N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Tuesday, 5 July 2016

SwamiNarayan - Episode 81



బంధుమిత్ర సమారోహం
ఈ విధంగా శాకోత్సవం బ్రహ్మాండంగా జరిగిపోయింది. దానిలోని అంతరార్థాన్ని స్వామి ముక్తానంద గారు గ్రహించారు. భక్తుల యొక్క ప్రారభ్ధకర్మలన్నీ కూడా ఆయన ఈ విధంగా విచిత్రమైన వంట రూపంలో ధ్వంసం చేసి , ఆహారాన్ని అమృతప్రాయంగా చేసి అది తిన్న భక్తులందరికి వారి వారి రుచులను బట్టి, వారి వారి ఇష్టాన్ని బట్టి అటువంటి రుచుల యొక్క అనుభూతిని ఆయన ఇచ్చారు. తదుపరి సత్సంగుల సమావేశం జరిగింది. స్వామి వారి బంధుమితృలందరు వచ్చారని తెలిసి చాలామంది అక్కడ సమావేశమైనారు. అప్పుడు స్వామి ముక్తానంద గారు అక్కడ ఉన్న  సత్సంగులందరికి స్వామి నారాయణ గారి బంధుమిత్రుల్ని పరిచయం చేశారు. 



సుహాసిని వదిన గారు ఘనశ్యాం మహారాజు గారిని ఎంతో ఆర్తితో, ప్రేమతో పిలవగా స్వామి నారాయణ గారు తాను కూర్చున్న సింహాసనం మీదనుంచి క్రిందకు దిగి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతుండగా “వదినమ్మా”, “వదినమ్మా” అంటూ గబగబా ఆవిడ దగ్గరకి పరిగెత్తుకుని వెళ్ళారు. ఇద్దరికీ కూడా చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలు ఎన్నో వచ్చాయి. తన ప్రేమతో తల్లిని మరిపించిన వదినమ్మని చూసేసరికి స్వామి వారి కళ్ళ వెంబడి ధారాపాతంగా నీళ్ళు కారసాగాయి. సుహాసిని వదిన గారి పరిస్థితి కూడా అలాగే ఉండాలి. ఘన శ్యాం మహారాజుని తన కన్న కొడుక్కన్నా ఎక్కువగా చూసుకుంది. స్వామి నారాయణ గారు “వదినమ్మా” అంటూ ఆవిడ కాళ్ళ మీద పడి నమస్కారం చేశారు. అప్పుడు ఆవిడ కూడా ఆయన పాదాలకి నమస్కరించింది. ఈ అద్భుత దృశ్యాన్ని అక్కడ ఉన్న భక్తులంతా, గ్రామస్థులంతా చూసి ఎంతో పులకించిపోయారు. ఒకళ్ళనొకళ్ళు అంటే  భగవంతుడు భక్తురాలిని గౌరవించడం, భక్తురాలు భగవంతుడిని గౌరవించడం చూడడం జరిగింది. కాసేపు వాళ్లిద్దరు ఏం మాట్లాడకుండా ఉన్నారు. మిగతా సభ్యులంతా కూడా వచ్చి స్వామి నారాయణ గారి పాదాలకు నమస్కరిచారు. ఈ విధంగా మాటలతో చెప్పకుండానే, మౌనంగానే వారందరూ కూడా మాట్లాడుకోవడం జరిగింది. తరువాత శాకోత్సవం గురించి మాట్లాడుతూ, శాకోత్సవంలో దాదా ఖాచర్ చేసినటువంటి సేవని, శాకోత్సవం జయప్రదంగా జరగడానికి అతను తీసుకున్న శ్రద్ధని స్వామి నారాయణ గారు ప్రశంసించారు, చాలా మెచ్చుకున్నారు. అయితే భక్తులందరు “స్వామీ ! అంతా మీరే చేస్తున్నారు కాని అదంతా మీరు భక్తులకి ఆపాదిస్తున్నారు” అని అన్నారు.  “అది సత్యం కాదు. దాదా ఖాచర్ అందరిలో భిన్నమైనవాడు. అతను నిర్మల హృదయం కలవాడు. ఎటువంటి భేదభావాలు లేకుండానే ఉంటాడు. అతనిది ఎంతో ఉన్నతమైనటువంటి మనస్తత్వం” అని స్వామి నారాయణ గారు దాదా ఖాచర్ ని ప్రశంసించారు.
