N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Friday, 18 December 2015

SwamiNarayan - Episode 64



దొంగతనం
అంతా సిద్ధం చేసుకుని అర్థరాత్రి సమయం దాటాక ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉన్న జతిన్ బా ఇంటికి వెళ్లి వాళ్ళ ధాన్యాగారం ప్రవేశించి, ఒక పథకం ప్రకారం అక్కడ ఉన్న ధాన్యమంతా బళ్ల మీద వేసి ఆ రాత్రికి రాత్రే అక్కడనుంచి తరలించి వేశారు. ఆ మర్నాడు యధావిధిగా జనమంతా వచ్చి భోజనానికి కూర్చున్నారు. జతిన్ బా వెళ్లేసరికి ధాన్యాగారంలో ఉన్న అన్ని పాత్రలు వెక్కిరిస్తూ కనిపించాయి. ఆవిడకి ఏం చేయాలో, ఏమైందో అసలేమీ అర్థం కాలేదు. మొట్టమొదటిసారిగా ఆవిడ కొంచెం అధైర్య పడింది. ఎందుకంటే వందలాది మంది అప్పుడే అక్కడ విస్తళ్ళ ముందు కూర్చుని ఉన్నారు. అప్పటికే ఆలస్యం అయింది అని అనుకుంటున్నారు. ఏం చేయాలి అని అనుకుంటూ ఆవిడ పూజా మందిరానికి పరిగెత్తింది. 


ఇంతలో ఆవిడ తండ్రి వేణి దాస్ వచ్చి “ఏమిటమ్మా  ! అంత విచారంగా ఉన్నావు? ఏమైందసలు?” అని అడగ్గానే జతిన్ బా ఖాళీగా ఉన్న ధాన్యాగారం వైపు చేయి చూపించింది. అది చూడగానే వేణి దాస్ ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయాడు, కొంచెం బెంగ పడ్డాడు. అక్కడ ఉన్న జన సమూహానికి ఏం చెప్పాలి , ఏం చేయాలో అతనికి కూడా తోచలేదు. అప్పటికే వాళ్ళు ఆలస్యం అయింది, ఆకలి అని గగ్గోలు పెడుతున్నారు. ఏం చేయాలి? “ప్రభుశ్రీ ! మీరే మాకు సహాయం చేయాలి” అని కన్నీరు కారుస్తూ వేడుకున్నాడు. జతిన్ బా కూడా “ప్రభుశ్రీ ! మా ధాన్యాగారం ఎప్పుడు అక్షయంగా ఉంటుంది అని మీరు  మాకు ఆశీర్వాదం ఇచ్చారు. మీ ఆశీర్వాదం, మీ ఆదేశంతోనే మేము ఈ మహత్తరమైన కార్యక్రమాన్ని మొదలు పెట్టాం. రోజు వందలాది ప్రజలు వచ్చి కడుపు నిండా భోజనాలు చేసి వెళ్ళుతున్నారు. ఇప్పుడేమో ఆకస్మాత్తుగా ధాన్యాగారం ఖాళీ అయిపొయింది. ఎందుకు స్వామీ మీరు మాకిలా పరీక్ష పెడుతున్నారు?ఇప్పుడు మమ్మల్నేం చేయమంటారు? అక్కడ ఆకలితో కూర్చున్న జనాన్ని ఖాళీ పోట్టలతో వెళ్ళిపొమ్మని చెప్పమంటారా?” ఇలాఎంతో బాధగా  ప్రార్థిస్తూ ఆవిడ స్వామి నారాయణ గారి విగ్రహం దగ్గర కూర్చుంది.

ఇక్కడ వర్తకులంతా వచ్చి తమాషా చూస్తూ చాలా సంతోష పడసాగారు. ఇంతలో ఆ వర్తకులంతా జనాన్ని ఉద్దేశిస్తూ మీరింకా ఇక్కడే ఎందుకు కూర్చున్నారు?జతిన్ బా ధాన్యాగారంలో ఒక్క గింజ కూడా లేదు. మీరు ఎంత సేపు ఇక్కడ కూర్చున్నా ఖాళీ విస్తరి ముందే కూర్చోవాలి కాని భోజనం మటుకు రాదు. కాబట్టి మీరందరూ మా దగ్గరకి రండి. మేము అన్నదానం చేస్తున్నాం. వృధాగా మీరు సమయాన్ని పాడు చేసుకొన వద్దు. పదండి ! పదండి !” అని అనగానే వాళ్ళంతా ఖాళీ విస్తళ్ళ ముందు నుంచి లేచి వాళ్ళ వెనక వెళ్ళిపోయారు.

