N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Wednesday, 6 April 2016

SwamiNarayan - Episode 77



 శాంతబా కథ
ఒకనాడు శాంతబా అనే స్వామి నారాయణ గారి భక్తురాలు ఆయన్ని కలిసి ఎంతో దుఃఖంతో ఆయన సహాయాన్ని  అర్థించింది. స్వామి నారాయణ గారు ఆమెతో “ అమ్మా! నీవెందుకు దుఃఖిస్తున్నావు? ఏమిటీ సంగతి ? కారణ౦ నిస్సంకోచంగా నాకు చెప్పు తల్లీ ! అని అడిగారు. “ప్రభు శ్రీ ! మా వారు మీ పరమ భక్తుడు. మీరేం చెప్పినా ఆయన  భక్తిశ్రద్ధలతో దాన్ని తప్పకుండా పాటిస్తూ ఉంటారు. కా.... ని ..... అని సందేహిస్తూ ఉండగా ఫరవాలేదు చెప్పు తల్లీ !  నా దగ్గర నీకు సందేహమెందుకు? నీ దుఃఖానికి కారణ మేమిటీ ? చెప్పు అని ఆయన పదే పదే అడిగారు.



ఆవిడ ఇలా చెప్పడం మొదలు పెట్టింది. “ నిన్న రాత్రి ఆయన యథావిధిగా భోజనానికి కూర్చున్నారు. మీ పేరు చెప్పుకుని మొదటి ముద్ద తింటు౦డగానే ఆయనకి చాలా కోపం వచ్చింది నా మీద. ఉప్పు ఎక్కువ వేశానని నన్ను నానా రకాలుగా దూషించారు. నీకు అసలు వంట చేయడమే రాదు. అసలేమీ బాగా లేవు ఈ వంటకాలు. రెండు పూటలు కూడా నీకు సరిగ్గా వండి పెట్టడానికి రాదా? అప్పడాలు లేకుండా భోజనం ఉంటుందా? అంటూ తిట్టారు. ప్రతి రోజూ ఆయన భోజనం ముందు కూర్చుని ఇలాగే చాలా గొడవ చేస్తున్నారు. ప్రభుశ్రీ ! ఆయనకి జిహ్వ చాపల్యం ముఖ్యంగా అప్పడాల మీద చాలా ఉంది. నేనెంత ప్రయత్నం చేసినా కూడా ప్రతి రోజూ ఇలాగే నన్ను దూషించడం, అన్నం తినకుండా లేచిపోవడం జరుగుతుంది. మిగతా విషయాల్లో ఆయన ఎంతో బాగా ఉంటారు. ఎంతో మంచిగా ఉంటారు. మరి ఈ భోజనాల దగ్గరకి వచ్చేసరికి ముఖ్యంగా ఆ అప్పడాల విషయంలో ఆయన ఎప్పుడు నన్ను తిడుతూనే ఉంటారు. నాకు భోజనాల దగ్గార గుండె దడగా ఉంటుంది అని దుఃఖిస్తూ స్వామి నారాయణ గారికి చెప్పింది.

“అమ్మా ! నీవు ఏమాత్రం చింత పడవద్దు. దీనికోసం నేనేదో ఉపాయం చేసి అతన్ని తప్పకుండా మార్చుతాను. నీవు నిశ్చింతగా ఉండు. వెళ్లి రా !” అని అభయమిచ్చి ఆవిడని పంపించి వేశారు.

స్వామి నారాయణ గారు ముక్తానంద గారితో “స్వామీజీ ! మనం దీని కోసం ఏదైనా ఉపాయం ఆలోచించాలి” అని అన్నారు.  “మీరు సర్వ సమర్థులు ! మీరు చేసే లీలలన్నీ అద్భుతంగా ఉంటాయి. తమరే ఏదో ఒక ఉపాయం ఆలోచించాలి” అని జవాబిచ్చారు ముక్తానంద స్వామి వారు.

