamiNarayan - Episode 61

వాజీబా – భక్తురాలు    
బిజాపూర్ లో వాజీ బా అనే స్వామి నారాయణ గారి పరమ భక్తురాలు ఒకావిడ  ఉండేది. ఆవిడ నిరంతరం శ్రీ కృష్ణ భగవానుని ముందు కూర్చుని పూజలు, కీర్తనలు, భజనలు చేస్తుండేది. సరిగ్గా ఆవిడ ఇంటి ముందే పెద్ద రావి చెట్టు, దాని ప్రక్కనే ఒక పెద్ద బావి, దాని ప్రక్కనే ఒక తులసి మొక్క దగ్గర దగ్గరగా ఉన్నాయి. ఆ మూడు అంటే బావి, రావి చెట్టు, తులసి మొక్క దగ్గరగా ఉండడం వల్ల ఆ గ్రామం లోని మహిళలకి  ఆ బావి నుండి నీళ్ళు తీసుకోవాలన్నా  లేక ఆ రావి చెట్టు చుట్టూతా ప్రదక్షిణలు చేయాలన్నా, ఆ తులసి మొక్కకి పూజ చేయాలన్నా  చాలా కష్టంగా ఉండేది. వారి వల్ల అయ్యేది కాదు. నీళ్ళు కూడా అతికష్టం మీద తోడుకోవలసి వచ్చేది.


ఒక సారి ఆ మహిళలంతా కూడబలుక్కుని “మనమంతా వెళ్లి  వాజీబాని కలుద్దాం. ఆవిడ స్వామి నారాయణ గారి పరమ భక్తురాలు. ఆవిడనే దీనికి తగిన ఉపాయం చేయమని చెప్దాం”అని వాజీబా  దగ్గరకి వెళ్లి “మీరు స్వామి నారాయణ గారి భక్తురాలు కదా ! మీరే ఆయన్ని ప్రార్థించి మా సమస్యని తీర్చమని చెప్పండి” అని అన్నారు. “సరే ! నేనేం చేయగలను? మీరు చెప్పినట్టుగానే స్వామి నారాయణ గారి దగ్గర మీ బాధలు తీర్చండి అని మొర పెట్టుకుంటాను” అని ఆవిడ అమాయకంగా వారితో అంది. “స్వామి నారాయణ గారు చమత్కారి కదా ! ఏం చేస్తారో చూద్దాం” అని వాళ్ళలో వాళ్ళు వెటకారంగా నవ్వుకుంటూ అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయారు. అయితే వాజీబా చాలా అమాయకురాలు, నిష్కల్మష హృదయమున్న వ్యక్తి. ఆవిడ వెంటనే శ్రీ కృష్ణపరమాత్ముని విగ్రహం దగ్గర కూర్చుని ఈ సమస్యని నివేదించి “స్వామీ ! మీరెలాగైనా సరే ఈ సమస్యని  పరిష్కారం చేయాలి , వాళ్ళు చక్కగా రావిచెట్టు చుట్టూ ప్రదక్షిణాలు, తులసి మొక్కకి పూజ చేసుకునేటట్టుగా, ఏ కష్టం లేకుండా బావిలోంచి నీళ్ళు తోడుకునేటట్టుగా మీరే ఏదో ఒక ప్రణాళిక చేయాలి” అని ఆవిడ రోజు ప్రార్థిస్తూ ఉండేది.

ఇక్కడ స్వామి నారాయణ గారు బిజాపూర్ వైపు ప్రయాణం చేస్తూ ఆ ఊరు సమీపించగానే మారు వేషం వేసుకుని మరొక సత్సంగితో పాటు వాజీబా ఇంటివైపు నడక సాగించారు. ఆయన తనతోపాటు వస్తున్న సత్సంగి ని ఉద్దేశించి “బ్రహ్మచారి ! ఏమిటీ ? నడిచి నడిచి అలసి పోయావా? ఆకలిగా ఉందా? దాహంగా కూడా ఉందా? అని అడిగారు. “అవును ప్రభుశ్రీ! నాకు ఆకలి, దప్పిక రెండు కూడా ఉన్నాయి” అని అతను సమాధానం చెప్పాడు.