ఇక్కడ వేణిదాస్ రోదించ సాగాడు.జతిన్ బామటుకు స్వామి నారాయణ గారికి నమస్కారం పెట్టి “స్వామీ ! వీళ్ళు కనీసం అక్కడైనా కడుపు నిండా భోజనాలు చేసి వెళ్తారు. నాకు సంతోషంగా ఉంది. ఖాళీ కడుపుతో ఉండరు. అది కూడా నీవిచ్చే ప్రసాదమే కదా ! భేదమేముంది?” అంటూ స్వామి నారాయణ గారికి ధన్యవాదాలు తెలుపుకుంది. ఇలాంటి వ్యక్తులు సమాజంలో ఉండడం చాలా అరుదు కదా ! ఆమె తన ధాన్యాగారం ఖాళీ అయిందని బాధ పడలేదు. పైగా ఆ బీద ప్రజలు ఆ రోజు ఖాళీ పొట్టలతో ఉండరు. ఎక్కడో అక్కడ భోజనాలు చేస్తారు కదా ! అనిఆ మహా సాధ్వి సంతోషించింది.

గర్వ భంగం
జరగబోయేది ఆ వర్తకులకి ముందే తెలుసు కాబట్టి వాళ్ళు వంట గదిలో అన్ని వండి సిద్ధంగానే ఉంచారు. వాళ్ళతో పాటు వచ్చిన జనాన్నంతా “మీరు ఇక్కడే కూర్చోండి. మీ అందరికి భోజనాలు వడ్డిస్తాం “ అని చెప్పి వంట గదిలోకి వెళ్లి అక్కడి పాత్రల మీద మూతలు తెరిచి ఆశ్చర్య పడ్డారు. వారి నోటినుండి “అయ్యో ! ఇదేమిటీ? ఇక్కడ మనం వండించిన పదార్థాలన్నీ మాయమై పోయాయి !” అని గగ్గోలు పెట్టసాగారు. ఇది విని మిగిలిన వర్తకులంతా ఆ వంట గదిలోకి పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి చూడగానే  ఏమున్నాయక్కడ ఖాళీ పాత్రలు తప్ప ?  అక్కడ ఉన్న ధాన్యపు బస్తాలన్ని మాయమైపోయి శూన్య ప్రదేశం మాత్రమే మిగిలి౦ది. అక్కడ ఉన్న జనాలకి ఏం చెప్పాలి? ఏం జరిగిందో , ఎందుకిలా అయ్యిందో వారికేమీ అర్థం కాలేదు. వారంతా అక్కడే కుప్ప కూలిపోయారు.ఇదంతా చూసిన ప్రజలందరూ గుంపులుగా మళ్ళీ  జతిన్ బా ఇంటి వైపే పరుగులు తీశారు. అక్కడికెళ్ళి ఆ జనమంతా అమ్మా ! మేమంతా ఈ రోజు ఆకలితో నకనకలాడి పోతున్నాం. కనీసం మా పిల్లలకైనా కొంచెం అన్నం పెట్టే ఏర్పాటు చేయమ్మా ! అంటూ ఏడుస్తూ ఆవిడని ప్రాధేయ పడ్డారు. అక్కడ జతిన్ బా, వేణి దాస్ ఏం చేయాలో తోచక నిశ్చేష్టులై, ప్రతిమల్లాగా అక్కడే నిలబడి ఎంతో ఆర్తితో స్వామి నారాయణున్ని ప్రార్థించ సాగారు. పాపం ! అంతకన్నా వాళ్ళు ఏం చేయ గలరు?

