N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Sunday, 13 March 2016

SwamiNarayan - Episode 74

జూనా గడ్ నుంచి ఆహ్వానం

జునా గడ్ ని పరిపాలించే రాజు మహమ్మదీయుడు. చాలా మంచి వాడు. అతను ఒక రోజు దర్బార్ లో అందరినీ ఉద్దేశించి “ ఈ సారి మన రాజ్యంలో పంటలు పుష్కలంగా పండాయి. కాబట్టి మన రైతులు చెల్లించాల్సిన శిస్తు (tax)ని రద్దు చేసేద్దాం. అంతే కాకుండా చుట్టుప్రక్కల ఉన్న రాజ్యాలకి మన ధాన్యం ఎగుమతి చేద్దాం. ఈ రకంగా వాళ్లకి మనం ఎంతో సహాయం చేసినవాళ్ళం అవుతాం”  అని చెప్తుండగా ఇంతలో అక్కడికి ఒక వార్తాహరుడు వచ్చి “నవాబు గారూ ! మిమ్మల్ని కలవడానికి స్వామి నారాయణ గారి పరమభక్తుడు వచ్చాడు” అని చెప్పాడు. అయితే అతన్ని వెంటనే లోపల ప్రవేశ పెట్టమని సుల్తాన్ గారు ఆదేశించారు. “జై స్వామి నారాయణ “ అంటూ వచ్చిన ఆ పరమ భక్తుడు “సుల్తాన్ మహారాజా ! నేనొక చిన్న కోరిక కోరుకోవాలని మీ దగ్గరకి వచ్చాను” అని చెప్పాడు. సుల్తాన్ వెంటనే “అలాగే ! తప్పకుండా మీ కోరికేదో నాకు చెప్పండి” అని అన్నారు. 


ఏమీ లేదు “సుల్తాన్ మహారాజా ! ఇప్పటివరకు శ్రీ స్వామి నారాయణ గారు మన జునా గడ్ రాజ్యంలోకి ప్రవేశించ లేదు. కాబట్టి మీ తరఫున ఆయన్ని రమ్మని ఆహ్వానం పంపింస్తే బాగుంటుందని చెప్పాడు ” అని చెప్పాడు. అప్పుడు సుల్తాన్ గారు “శ్రీ స్వామి నారాయణ కాని అల్లా కాని ఏమీ తేడా లేదు. నేనెవర్ని సాక్షాత్తు  భగవాన్ శ్రీ స్వామి నారాయణ గారిని కాని అల్లాని కాని ఆహ్వానించడానికి? ఇదంతా వారిదే కదా ! ఆయన వస్తే నేను సంతోషిస్తాను.” అని చెప్పి అతన్ని పంపించి వేశారు.
జనా బాయి గారి నుంచి ఆహ్వానం
స్వామి నారాయణ గారి భక్తుల్లో కొంత మంది వర్తకులు. వారు వీధిలో వెళ్తున్న స్వామి నారాయణ గారిని చూసి వాళ్ళలో వాళ్ళు మాట్లాడుకోసాగారు.  మన భార్యా బిడ్డలని పోషించుకోడానికి మనం రోజల్లా ఎంత కష్ట పడతాం. ప్రొద్దున్నే వచ్చి ఈ దుకాణంలో కూర్చుని అన్నీ విక్రయిస్తూ ఉంటాం. మనం మనకున్న ఈ చిన్న సంసారం కోసం కష్ట పడుతున్నాం. మరి మన స్వామి నారాయణ గారికి ఎంత మంది  సంతానం ఉన్నారో , ఎ౦త కష్ట పడుతున్నారో కదా !” అని స్వామి నారాయణ గారి  గురించి వాళ్ళలో వాళ్ళు మాట్లాడుకోసాగారు.  