భక్తుని ఈర్ష్య   
ఇట్లా నిండు దర్బార్ లో పదేపదే స్వామి నారాయణ గారు దాదాజీని పొగడడం జీవా ఖాచర్ కి ఇష్టం లేక పోయింది. అతను ఈర్ష్యతో మండి పోసాగాడు. రెండు మూడు సంఘటనలు స్వామి నారాయణ గారు దాదా ఖాచర్ గురించి కూడా  సభలో చెప్పారు అందరికి. అయితే భగవంతుడు లేక గురువుగారు తన శిష్యులందరినీ ఎంతో కొంత తప్పకుండా ప్రేమిస్తారు , ఆదరిస్తారు . కాని భక్తుల లేక శిష్యుల యొక్క భక్తి మాత్రం ఒకటే లాగా ఉండదు. కొంత మంది ‘సర్వస్వ శరణాగతి’ దేవుడే ప్రత్యక్ష దైవం అని భావించే వాళ్ళు ఉంటారు. కొంత మందిలో అంత శ్రద్ధ, భక్తి ఉండదు. కొన్ని సార్లు సాక్షాత్తు భగవంతుడు  కూడా వారి ప్రేమ పట్ల బాహాటంగానే చెప్పవలసి వస్తుంది. అదే కొంత మంది భక్తులకి నచ్చలేదు. స్వామి నారాయణ గారు భేదభావం చూపిస్తున్నారు. మాక్కూడా స్వామి నారాయణ గారంటే చాలా భక్తి భావాలు ఉన్నాయి. అయినా ప్రత్యేకంగా ఆయన దాదాజీ నే పొగడడం నచ్చలేదు. ముఖ్యంగా జీవా ఖాచర్ కి ఏమాత్రం నచ్చలేదు.
ఒక సారి వర్షాకాలంలో బ్రహ్మాండమైన వర్షం పడుతూ ఉండాలి. స్వామి నారాయణ గారు ముక్తానంద స్వామి గారితో ఏకాంతంలో కూర్చుని ఉన్నారు. స్వామి నారాయణ గారు ముక్తానంద స్వామి గారితో “ జీవా ఖాచర్ ఎందుకంత ఈర్ష్య పడుతున్నాడు దాదాజీ అంటే?’’ అని అన్నారు.
దానికి ముక్తానంద గారు “ప్రభుశ్రీ ! మీరు బాహాటం గానే, బహిరంగంగానే దాదాజీని పొగుడుతున్నారు కదా ! అతను  మీకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రుడని చెప్తున్నారు. అందుకనే జీవా ఖాచర్ కి ఈర్ష్యగా ఉంది. జీవా ఖాచర్ కూడా మీ భక్తుడే కదా ! అయినా స్వామీజీ ! మీరేదో పథకం వేస్తున్నట్టున్నారు. జీవా ఖాచర్ కి మీరు ఏదో నేర్పాలని ఉద్దేశంతో ఉన్నట్టుగా నాకనిపిస్తుంది “ అని అన్నారు.
స్వామి నారాయణ గారు దానికి “అవును ! నిజమే ! నేను ఇప్పుడు దాదా ఖాచర్ని కలవాల్సి ఉంది. జీవా ఖాచర్ ని కూడా రమ్మని కబురు చేశాను’’ అని చెప్పారు.
ఇంత అర్ధరాత్రి సమయంలో  జీవా ఖాచర్ ప్రభుశ్రీ దగ్గరకి వచ్చి, “ప్రభుశ్రీ ! ఏమిటీ ఇంత రాత్రి వేళ నాకు కబురు చేశారు? పైగా బ్రహ్మాండంగా వర్షం కురుస్తుంది కదా ! ఎందుకు పిలిచారు?” అని అడిగారు.
“ఆ ! ఏమీ లేదు ! మనిద్దరం కలిసి దాదా ఖాచర్ దగ్గరకి వెళ్లాలని అనుకున్నాను. నాకు తోడుగా రావలసింది అని చెప్పారు.
అప్పుడు వెంటనే జీవా ఖాచర్ “మీరెప్పుడు చూసినా రాత్రింబవళ్ళూ దాదాజీనే కలవరిస్తూ ఉంటారు. మీకు జీవా ఖాచర్ మీద ఏ మాత్రం ప్రేమ లేదు. అని బహిరంగంగానే తన అయిష్టాన్ని ప్రకటించాడు.