“అయితే మనం ఒక పని చేద్దాం. ఇక్కడే బిజాపూర్ లో నా భక్తురాలు వాజీబా ఉంది. మనం ఆవిడ దగ్గరకి వెళ్దాం. నేను ఆవిడకి ఒక పరీక్ష పెట్టదలచుకున్నాను. ఆవిడ కాస్త కోపిష్టి గాని హృదయం మటుకు చాలా మంచిది. ఆమె మాటలు ఘాటైన మిరపకాయల్లాగా తీక్షణంగా ఉంటాయి” అని అన్నారు.“

"అయితే ప్రభుశ్రీ ! మనం ఆవిడ తిట్లు వినాల్సి వస్తుందేమో !” అని ఆ సత్సంగి అన్నాడు.

“అవును, ఒక్కొక్కసారి భక్తుల తిట్లు కూడా నాకు తియ్యగా ఉంటాయి. పద మనం ఆవిడ దగ్గరకి వెళ్దాం అని చెప్పారు. ఆ ఇద్దరు కూడా మామూలు సాధువుల్లాగా వేషాలు మార్చుకుని వాజీబా ఇంటికి వెళ్లి “భిక్షాం దేహీ” అని గట్టిగా అరవసాగారు. లోపల్నుంచి వాజీబా “వస్తున్నాను, ఉండండి” అని బయటకి వచ్చి తాను తెచ్చిన గోధుమ పిండిని “స్వీకరించండి” అని చెప్పింది. అదేమిటీ వండిన భోజనం మీరు మాకు పెట్టాలి కదా ! ఈ పిండిని తీసుకుని మేమేం చేస్తాం? కాబట్టి ఈ పిండిని మీరులోపల పెట్టి తయారు చేసి సిద్ధంగా ఉన్న భోజనం మాకు పెట్టండి” అని ప్రభుశ్రీ అన్నారు. దానికి “మీకు ఇష్టముంటే తీసుకోండి. లేకపోతె వెళ్ళిపొండి. నాకు చాలా పనులున్నాయి. ఇటువంటి వారు మీరు సాధు జీవనానికి ఎందుకు వచ్చినట్లు?”అని వాజీబా గొణుక్కుంటూ ఉండాలి. కాని ప్రభుశ్రీ పట్టు పట్టారు. ఆవిడ తిట్ల వర్షాన్ని లెక్క చేయకుండా ఆయన చాలా హడావుడి చేయడం మొదలు పెట్టారు.

ఈ పిండిని తీసుకుని వెళ్లి మేం ఎక్కడ రొట్టెలు చేసుకోవాలి? కాబట్టి మాకు తయారైన భోజనం పెట్టు. మాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది. తొందరగా పెట్టు అని హడావుడి చేయడం  మొదలు పెట్టారు. శిష్యుడు కూడా వంతపాట పాడసాగాడు. వాజీబాకి చాలా కోపం వచ్చింది. మర్యాదగా నేను చెప్తుంటే మీరు నా మాట వినడం లేదు ఈ పిండిని తీసుకుని వెళ్లి రొట్టెలు చేయడం నా వల్ల కాదు. ఇంట్లో సిద్ధంగా ఉన్న భోజనం లేదు అని కసురుకుంది. దానికి ప్రభుశ్రీ “ఆహా ! మీరు స్వామి నారాయణ గారి పరమ భక్తురాలని నేను విన్నాను. స్వామి  నారాయణ గారి భక్తులు చాలా ప్రేమగా, దయ కలిగి ఉంటారని, మీ స్వామి నారాయణ గారు కూడా చాలా దయామయుడని నేను విన్నాను. మరి నీ ధోరణి చూస్తె ఎందుకిలా ఉంది? ఇంత కోపంగా ఉన్నావేమిటీ?మాటిమాటికి “వెళ్ళిపో ! వెళ్ళిపో !”అని అంటున్నావేమిటీ? నాకేం అర్థం కావడం లేదు. అయినా ఇదంతా మానేసి నాకు వెంటనే భోజనం పెట్టు” అని ఆవిడని మరొక్కసారి ఆయన అడిగారు. దానికి ఆవిడ విసుక్కుంటూ నేను మీకు ముందే చెప్పాను కదా ! ఇంట్లో వండిన భోజనం లేదని. కావాలంటే ఈ పిండిని తీసుకోండి లేదా మర్యాదగా ఇక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపొండి అని అంది. “అమ్మా ! నీవు అబద్ధం చెప్తున్నావు. మీ ఇంట్లో ఒక డబ్బా ఉంది. ఆ డబ్బాలో సరిగ్గా 18 లడ్లు ఉన్నాయి. అవన్నీ పెట్టుకుని , స్వామి నారాయణ గారి భక్తురాలివై ఉండి ఇన్ని అబద్ధాలు చెప్తావా నీవు?” అని ఆవిడని గట్టిగా మందలించారు. ఆవిడ చాలా ఆశ్చర్య పడిపోయింది. తను లడ్లు చేసినట్టు ఈయనకి ఎలా తెలిసింది? ఏవో చిన్నపాటి విద్యలు నేర్చుకుని ఉంటాడు అని అనుకుని “సరే !మీరు ఇక్కడే ఉండండి” అని చెప్పి లోపలకి వెళ్లి ఆ డబ్బా తీసుకుని వచ్చింది. ఆవిడ లడ్లు చేసింది కాని ఎన్ని చేసిందో ఆవిడకి లెక్క తెలియదు.

