N. Sairam Garu : +91 99631 18716 || Email: srnanduri50@gmail.com. Please visit our spdss.org website for more articles.

Our website is very young as it was launched at the end of July 2013 and we have to go a long way for which we seek your support in the form of suggestions and guidance. We have some interesting topics related to the spiritual science.

Our objective is to bring together the wisdom of our ancients with modern science.



Thursday, 1 December 2016

SwamiNarayan - Episode 93



సుహాసిని వదిన గారు  
ఒక రోజు సుహాసిని వదిన గారు ప్రభుశ్రీని దర్శించడానికి వచ్చారు. ఆయన ఎంతో ప్రేమగా సాదరంగా “వదినమ్మా! రండి” అని ఆహ్వానించారు. అప్పుడు ఆయన ‘’వదినమ్మా ! నేను నీ పుతృనితో సమానం కదా ! నీవు నాకు తల్లితో సమానం. నీవు ఎందుకొచ్చావో నాకు తెలుసు” అని అన్నారు. ఎందుకోచ్చానో చెప్పు చూద్దాం అని సుహాసిని వదినగారు అన్నారు. మీరు నాకు ధన్యవాదాలు చెప్పుకోడానికి వచ్చారు. ఏవిషయంలో ధన్యవాదాలు చెప్పుకోడానికి వచ్చానో అది కూడా చెప్పాలి అని ఆవిడ అన్నారు. ప్రపంచమంతా నేను ప్రభువునని నా పాదాలకు నమస్కరిస్తుంటుంది. నేను భక్తులందరికి కూడా పరిక్షలు పెడుతుంటాను. మరి నాకు తల్లివైన నీవు నాకు పరిక్షలు పెడుతున్నావా వదినమ్మా? అని అడిగారు చిరునవ్వుతో. తల్లిని  మరిపించే ప్రేమని నీవు నాకిచ్చావు. 