స్వామి నారాయణ గారు చిరునవ్వు నవ్వుతూ “ముందు మనం వెళ్దాం పద !” అని చెప్పి బయట బ్రహ్మాండంగా కురుస్తున్న వర్షాన్ని లెక్కచేయకుండా వారిద్దరూ దాదా ఖాచర్ ఇంటికి బయల్దేరారు. అయితే అంతకు ముందు ప్రొద్దున్న ఒక విచిత్రమైన సంఘటన జరిగింది. స్వామి వారు బయట ఆ వర్షంలో తడుస్తూ తన భక్తులందరితో నడుస్తుండగా జీవా ఖాచర్ ఎదురు పడ్డాడు. ప్రక్కనే దాదా ఖాచర్ కూడా ఉన్నాడు. స్వామి ముక్తానంద గారు , ఇంకా తదితరులు కూడా స్వామి నారాయణ గారితో పాటు నడుస్తున్నారు. స్వామి వారి దర్శనానికి వచ్చిన సాధువులు, సత్పురుషులు అందరు వర్షంలో తడుస్తూ వంట చేసే ప్రయత్నంలో పాపం ! చాలా ఇబ్బంది పడుతున్నారు. ఎందుకంటే వారికి ఎక్కడా తగినటువంటి ఆశ్రయం లేదు. ఆ చెట్ల క్రిందే అవస్థ పడుతూ వంట చేస్తున్నారు. ఆ వర్షపు నీళ్ళన్నీఆ వంటలో పడుతూ ఉన్నాయి. అప్పుడు ప్రభుశ్రీ సాధువులని, సత్పురుషులనీ అందరినీ ఉద్దేశించి “అయ్యో ! సాధువులు, సత్పురుషులు అంత మంది మన దగ్గరకి, మన దర్శనం కోసం వస్తున్నారు. మరి ఇక్కడ ఎటువంటి వ్యవస్థ లేదు. ఇక్కడ ఒక సత్రం కనుక కట్టిస్తే చాలా ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది కదా !” అని అన్నారు.
వెంటనే జీవా ఖాచర్ “ప్రభుశ్రీ ! ఇది చాలా కష్టమైన పని. మీ దర్శనానికి వచ్చే వాళ్ళు వాళ్ళ తిప్పలు వాళ్ళే పడాలి. వాళ్ళ ప్రయత్నాలు వాళ్ళే చేసుకోవాలి. ఇంత మంది జనానికి మనం సత్రం ఎలా కట్టిస్తాం? అంత డబ్బు మన దగ్గర ఎక్కడ ఉంది? వాళ్ళు వాళ్ళ పనికోసం వచ్చారు కాబట్టి వాళ్ళ వసతులు , వాళ్ళ అవసరాలు వాళ్ళే చేసుకోవాలి మనమేం చేయగలం? మనమెందుకు చేయాలి?”అని నిష్కర్షగా చెప్పేసాడు. “పదండి ! ఇంకా అనవసరంగా ఇక్కడెందుకు మనం ఉండడం ? వర్షం బాగా పడుతుంది” అని చెప్పేసి జీవా ఖాచర్ అందరితో కలిసి వెళ్ళిపోయాడు. అయితే ఇలా ఇంత అర్ధరాత్రి సమయంలో వాళ్ళంతా గొడుగులు పట్టుకుని మొదట దాదా ఖాచర్ ఇంటికి వెళ్ళారు. దాదా ఖాచర్ నిజానికి ఆ ఘనపురనే చిన్న రాజ్యాన్ని పరిపాలించే చిన్నరాజు గారు. మహా ధనవంతుడు, ధార్మీకుడు కూడా. అతనింటికి వెళ్లి జీవా ఖాచర్ అతన్ని పిలవసాగాడు. అలాగే ప్రభుశ్రీ కూడా చాలా ప్రేమగా దాదాజీ, దాదాజీ అని తలుపు తట్టుతూ పిలవసాగారు. తలుపు తెరిచి వాళ్ళు లోపలకి వెళ్ళగానే వాళ్లకి ఒక దృశ్యం కనిపించింది. అది చూసేసరికి జీవా ఖాచర్  మతి పోయింది. ఆ పెద్ద గృహంలో ప్రొద్దున్న ఆయన చూసినటువంటి సాధువులు, సన్యాసులు, సత్స౦గులు, వేరే గ్రామం నుంచి వచ్చిన గ్రామస్థులందరు కూడా అక్కడ హాయిగా పడుకుని నిద్రపోతూ కనిపించారు. అక్కడ ఉన్న గదులన్నీ కూడా ప్రొద్దున్న అతను చూసిన సాధు - సత్పురుషులతో నిండిపోయి ఉన్నాయి. అలసి పోయి ఉన్నారేమో అందరూ ఆదమరచి నిద్ర పోతూ ఉన్నారు. వీరి రాకను ఎవరూ గమనించలేదు. జీవా ఖాచర్ కి ఏమీ అర్థం కాలేదు. దాదా ఖాచర్ ఎక్కడ ఉన్నారో అతనికి అర్థం కాలేదు. ప్రభుశ్రీ అంతా