అందుకని ఆవిడ ఆ లడ్లని లెక్క పెట్టగా సరిగ్గా అవి 18 ఉండాలి. ఆవిడ చాలా ఆశ్చర్య పడిపోయింది. ఈయన ఎవరు అక్కడ 18 లడ్లు ఉన్నాయి తీసుకుని రా అని చెప్తున్నాడు కాని ఇవి నేను స్వామి నారాయణ గారి కోసం చేసిపెట్టుకున్నాను కదా అని అనుకుని పోనీ వాళ్ళు ఈ లడ్లే కదా అడిగారు. పోనీలే ! ఇవి ఇచ్చేస్తాను. ఇది కూడా పుణ్య కార్యమే కదా ! అని అనుకుని ఆ డబ్బా తీసుకుని వారికి ఇచ్చే ముందు శ్రీ కృష్ణుని విగ్రహం ముందు పెట్టి “స్వామి నారాయణ ! ఇది మీ కోసమే చేశాను” అని చెప్పి వాటిని నైవేద్యంగా ఆ దేవునికి అంటే స్వామి నారాయణ గారికి సమర్పించి, ఆవిడ వాకిట్లోకి వచ్చేసరికి ప్రభుశ్రీ నానా హంగామా చేయడం మొదలు పెట్టారు తొందరగా తీసుకుని రా, ఆకలి వేస్తుంది  అని అనుకుంటూ. “ఉండవయ్యా బాబూ ! ఎందుకంత హడావుడి చేస్తున్నావు? నేను తీసుకునే వస్తున్నాను కదా !” అని అన్నా ఆవిడ మనస్సులో మాత్రం పాపం ! ఇతనికి  బాగా ఆకలిగా ఉన్నట్టుంది, ప్రేవులు అరుస్తున్నట్టుగా ఉన్నాయి. ఇవి తిన్నాకన్నా శాంతిస్తాడేమో” అని అనుకుంటు వచ్చి ఆ లడ్లన్నీ ఆయనకి సమర్పించింది.   ఆ లడ్లని తిని ప్రభుశ్రీ “ఆహా ! ఈ లడ్లు ఎంత బాగున్నాయి. ఇవి పెట్టుకుని కూడా నీవు ఏం లేవని అబద్ధాలు చెప్పావు” అని అన్నారు. “అవును బాబూ ! అబద్ధాలు చెప్పాను. ఈ లడ్లని నా ప్రభువు కోసం నేను నైవేద్యంగా  చేసి పెట్టుకున్నాను. నీవు ఆకలితో ఉన్నావు కాబట్టి నీకీమాత్రమైనా దక్కాయి” అని జవాబిచ్చింది. “ఈ లడ్లు తీసుకుని మర్యాదగా ఇక్కడ్నుంచి ఉడాయించండి” అని ఆవిడ గట్టిగా అరిచింది. “ఏమమ్మా ! నన్ను కూడా భగవంతుడు అని మీరు అనుకోవచ్చు కదా ! నేను కూడా స్వామి నారాయణే అనుకుని నీవు ఈ నైవేద్యాన్ని నాకు ఇవ్వ వచ్చు కదా !”  అని అంటే ప్రక్కన ఉన్న ఆ సత్సంగి కూడా “ అవునమ్మా! మీరు అలాగే అనుకోండి బాగుంటు౦ది” అని అన్నాడు. ఆవిడ ఇద్దర్ని పట్టుకుని చచ్చేట్టు తిట్టి పెట్టింది. ఏమిటీ ఈయన్ని నేను స్వామి నారాయణ గారు అని అనుకోవాలా ?”చాలు చాలు ! ఈ భిక్ష తీసుకుని వెళ్ళిపొండి ఇక్కడ్నుంచి” అని విసురుగా తలుపు వేసి ఇంట్లోకి వెళ్ళిపోయింది.