వాళ్ళ మాటలు విన్న శ్రీ స్వామి నారాయణ గారు వర్తకుల బృందం దగ్గరకి వచ్చి నిల బడ్డారు. ప్రక్కనే ఉన్న స్వామి నారాయణ గారి శిష్యుడు ఆ వర్తకుల నుద్దేశించి మీకెంతమంది సంతానం ఉన్నారు? అని అడగ్గా నాకు ముగ్గురు సంతానం ఉన్నారు. నేను వాళ్ళ కోసం ప్రొద్దున్నుంచి సాయంత్రం వరకు దుకాణంలో కూర్చుని నా వస్తువులన్నీ విక్రయించుకుని, తద్వారా వచ్చిన కొంచెం లాభంతో సంసారాన్ని పోషించుకుంటూ ఉండాలి అని చెప్పాడు. స్వామి నారాయణ గారి శిష్యుడు మరి ప్రభువుకి ఎవ్వరూ లేరు ఆయనకి సంసారం లేదు, పుత్రులు లేరు అయినా ఎండలో ఎండుతూ, వర్షంలో తడుస్తూ ఆయన ఎందుకింత అవస్థ పడ్తున్నారు? అని మీరు అనుకుంటున్నారు కదా ! మీకిద్దరు పుతృలున్నారు. వారిద్దరి కోసమే మీరింత కష్ట పడుతున్నారు. భగవాన్ శ్రీ స్వామి నారాయణ గారికి కొన్ని లక్షలమంది పుతృలు ఉన్నారు. ఇంత మంది పిల్లల్ని చూసుకోవడానికి ఆయన  మీరు పని చేస్తున్న సమయంకన్నా ఎక్కువగా  రాత్రింబగళ్ళు నిద్రాహారాలు మాని , మీకన్నా ఎక్కువగా వాళ్ళందరి గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటారు. అందుకని ఆయనకి ఎండలో ఎండుతున్నట్టు గాని, వర్షంలో తడుస్తున్నట్టు గాని అనిపించదు. మీరెలాగైతే మీ సంతానం కోసం ఎంతోకష్టపడుతున్నాం అనే భావన ఉండదో అలాగే శ్రీ స్వామి నారాయణ గారికి కూడా లక్షలమంది సంతానం కోసం ఆయన అహర్నిశలు  విసుగు లేకుండా ఎంతో సంతోషంగా కష్ట పడుతుంటారు అని చెప్పగానే అక్కడ ఉన్నవారంతా “జై స్వామి నారాయణ” అంటూ స్వామి నారాయణ గారికి జయజయధ్వానాలు చేశారు. అక్కడనుంచి స్వామి నారాయణ గారు తన మందిరానికి వెళ్ళిపోయారు. ఆయన దీర్ఘాలోచనలో ఉండగా, రాత్రి సమయంలో ఒక వార్తాహరుడు ఒక సందేశాన్ని తీసుకుని వచ్చాడు. జనాబాయి అనే ఒక సత్సంగి మీకు ఒక వార్తని పంపించారు అని ఒక పత్రాన్ని ఆయన చేతిలో పెట్టాడు. అది తీసుకునిఆయన చదివి ఆత్రుతగా చూస్తున్న తన శిష్యులకి జనాబాయి మనల్నిపాంచాల గ్రామానికి, జూనాగడ్ కి రమ్మని ఆహ్వానం పంపించాడు అని చెప్పారు. అలాగే మనం తప్పకుండా వెళ్దాం. ముందు పాంచాల గ్రామానికి వెళ్లి అక్కడ కొద్ది రోజులుండి తర్వాత అక్కడనుంచి మనం జునా గడ్ కి వెళ్దాం అని చెప్పి , ఇటు వార్తాహరునితో “మీరు చాలా దూరంనుంచి వచ్చారు కాబట్టి చక్కగా స్నానం చేసి, భోజనం చేసి, విశ్రాంతి తీసుకుని ఇక్కడ్నుంచి వెళ్ళ వచ్చు” అని ఆదేశించారు.