మర్నాడు ఆయన , ముక్తానంద గారు సత్సంగులతో “చాంద్ర మాసం వచ్చింది. మనమందరం కలిసి ఒక నియమం పాటిద్దాం, అది భోజన విషయమే కావచ్చును. మీరు తీపి పదార్థాల్ని మానేయాలని సంకల్పం చేసుకొనవచ్చును. లేదా ప్రతి రోజు ఎవరో ఒక అభ్యాగతునికి భిక్ష ఇచ్చాకే నేను భోజనం చేస్తాను అని ఒక నియమం పెట్టుకోవడం , మీకు అతి ఇష్టమైన పదార్థాన్ని మానివేయడం అనే నియమాన్ని పెట్టుకోవాలి. ఇటువంటి  నియమాలు మన మనస్సు సంయమంగా ఉండాలి అన్నదానికి గీటురాయిలాగా ఉంటుంది. ఇటువంటి పరిక్షలు మనం ఎదుర్కొన్నప్పుడే మన జీవితంలో ప్రగతి అన్నది ఉంటుంది. మనం ముందుకి వెళ్తాం” అని ఆదేశించారు. అందరుకూడా మీరు చెప్పింది బాగుంది. మీరు చెప్పినట్టే చేస్తాం ప్రభుశ్రీ ! అని చెప్పి వెళ్ళిపోయారు.

అందరితో పాటు వెళ్లి పోబోతున్న సురాఖాచర్  గారిని మాత్రం ఆపి “ మీతో నేనొక విషయ౦ మాట్లాడాలి. మీ విషయంలో నేనొక నియమాన్ని ప్రతిపాదిస్తున్నాను. అది మీరు పాటించాలి” అని చెప్పారు. వెంటనే సురా ఖాచర్“ చెప్పండి ప్రభూ !  నేను తప్పకుండా మీరు చెప్పిన నియమాన్ని పాటిస్తాను” అని అన్నాడు. “మీరు  భోజన౦చేసేటప్పుడు మాట్లాడకూడదు. మౌనంగా ఉండాలి. మీ పళ్ళెం లో ఏ పదార్థాలు ఉంటాయో మీరు వాటినే తినాలి. ఈ నియమాన్ని నేను విధిస్తున్నాను” అని చెప్పారు. ప్రభుశ్రీ మాటలు వినగానే సురా ఖాచర్ పకపకా నవ్వాడు. “ ప్రభూ ! ఏమిటీ ఇంత చిన్న నియమమా? ఇది సంయమానికి గీటు రాయా? ఇదా  మీరు పెట్టే పరీక్ష?ఫరవాలేదు ప్రభుశ్రీ ! నాకేమంత ఇబ్బంది లేదు. మీరు నాకు సులభమైన నియమాన్నే ఇచ్చారు” అని నవ్వుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

 ముక్తానంద గారు “ప్రభుశ్రీ ! మీరు శాంతా బా సమస్య పరిష్కారానికి సూచనగా ఇంత సులభమైన నియమాన్ని సురా ఖాచర్ కి విధించారు కదా ! దీనివల్ల నిజంగా ఆ సమస్య పరిష్కారం అవుతుందంటారా? ఎందుకంటే శాంతా బా ఉత్తమమైనటువంటి సాధ్వీ మణి. తన భర్తకి ఏవేవి కావాలో ఆ పదార్థాలన్నీ అతని జిహ్వ చాపల్యానికి అనుగుణంగానే తయారు చేస్తుంది. సురా కాచర్గారికి మాట్లాడవలసిన అవసరమే ఉండదు. కాబట్టి ఈ సమస్య పరిష్కారం ఎలా అవుతుంది ప్రభూ?” అని అడిగారు.

“సరే ! “చూద్దాం !” “చూద్దాం !” ఏమవుతుందో !” “సమయమే చెప్తుంది ఏం జరుగుతుందో !” అని స్వామి నారాయణ గారు జవాబిచ్చారు.