ప్రభుశ్రీ, ఆ బ్రహ్మచారి ఆ ప్రసాదాన్ని మహా సంతోషంగా తినేశారు. ఆ లడ్లు తిన్నాక “అమ్మా ! చాలా దాహంగా ఉంది కాస్త మంచి నీళ్ళు తీసుకుని రా !” అని గట్టిగా అరిచేసరికి వాజీబా ఉలిక్కి పడింది. వీళ్ళు ఇక్కడే ఉన్నారా? ఇంకా వెళ్లిపోలేదా? విసవిసా బయటకి వచ్చి “ఏమిటీ ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నారు వెళ్ళిపోకుండా ? ప్రసాదం ఇచ్చేశాను కదా !” అని గట్టిగా కసురుకుంది. “చూడమ్మా ! నీవు నాకెక్కడా స్వామి నారాయణ గారి భక్తురాలి లాగా కనిపించడం లేదు. ఇంత కోపిష్టివా? ఇంత దురుసుతనంతో సాధువులైన మమ్మల్ని మాటి మాటికి వెళ్ళిపొండి అని తిడ్తున్నావు. నేను అందరిలాగా  మామూలు సాధువుని కాను అందరిళ్ళకి నేను వెళ్ళను అని నేను నీకు అప్పుడే చెప్పాను కదా !” అని  అనగానే ఆవిడ ఒక్కసారి ఆయన్ని దులిపేసింది.

“చాలు చాల్లే వయ్యా ! మహా మాట్లాడుతున్నావు. నా ఇంటికి చాలా మంది మంది సాధువులు వస్తూనే ఉంటారు నీలో ప్రత్యేకత ఏమిటీ”? అని కోప్పడింది .