జునాగడ్ పండితుల ఆందోళన
స్వామి నారాయణ గారు త్వరలోనే జునాగడ్ కి త్వరలోనే రాబోతున్నారన్న వార్త విన్నపండిత సముదాయానికి భయం పుట్టుకుంది. వారంతా సమావేశమయ్యారు. దాంట్లో ఒక పండితుడు “విన్నారా మీరు? ఆ స్వామి నారాయణ గారు జునాగడ్ కి  మన నవాబ్ గారి ఆహ్వానాన్ని అందుకుని వస్తున్నారు. మరి ఆయన కనక వస్తే మన పని ఖాళీ  అయి పోతుంది. ఆయన తన ప్రవచనాలతో, ప్రసంగాలతో ఇక్కడ ఉన్న ప్రజలందరినీ తన వశంలో చేసుకుంటారు. అప్పుడు మనల్ని ఎవరు పట్టించుకోరు.మన చేత పూజలు ఎవ్వరు చేయిన్చుకోరు. మనకి డబ్బులు కూడా ఎవ్వరు ఇవ్వరు. వచ్చే దానాలు-దక్షిణలు కూడా ఆగిపోతాయి. కాబట్టి మనం ఏదో ఒక ఉపాయం చేయాలి” అని మిగతా వారందరి తో  చెప్పాడు. అందులో ఇంకొక పండితుడు “ వస్తే రానీయండి. మనకి వచ్చే దాన-దక్షిణా ల్లో కొంత భాగం ఆయనకి సమర్పించుకుందాం.” అని చెప్పాడు. మనమే ఒకళ్ళ దగ్గర్నుంచి దానాలు- దక్షిణలు తీసుకుంటున్నాం. వేరే వాళ్ళ దయా ధర్మాల మీద ఆధార పడి బ్రతుకుతున్నాం. అటువంటి మనం మళ్ళీ ఆయనకి దక్షిణలు ఇవ్వడం ఏమిటీ?” అని ప్రశ్నించారు. ఇలా వాళ్ళలో వాళ్ళు చర్చలు చేసుకుంటూ ఉన్నారు. ఆయన కనక జునా గడ్ కి వస్తే మన బ్రతుకు దుర్లభమై పోతుంది అని అందరూ ఆందోళన పడ్డారు. కాని మనం ఇప్పుడు ఏం చేయగలం? ఆయన్ని రానీయకుండా మనం ఏం చేయలేం కదా !” అని ఒకరంటే ఇంకొకరు” మనం ఎందుకు ఏమీ చేయలేం? మనం నవాబు గారి దగ్గరకి వెళ్లి ఆయన్ని రానీయకుండా అడ్డు పడే ప్రయత్నాలు మొదలు పెడితే సరిపోతుంది కదా !”అని వర్తకులందరు ఒక తీర్మానానికి వచ్చారు. ఆ మర్నాడు ఆ పండిత సమూహమంతా జునా గడ్ ని పరిపాలించే నవాబు గారి దగ్గరకి వెళ్ళారు. నవాబు గారు ధార్మీకుడు. సౌమ్యుడు.  అతను ఆ పండిత సమూహాన్ని సాదర౦గా ఆహ్వానించి, కూర్చోబెట్టి పండిత శ్రేష్టుల్లారా ! ఏమిటీ సంగతి? అందరు కలిసి ఎందుకు వచ్చారు? అసలు విషయమేమిటీ?” అని ప్రశ్నించారు. దానికి సమాధానంగా వారిలో ఒకరు “నవాబ్ గారూ ! మన జునాగడ్ కి స్వామి నారాయణ గారు వస్తున్నారు. వారు రాకుండా ఉండే ప్రయత్నాలు మీరు చేస్తే బాగుంటుంది” అని అన్నాడు. వెంటనే నవాబ్ గారు “మనం ఆయనని రాకుండా చేస్తే బాగుంటుందని మీరంటున్నారు . ఏం బాగుంటుందో చెప్పండి. ఎందుకు నేను ఆయన్ని రాకుండా నిరోధించాలి? చెప్పండి” అని అన్నారు. ప్రస్తుతం స్వామి నారాయణ గారు పాంచాల గ్రామంలో జనాబాయి ఆహ్వానం మీద ఆవిడ దగ్గర ఉన్నారు. ఆయన దగ్గర చాలా సైన్యం కూడా ఉంది. ఆయన్ని ఇక్కడ జునా గడ్ కి కనుక రానిస్తే ఇక్కడ తిరుగుబాటు జరుగుతుంది. ఏమైనా చేయ వచ్చును, మీ రాజ్యం కూడా లాక్కోవచ్చును. అందుకనే మీరు కొంచెం జాగ్రత్త పడాలి. అతన్నిఇక్కడకి  రాకుండా చూడండి’’ అని చెప్పారు. దానికి సమాధానంగా నవాబు గారు “ స్వామి నారాయణ గారిని ఇక్కడకి రాకుండా నిరోధించడం అనేది అసాధ్యం” అని చెప్పారు. అంతటితో ఆ పండిత సమూహం ఊర్కోలేదు. “ఎందుకు అసాధ్యం? ఎందుకు అసంభవం? ఈ రాజ్యాన్ని పరిపాలించేది మీరే కదా ! మీరే ప్రభువులు. అధికారమంతా మీ చేతిలోనే ఉంది కదా ! కాబట్టి మీరు వెంటనే స్వామి నారాయణ గారు రాకుండా ప్రయత్నం చేయాలి” అని సలహా ఇచ్చారు.