నేను నీకిచ్చిన మాటని నిలబెట్టుకున్నాను కదా ! అని అన్నారు. ఏం మాట ఇచ్చావు? అని సుహాసిని వదిన గారు అడిగారు. “పదమ్మా! పద ! మనం గతంలోకి వెళ్దాం. నేను పదేళ్ళ వయసులో ఉన్నప్పుడు నీవు నా పాదాలు కడుగుతుండగా నా పాదాల్లో ఉన్న కొన్ని చిహ్నాలు చూసి నీవు సాక్షాత్తు మహారాజువి కాబోతావు, చక్రవర్తివి కాబోతావు, చాలా గొప్పవాడివి కాబోతావు అప్పుడు నీవు నన్నుమర్చి పోవు కదా ! అని అన్నావు. అప్పుడు నేను నీతో నేను నిజంగా చక్రవర్తినౌతే నా రాజ్యాన్నంతా నీకే సమర్పించు కుంటాను అని వదినమ్మా ! నేను చెప్పిన మాటను నీవు  మర్చిపోయావా? అలా నేనిచ్చిన మాట నిల బెట్టు కున్నాను కదా ! అని స్వామి వారు ఎంతో ప్రేమతో సుహాసిని వదిన గారితో చెప్పగా “అవును ఘనశ్యాం మహారాజ్ ! నాకు ఆ విషయం చాలా బాగా గుర్తుంది” అని  సుహాసిని వదినగారు అన్నారు. అప్పుడు స్వామి నారాయణ గారు ఇంకా ఇలా చెప్ప సాగారు. “అంతే కాదు నీవు మమ్మల్నందరినీ మర్చిపోతావేమో గోప్పవాడివైపోయాక!” అని కూడా అన్నారు. “వదినమ్మా ! నేను నీకప్పుడే మాటిచ్చాను. మిమ్మల్నందరినీ నేను మర్చిపోలేను, మర్చిపోను అని చెప్పాను కదా ! అలాగే  ఇప్పటికి కూడా నేను మిమ్మల్ని మర్చిపోలేదు. మాత్రు సమానురాలైన నిన్ను నేనెలా మర్చిపోగలను?” అని చెప్పారు.
“అవును నిజమే ! ఇంత గొప్పవాడివై పోయాక కూడా నీవు మమ్మల్ని మర్చి పోలేదు. ఇంతగా విస్తరించిన స్వామి నారాయణ సాంప్రదాయాన్ని , ఇంత బరువు బాధ్యతలని అయోధ్యా ప్రసాద్, రఘువీర్ గార్లని గౌరవించి  ఆచార్య పదవులను ఇచ్చావు. ఇంత బరువు బాధ్యతలని వారు మోయగలరా? అని సందేహాన్ని ఆవిడ వ్యక్తపరిచారు.
“అవును ! ఈ ఆచార్య పదవులు మామూలు పదవులు కావు. నిజంగా చాలా బరువుబాధ్యతలున్న పదవులు. ఎంతో బాధ్యతతో, నిర్మల హృదయంతో ఈ పదవులను నిర్వర్తించాలి. ఈ రోజుల్లో పిల్లలు పెద్దవారి చరణాలు కడిగి  వారి పాదతీర్థం  తీసుకుంటుంటారు కాని ఆచరణలో మాత్రం చాలా విభిన్నంగా ఉంటారు. అందుకనే తల్లిదండ్రులు, పెద్దవాళ్ళు అయిన మనం ఆచరణ యోగ్యమైన పనులు చేసినప్పుడు మాత్రమే  మన పిల్లలు కూడా ప్రభావితమై వారు కూడా మనల్ని గౌరవిస్తారు. సాంప్రదాయాలని, సంస్కృతిని వాళ్ళు ఎల్లవేళలా కాపాడుతూ ఉంటారు. వదినగారూ ! నాకా నమ్మకం ఉంది. వీళ్ళిద్దరూ కూడా ఆ బాధ్యతలని సక్రమంగా నిర్వర్తిస్తారు. అంతే కాదు వీరి తర్వాత వచ్చే వంశజులంతా ఈ బాధ్యతలని చక్కగా నిర్వర్తిస్తారని నా నమ్మకం. దీనికి మీ ఆశీర్వాదం కూడా వారికి  తప్పకుండా కావాలి” అని స్వామి నారాయణ గారు అన్నారు. ఈ మాటలు విన్న సుహాసిని వదిన గారికి ఒక రకమైన ఉద్వేగంతో కన్నీళ్లు ధారాపాతంగా కారసాగాయి. “తల్లి యొక్క ఆశ్సీర్వాదం పిల్లల మీద ఎప్పుడూ ఉంటుంది ఘన శ్యాం మహారాజ్ ! కాని నీవు కొడుకువి కాదు కదా ! నీవు సాక్షాత్తు భగవంతుడివై పోయావు. ఇప్పుడు నా మరిదివి కాకుండా ఈశ్వరుడివైపోయావు కదా !” అని అంది.  “తల్లీ ! నేను మీ అందరికి చెప్పకుండా ఇల్లు వదిలేసి వచ్చేశాను. మీ అందరికి చాలా బాధ కలిగించాను కదా ! ఇప్పుడు నేనటువంటి పాపం చేయదలచుకోలేదు” అని అనగా సుహాసిని వదిన గారు కలవర పడుతూ “ఏమిటీ నీ ఉద్దేశ్యం ? చెప్పు ఏం మాట్లాడుతున్నావు?ఏం చేయబోతున్నావు?” అని సుహాసిని వదిన గారు అడిగారు. “వదినగారూ ! మరి మీరేం  చేయబోతున్నారు?” అని స్వామి నారాయణ గారు  అడిగారు.  
“నేను నిద్రపోదాం అని అనుకుంటున్నాను”. ఎందుకంటే నేను ప్రొద్దున్నుంచి  పని చేసి అలసిపోయి ఉన్నాను కదా ! అందుకని నాక్కూడా విశ్రాంతి అవసరం, పనులన్నీ కూడా అయిపోయాయి కాబట్టి నిద్రకి ఉపక్రమిస్తున్నాను అని సుహాసిని వదిన గారు సమాధానం చెప్పారు.
“వదినగారూ ! నేను కూడా అదే చెప్తున్నాను. నేను వచ్చిన కార్యక్రమమంతా పూర్తి చేసుకున్నాను. నేను ఒక్కడినే కాదు నాతో పాటు 500 మంది సత్సంగులు కూడా ఉన్నారు. అందరినీ కూడా నేను అక్షరధాంకి తీసుకుని వచ్చాను. సమయం ఇప్పుడు ఆసన్నమైంది, నా పని పూర్తి అయిపోయింది కాబట్టి నేను వెళ్ళిపోయే సమయం వచ్చింది కాబట్టే నేను మీ అనుమతిని కోర దలచుకున్నాను. స్వామి నారాయణ సాంప్రదాయం  వారి  మూలంగా దేశమంతటా నలు మూలలా కూడా ఔషధాలయాలు, విద్యాలయాలు, ఇంకా మందిరాలు కూడా నిర్మించాము. అవన్నీ కూడా ప్రజలని మా దగ్గరకు రండి, శాంతిని పొందండి అని అవి పిలుస్తూ ఉంటాయి. నేను వచ్చిన కార్యమైతే అయిపోయింది అందుకోసమే నేను వెళ్ళిపోతున్నాను అని వదిన గారికి చెప్పారు. ఆవిడ వెక్కి వెక్కి ఏడిచింది. మర్నాడు ప్రభుశ్రీ గారు భక్తుల౦దరినీ పిలిచి సమావేశం ఏర్పాటు చేశారు.