“అవును నేను చెప్తూనే ఉన్నాను కదా! నాలో ప్రత్యేకత ఉంది, నేనందరిళ్ళకి వెళ్ళను. నన్ను కూడా స్వామి నారాయణ లాగా భావిస్తే బాగుంటుంది కదా !” అని చెప్పి మేము ఇక్కడే పడుకుంటాం ఇక్కడ బాగుంది అని “అమ్మా ! మీ దగ్గర ఉన్న పరుపు మాకు పడుకోవడానికి ఇవ్వు . మేము ఈ రోజు రాత్రి ఇక్కడే పడుకుంటాం” అని చెప్పారు. ఆవిడకి ఒళ్ళు మండిపోయింది. “ఏమిటీ మాటి మాటికి నాకు ఇది తే ! అది తే ! అని చెప్తున్నావు క్రింద పడుకోవడానికి రాక పోతే ఎందుకయ్యా ఈ సన్యాసం పుచ్చుకున్నావు?అయినా మా ఇంట్లో పరుపు లేదు గిరుపు లేదు పో !” అని గట్టిగా అరిచింది.
“అమ్మా ! నీవు స్వామి నారాయణ గారి భక్తురాలివై ఉండి మళ్ళీ అబద్ధాలు చెప్తున్నావా? మీ ఇంట్లో ఫలాని చోట పరుపుంది. లేదని అబద్దాలెందుకు చెప్తున్నావు?’ అని అనగానే మళ్ళీ ఆవిడ ఒక్కసారి ఉలిక్కిపడింది. “ఆ! ఉంది ఉంటె ఏమిటంట? అది నా స్వామి నారాయణ గారి కోసం నేను పెట్టుకున్నాను  అది కొత్తది. నీకెందుకు ఇవ్వాలి? స్వామి నారాయణ గారు బిజాపూర్ కి వస్తున్నారు కదా ! ఆయన మా ఇంటికి వచ్చినప్పడు ఆయనకి సమర్పిద్దామని నేను కొన్నాను. నీకోసం కాదు” అని పైకి గట్టిగా అరిచినా లోపల మాత్రం కాస్త మెత్త పడింది. ఏమిటీ ఈయన ఇంట్లోకి రాకుండానే అన్నీ చూసినట్లుగా ఇంత సరిగ్గా నా ఇంట్లో ఉన్నవన్నీ చెప్తున్నాడే, ఈయన్ని చూస్తుంటే నా మనస్సులో ఏదో కొంచెం అనుమానం గా ఉంది. ఈయన అందరి సాధువుల్లాగా లేడు. అయినా ఏముంది? పరుపే కదా  ఆయన అడిగింది. ఇచ్చేస్తాన్లే. మళ్ళీ ఆ పరుపుని శుభ్రం చేసుకొనవచ్చును అని మనస్సులో అనుకుంది. లోపలకెళ్ళి ఆ పరుపుని తీసుకుని వచ్చిఆయన అడిగినట్టుగానే ఆయనకి సమర్పించుకుంది. ఆ రాత్రి అలాగే గడిచిపోయింది. స్వామి నారాయణ గారు ఆ రాత్రి మంచం మీద ఆవిడ ఇచ్చిన కొత్త పరుపు మీద హాయిగా విశ్రామించారు. వాజీబా కూడా తలుపులు వేసుకుని లోపల పడుకుంది. వాజీబా ఉదయాన్నే “జై స్వామి నారాయణ’ అని ఆయన్ని తలుచుకుంటూ లేచి వీళ్ళు ఇంకా అక్కడే ఉన్నారా లేకపోతె నా మంచం, పరుపు తీసుకుని పారిపోయారా ?అని గొణుక్కుంటూ మెల్లగా తలుపు తెరిచింది. ఆవిడకి ఇంకా నిద్ర మత్తు వదలలేదు. ఆవిడకి ఎదురుగుండా పెద్ద పరిమాణoలో ఉన్నటువంటి పాదం కనిపించింది. ఆ పాదం మాటమాటకి పెద్దగా అవుతూ ఉండాలి.
అది చూసి ఆవిడ భయకంపితురాలైంది. “అమ్మ బాబోయ్” ఇదేదో దయ్యామో , పిశాచం లాగా ఉంది. “జై స్వామి నారాయణ”, “జై స్వామి నారాయణ” అని ఆయన నామ స్మరణ చేస్తూ గబుక్కున ఆ పక్క మీద పడిపోయి స్పృహ తప్పి పోయింది. అక్కడ పెద్ద పరిమాణంలో ఉన్న పాదం పెరుగుతూ, పెరుగుతూ, పెద్ద రావి చెట్టు ని బావినుంచి దూరంగా తోసివేసింది. అలాగే ఆ పాదం తులసి మొక్కని కూడా ఇంకొక చోటికి కదిలించింది. యదా ప్రకార౦గా ఆ బావి దగ్గరకి  నీళ్ళు తీసుకుని వెళ్ళడానికి వచ్చిన మహిళలు అక్కడి దృశ్యాన్ని చూసి విపరీతంగా ఆశ్చర్య పడిపోయారు. “ఏమిటీ ఈ అద్భుతం?” అని వాళ్ళలో వాళ్ళు మాట్లాడుకోసాగారు. గట్టిగా అరవ సాగారు. “అదేమిటీ ఆ రావి చెట్టు అంత దూరంగా ఇక్కడ్నుంచి ఎలా వెళ్ళిపోయింది బావికి దూరంగా? ఇప్పుడు తులసి మొక్క కూడా బావినుంచి దూరంగా ఉంది.