చూసి మరి ఏమీ తెలియనట్టుగానే ఇదేమిటీ దాదా ఖాచర్ కనిపించడం లేదు అంటూ అటుఇటు చూడసాగారు. ఇంతలో జీవా ఖాచర్ ఒక సాధువుని తట్టిలేపగా అతను లేచి ప్రభుశ్రీని చూసి నమస్కరించి దాదాజీని ప్రశంసించ సాగాడు. ఆహా ! దాదాజీ ! ఓహో దాదాజీ ! ఎంత మంచివారు ! మాకు నిజంగాఎంత సత్కారం చేశాడు ! జీవా ఖాచర్ కి ఏమీ అర్థం కాలేదు. ఈ దాదా కాచార్ ఏడి? కనిపించడం లేదు ఎక్కడికి వెళ్ళాడు? అని అడిగాడు. అబ్బో ! మీరు వెళ్ళిపోయాక దాదా ఖాచర్ మా దగ్గరకు వచ్చి వారి ఇంటికి రావాల్సిందిగా ఆహ్వానించి, మా అందరికీ కడుపు నిండా భోజనం పెట్టే సదుపాయాలూ  చేసి మమ్మల్నందరినీ ఇక్కడ పడుకొమ్మని ఆశ్రయమిచ్చారు. అందరం అలసి పోయి ఉన్నాం కాబట్టి హాయిగా ఇక్కడ పడుకుని నిద్ర పోయాం. దాదాజీ మరి ఎక్కడకి వెళ్ళారో నాకు మాత్రం తెలియదు అని చెప్పాడు. అప్పుడు ప్రభుశ్రీ  “పోనీలే ! అక్కడ సాధువులందరు పడుకుని ఉన్నారే అక్కడ పడుకున్నారేమో ! పద ! అక్కడికి వెళ్లి చూద్దాం !”  అని చెప్పి జీవా ఖాచర్ తో  స్వామి నారాయణ గారి శిష్యులు, సత్సంగులు ఉన్న ప్రదేశానికి వచ్చారు. అక్కడ స్వామి నారాయణ గారి భక్తులందరు  గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు. ఎక్కడ పోయాడు దాదాజీ? ఎక్కడ పోయాడు దాదాజీ ?అంటూ చూడగా ఒక మూల నేల మీద ఘన్పుర్ మహారాజు గారు కనిపించారు. ఆయన అలా పడుకుని ఉండడం వారిద్దరికి కనిపించింది. ఆయన్ని  లేపగా ఆయన ఎంతో వినయంగా లేచి ప్రభుశ్రీకి , జీవా ఖాచర్ కి వినయంగా నమస్కరం చేసి నిలబడ్డాడు.
స్వామి నారాయణ గారు దాదాజీ ! ఏమిటిది? మీ ఇల్లు వదిలివేసి ఇక్కడ పడుకున్నారు?అని అడిగారు.
“ప్రభుశ్రీ ! ప్రొద్దున్న మనం చూసిన సాధు సంతువులంతా వేరే గ్రామంనుంచి వచ్చారు. వారి అవస్థ చూసి ఇక్కడ ఒక ధర్మశాల కడితే బాగుంటుంది కదా అని మీరు అన్నారు కదా ! ఈ వర్షా కాలం లో ధర్మ సత్రం కట్టడం చాలాకష్టం కదా ! అందుకని నేను నా భవనాన్ని వాళ్లకి ఇచ్చి అక్కడే పడుకునే సదుపాయం చేశాను”. “ప్రభుశ్రీ ! మీరు చెప్పిందే మేము చేయాలి కదా ! అందుకని నాకు తోచింది నేను చేశాను” అని చెప్పాడు. “సరే ! మరి మహారాణి మిగిలిన స్త్రీ జనమంతా ఎక్కడ పడుకున్నారు?”అని ప్రభుశ్రీ అడిగితే వారంతా స్త్రీలు పడుకునే భవనంలోనే పడుకున్నారు అని దాదాజీ సమాధానం చెప్పారు. “ఎందుకు దాదాజీ ఇంత కష్టం నీవు తీసుకున్నావు?” అని స్వామి నారాయణ గారు అడిగారు. “ప్రభుశ్రీ ! నేను దీన్ని కష్టంగా భావించడం లేదు. ఇది నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను. ఇంత మంది సాధు సత్పురుషుల మధ్య నాకు కొంచెం చోటు దొరికింది. అదే నా అదృష్టంగా నేను భావిస్తున్నాను. ఈ మూడు నెలలు వాళ్ళు అక్కడే ఉంటారు. ఆ తర్వాత మనం ఈ ఊళ్లోనే ఒక పెద్ద ధర్మశాల కట్టించే ప్రయత్నం చేద్దాం అని చెప్పి ఎంతో వినయంగా నమస్కరించాడు. ఇదంతా చూస్తున్న జీవా ఖాచర్ కి మతి పోయినట్లుగా అయిపోయింది.