పరీక్ష
సురా ఖాచర్ యథావిధిగా భోజనం చేయడానికి కూర్చున్నాడు. శాంతా బా పళ్ళెం లో ఆయనకి కిచడీని (పొంగల్ అని అంటాం మనం) వడ్డించింది. సురా ఖాచర్ కి లోపల ఆలోచనలు ఉధృతంగా రాసాగాయి. ఆయన మనసులో “ ఆహా ! కిచడి వడ్డించింది. బాగానే ఉంది. అరే ! మరి అప్పడాలు ఆ డబ్బాలోనే ఉన్నాయి కదా !” కాని అయ్యో !  స్వామీజీ మాట్లాడొద్దు అని అన్నారు కదా ! ఏం అడగొద్దు ! అని అన్నారు కదా ! సరే ! ఈ రోజుకి నేను ఈ కిచడీ ఇట్లాగే తింటాను” అని అనుకుంటున్నాడు. మళ్ళీ నాకు తెలుసు “ఆ డబ్బాలోనే అప్పడాలు ఉన్నాయి” “ఆ డబ్బాలోనే అప్పడాలు ఉన్నాయి” కాని స్వామి నారాయణ గారు మాట్లాడొద్దు అని అన్నారే ! మరి నేను ఆయన చెప్పినట్లే నేను ఏం మాట్లాడకుండా ఈ కిచడీ ఇలాగే తింటాను ఈ రోజుకి” అని ఆయన మనస్సులో ఇదే పదే పదే అనుకుంటూ అప్పడాలు ఉన్న ఆ డబ్బాను తదేకంగా చూస్తూ కిచడి భోజనాన్ని ముగించాడు.

ఒక రోజు శాంతా బా స్వామి నారాయణ గారి దర్శనానికి వెళ్ళినప్పుడు “ఆయన సురా ఖాచర్ గారు ఎలా సాధిస్తున్నారు?నియమాలన్నీ పాటిస్తున్నారా?” అని అడిగారు.  

దానికి సమాధానంగా “అవును స్వామీ ! నియమాలన్నీ పాటిస్తున్నారు. కాని ఆయన దాన్ని మనస్ఫూర్తిగా చేయడం లేదు” అని అన్నది.

“అదేమిటీ?” అని స్వామి నారాయణ గారు ప్రశ్నించారు. “ నేను అప్పడాలు పెట్టిన డబ్బా వైపు చూస్తూ ఉంటారు , తన కంచం వైపు చూస్తుంటారు మాటిమాటికి. ఎంతటి మూర్ఖురాలికైనా ఆయనకే౦ కావాలో, ఆయన ఆలోచనలేమిటో అర్థం అయిపోతాయి స్వామీ !” అని చెప్పింది.

“అది సరే కాని ఇంకేం గొడవ చేయడం లేదు కదా !” అని స్వామి నారాయణ గారు అంటే
“ మీ దయ వల్ల ఆయన గొడవేం చేయడం లేదు. చక్కగా రోజులు గడిచి పోతున్నాయి ప్రభూ !” అని చెప్పి ఆయనకి నమస్కరించి అక్కడనుంచి శాంతా బా వెళ్ళిపోయింది.

ఒక రోజు స్వామి నారాయణ గారు తన సత్సంగులతో కూర్చుని ఉండగా ప్రక్క గ్రామం నుంచి కొంత మంది భక్తులు వచ్చి ఆయనకి నమస్కరించి “ స్వామీజీ ! మాదొక చిన్న నివేదన ! మీరు  మా గ్రామానికి రావాలి. మా ఆతిథ్యం స్వీకరించాలి” అని ప్రార్థించారు. స్వామి నారాయణ గారు దానికి “ నేను తప్పకుండా వస్తాను కాని నాదొక చిన్న విన్నపం. మీరు కష్టపడి చాలా రకాల భోజన పదార్థాలు మాత్రం చేయకూడదు. కేవలం కిచడి , కడీ అంటే మజ్జిగ పులుసు మాత్రమే చేయాలి . ఇలా అయితే మేమంతా కలిసి మీ ఆతిథ్యాన్ని స్వీకరించడానికి వస్తాం అని చెప్పగా అక్కడే కూర్చుని ఉన్న సురా ఖాచర్ మాత్రం “ అవునవును ! కిచడి, కడీ దాంట్లో అప్పడాలు చేస్తే బాగుంటుంది. దాని తర్వాత మీ ఇష్టం” అని రెండు మూడు సార్లు చెప్పాడు. ఆ వచ్చిన గ్రామస్థులందరు స్వామి నారాయణ గారికి నమస్కారం చేసి వెళ్ళారు. స్వామి నారాయణ గారు ఆలోచిస్తూనే ఉన్నారు. సురా ఖాచర్ కి అప్పడాల మీద వ్యామోహం తగ్గలేదు అని ఆయన గ్రహించారు.