బండివాడు
జతిన్ బా మౌనంగా అక్కడే కూర్చుని స్వామి నారాయణున్ని రోదిస్తూ, ప్రార్థిస్తూ ఉంది. జనులంతా అక్కడే అలాగే నిలబడి చూస్తున్నారు. ఈలోపుగా జతిన్ బాఏరి ఎక్కడ ఉన్నారు?అంటూ ఒక ఎడ్ల బండి వాడు వచ్చి, జతిన్ బా ని గుర్తు పట్టి “జతిన్ బా! నేను ధాన్యపు వ్యాపారిని. ధాన్యం కొని అమ్ముతూ ఉంటాను. ఈ అకాల పరిస్థితుల్లో ఎక్కువ ధరకి అమ్మి బాగా లాభాలు చేసుకోవాలనే స్వార్థంతో నేను ముందే ఈ ధాన్యం కొని ఉంచాను. కాని  మీరు చేస్తున్నటువంటి ఈ నిస్వార్థ సేవ గురించి విన్నాక నా మనస్సు  మారిపోయింది. ఇంత మంది పేద వాళ్లకి మీరు నిస్వార్థంగా అన్నదానం చేస్తున్నారు. మీరేమే అధైర్య పడకండి. నా దగ్గర చాలా ధాన్యం నిలవ ఉంది. అదంతా నేను తీసుకుని వచ్చాను. మీ నిస్వార్థ సేవ గురించి విన్నాక నాలో చాలా పశ్చాత్తాపం కలిగింది. నేను నా పాపాన్ని కడిగి వేసుకోవాలి అని అనుకుంటున్నాను. దయ చేసి ఆ అవకాశాన్ని నాకు ఇవ్వండి. జతిన్ బా ! ఏమిటీ మీరేమి మాట్లాడడం లేదు? బయట బోలెడన్ని ధాన్యపు బస్తాలున్నాయి. వాటన్నిటిని మీ ధాన్యాగారం (గోడౌన్) లో పెట్టించడానికి మీరు నాకు సహాయం చేయండి. ఎంత ధాన్యం ఉందంటే ఈ అకాల పరిస్థితులు పోయి మామూలుగా అయ్యేంతవరకు మీరు వాడుకొన వచ్చును. రండి ! రండి ! ఇంకా ఆలస్యం ఎందుకు అని ఆయన కొంత మంది సహాయం తీసుకుని ఆ ధాన్యపు బస్తాలన్నింటినీ ధాన్యాగారంలోకి చేర్చసాగారు. సరే ! మీరంతా వీటిని ధాన్యాగారంలో పెడ్తూ ఉండండి నేను ఇప్పుడే వస్తాను అని చెప్పి ఆ బండివాడు వెళ్ళిపోయాడు. వెంటనే ఆహారం తయారైపోయి వడ్డనలు మొదలయ్యాయి. ఆ రోజు అందరు కడుపు నిండా తృప్తిగా భోజనం చేసి అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయారు. ఈ వంటలు, భోజనాలు వడ్డింపులు ఈ హడావుడిలో ఉండి పోయిన జతిన్ బాకి కాని, వేణి దాస్ కి కాని కి ఏం జరిగిందో అని ఆలోచించడానికి కూడా సమయం దొరక లేదు. భోజనాలు చేసి అందరు వెళ్ళిపోయాక అప్పుడు వారికి స్వామి నారాయణ గారు చేసిన లీల గుర్తుకి వచ్చింది. “ప్రభుశ్రీ ! మీరే మారు వేషం లో వచ్చి మా పరువు నిలబెట్టి మమ్మల్ని కాపాడారు” అని జతిన్ బా, వేణి దాస్ పరిపరి విధాలా స్వామి నారాయణ గారిని స్తుతించి తమ కృతజ్ఞతలని తెలుపుకున్నారు. ఇదేవిధంగా రోజు వారింట్లో అన్నదానం జరుగుతూనే ఉంది. ఈ లోపున మళ్ళీ చక్కగా వర్షాలు మొదలయ్యి, కరువుకాటక పరిస్థితులు పోయి అన్నీ చక్కబడ్డాయి.

ఇక్కడ వర్తకులందరికి ఈ ఆశ్చర్యకరమైన సంఘటన చూసి నోట మాట రాలేదు. “మనం నిజంగా జతిన్ బా వాళ్ళ ధాన్యాగారంలో ధాన్యాన్ని దొంగిలించ లేదు. మనం దొంగతనం చేయాలని అనుకున్నది ఆవిడ కీర్తిని. ఆవిడ మంచితనాన్ని. జనమంతా ఆవిడని పొగుడుతుంటే అది భరించ లేక ఆవిడని అవమానపాలు చేయాలని మనం ఈ పని చేశాం. దీని మూలంగా దొంగతనం మహా పాపం అని మనకు తెలిసింది. ఈ చుట్టుప్రక్కల ఊళ్లలో నేను వాకబు చేశాను నారాయణ అనే ధాన్యపు వ్యాపారి ఎవరు లేరు” అని వారి నాయకుడు ఆ వర్తకులతో అన్నాడు. వారంతా “మరి ఎవరీ నారాయణ ?” అని ఆలోచిస్తుండగా “ఈ నారాయణ ఎవరో కాదు సాక్షాత్తు స్వామి నారాయణ గారే ఆ రూపంలో వచ్చి జతిన్ బాచేస్తున్న అన్నదానానికి తోడ్పడ్డారు” అని వారికి స్మరణకి వచ్చి చాలా పశ్చాత్తాప పడ్డారు.

ఈ విధంగా స్వామి నారాయణ గారు తాను ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకున్నారు. నిస్వార్థ సేవ చేస్తున్న ఆ తండ్రి కూతుళ్ళకి ఇచ్చిన మాట ప్రకారం వారి మాట నిలబెట్ , వారి గౌరవాన్నికాపాడి, కీర్తి ప్రతిష్టలని కాపాడారు అని స్వామి నారాయణ గారితో పాటు ప్రయాణం చేస్తున్న సమయదేవత ఇది చూసి చాలా ఆనంద పడింది.