 “పండిత శ్రేష్టుల్లారా ! ఈ రాజ్యం నాకు కావాలని నేనెప్పుడూ ప్రయత్నం చేయలేదు. నేను ఆశించ లేదు. భగవంతున్ని కూడా నేనెప్పుడు ప్రార్థించలేదు. ఈ రాజ్యమంతా ఆ భగవంతుడే, ఆ ఖుదాయే నాకిచ్చాడు. అటువంటి ఖుదాయైన, భగవంతుడైన శ్రీ స్వామి నారాయణ గారు ఈ రాజ్యాన్ని కావాలని తీసుకుంటే నేనెవరినీ ఆయన్ని అడ్డు పెట్టడానికి? నాకెటువంటి అభ్యంతరం  లేదు. ఇచ్చేవాడు అతనే, తీసుకునేవాడు అతనే. కాబట్టి నేను ఏమీ చింత లేకుండా నిశ్చింతగా ఉన్నాను. కనుక మీరేవ్వరికీ నా గురించి ఆందోళన పడవలసిన అవసరం లేదు” అని ఆ నవాబు గారు ఎంతో వినయంగానే ఆ పండిత సమూహానికి చెప్పారు. ఆ నవాబు గారు లేచి నిల్చుని “ పండిత శ్రేష్టుల్లారా ! నేను చెప్పేది సావధానంగా వినండి! శ్రీ స్వామి నారాయణ గారు సాక్షాత్తు భగవంతుడే. ఆయన ఏం చేసినా అది మనందరి మంచికే. జునా గడ్ రాజ్యం మంచి కోరే ఆయన ఏ మంచి పనులైనా చేస్తారు. కాబట్టి మీరు నిశ్చింతగా ఉండండి “ అని చెప్పి , ఆ సభ చాలించి ఆయన అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయారు. పండిత సమూహమంతా దిగాలు పడి, ఏం చేయాలో తెలియక, దిక్కు తోచక ఇంటి  ముఖం పెట్టారు. ఆ పండిత సమూహమంతా వాళ్ళలో వాళ్ళు వాదులాడు కోసాగారు. సలహా ఇచ్చిన పండిత శ్రేష్టుని మీద అందరు తిరగబడ్డారు. ‘’అంతా పాడు చేశావు” అంతా సర్వనాశనం చేశావు” మనం మన లాభం గురించే మాట్లాడాలి, మనకి రాబోయే కష్టం గురించే  చెప్పాలి కాని నవాబు గారికి రాబోయే కష్టాని గురించి నీవనవసరంగా  ప్రస్తావి౦చావు. అందుకనే ఇలా జరిగింది అంతా నీ మూలంగానే ఇలా జరిగిందని ఒకడు , ఇంకొకడు దానికి సమాధానంగా నవాబు గారికి ఏం చెప్పవలసి ఉంటుందని అనుకుంటున్నావు? స్వామి నారాయణ గారు  కనక జునా గడ్ కి వస్తే ఇక్కడి ప్రజలందరూ మనం చెప్పే ధర్మ ప్రవచనాలు వినకుండా,  మన చేత పూజలవేవీ చేయించు కోకుండా, ఆయన చేతే ఈ పూజలు-పునస్కారాలు, వ్రతాలు, నోములు చేయించు కుంటారు. మనకి రావాల్సిన దానాలు-దక్షిణలు ఆయనకే వెళ్ళిపోతాయి” అని చెప్పమంటావా? అలా చెప్తే ఏమన్నా  బాగుంటుందా? అని ఒకరు ఇలా వాళ్ళలో వాళ్ళే మాట్లాడుకుంటూ చివరకి అందరు కలిసి ఒక నిశ్చయానికి వచ్చారు. అతన్ని రానీయకుండా ఆపాలి. ఒక వేళ వచ్చినా ఏదో రకంగా తిరిగి వెళ్ళిపోయే  ఉపాయం ఆలోచించక తప్పదు అని అనగా తప్పకుండా మనం ఆ పని చేద్దాం. సమయం రానీయండి. సమయం రాగానే  మనం  ఏ౦ ప్రయత్నాలు  చేద్దాం అనేది ఆలోచిద్దాం’ అని ఒక తీర్మానానికి వచ్చారు.