ఇప్పుడు మనం హాయిగా ఏ ఇబ్బంది లేకుండా బావి నుంచి నీళ్ళు తోడుకోనవచ్చును.తులసి మొక్కకి చక్కగా పూజ చేసుకొనవచ్చును. రావి చెట్టు చుట్టూతా హాయిగా ఏ అడ్డు లేకుండా ప్రదక్షిణాలు చేసుకొనవచ్చును ఎంత అద్భుతం జరిగింది !” అని వాళ్ళలో వాళ్ళు గట్టిగా మాట్లాడుకోసాగారు. వాళ్ళు చూస్తున్నది కలయో భ్రాంతియో అన్నది  వాళ్లకి అర్థం కాలేదు. ‘నిన్న చూసినప్పుడు ఇలా లేదు. ఒక్క రాత్రిలో ఇంత నమ్మశక్యం కాని అద్భుతం ఎలా జరిగింది?” అని ఆశ్చర్యంగా ఆ ఊళ్ళో అందరు మాట్లాడుకోసాగారు. అక్కడ వాజీబా మెల్లగా స్పృహ తెచ్చుకుని స్వామి నారాయణ గారి నామస్మరణ చేస్తూ, బయట ఏమిటీ ఇంత హడావుడి, గందరగోళంగా ఉంది అని అనుకుంటూ బయటకి వచ్చింది. “ఏమిటీ మీరందరూ ఇలా గట్టి గట్టిగా మాట్లాడుతున్నారు? ఏం జరిగిందసలు?” అని అడిగింది. “చూడు వాజీబా ! మేం చెప్పాం కదా నీతో, అలాగే జరిగిపోయింది. ఇక్కడ రావి చెట్టు, తులసి మొక్క  బావినుంచి దూరంగా వెళ్ళిపోయాయి. మూడు దూరంగా ఉండడంతో మేము ఇప్పుడు హాయిగా ఇక్కడ పరిక్రమణ చేసుకోవచ్చును.” అని ఆ మహిళలు వాజీబా తో అన్నారు.  అప్పుడే ఇవన్నీ గమనించిన వాజీబా “ఏమిటీ ఈ అద్భుతం! ఎవరు చేసారీ చమత్కారం ?ఎలా జరిగిందిదసలు?” అని అనుకుంటూ ఆవిడ ఆశ్చర్య పడసాగింది. “మేమందరం నీకు అప్పుడే చెప్పాం కదా ! నీవు స్వామి నారాయణ గారి భక్తురాలివి. మా సమస్యల్ని ఆయనకి చెప్పి మా బాధలను తొలగించు , ఆయనే ఈ సమస్యల్ని తీర్చగలడు”  అని  వాళ్ళంతా గుర్తు చేయగానే ఆవిడకి ఆ స్మృతిపథంలో జరిగిందంతా గుర్తుకి వచ్చింది. వాజీబా కళ్ళనుండి ఆనందబాష్పాలు ధారాళంగా రాసాగాయి. “అరే ! రాత్రి స్వామి నారాయణ గారే నా ఇంటికి  మారువేషం లో  వచ్చారు.  “అయ్యో ! ఎంత పాపిష్టిరాలిని. ఎంత నిందించాను. స్వయ౦గా నా చేత్తో మీకు లడ్డుని ఇప్పించే అవకాశాన్ని మీరు నాకు ఇచ్చారు. అలాగే నేను  మీకోసం కొన్న కొత్త మంచాన్ని, కొత్త పరుపుని స్వీకరించారు. దాని మీద చక్కగా పడుకుని విశ్రమించారు. కానీ ప్రభూ ! మిమ్మల్ని నేను అనరాని మాటలన్నాను కదా ! మిమ్మల్ని తిట్టాను. అయినా మీరు నామీద కోపగించుకోకుండా ఇంత ప్రేమ, దయ,కరుణ చూపించారు. మా అందరి సమస్యల్ని తీర్చడానికే మీరు వచ్చారా ప్రభూ? నా ప్రార్థనని స్వీకరించి ఇంత దూరం వచ్చారా ?”అంటూ భక్తి పారవశ్యంలో ఏడుస్తూ ఆ శ్రీ కృష్ణ పరమాత్ముని విగ్రహం ముందు చేతులు జోడించి ఈ విధంగా ప్రార్థిస్తూ కూర్చుంది.